١)بی حالی و گوشه گیری طوطی.
٢)سر به زیر گرفتن و یا قرار دادن سر بر روی یکی از بال ها به مدت طولانی.
٣)افشان بودن بال های طوطی به مدت طولانی.
۴)تجمع مدفوع و چسبیدن ان به مخرج پرنده.
۵)ترشحات ابکی از دهان و بینی.
۶)تورم و زخم در دهان.
٧)وجود حشرات بر روی پرها.
٨)ترشحات ابکی چشم.
٩)وجود زخم های خارجی بر روی بدن.
١٠)ضعف عمومی و بیرون زدن استخوان جناغ سینه.
١١)بی اشتهایی.
١٢)نشستن طوطی بر کف قفس به مدت طولانی.
١٣)مدفوع طوطی ابکی بوده و محتوی مواد غذایی هضم نشده و یا کرم بوده و بویی
زننده داشته باشد.
در صورت موارد فوق بایستی طوطی را نزد دکتر دامپزشک برد.
( کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز است )
تصویری از یک طوطی ملنگوی نر ( طوطی کوچک اسکندر )
سلام . امیدوارم حالتون خوب باشه.بنده این مطلبو بخاطر این مینویسم که یک دوست
از من سئوالی در مورد طوطیشون کرده بودند که ایا پر طوطیشون درمیاد یا نه ؟
باید عرض کنم که اکثر طوطیها مخصوصا در فصول پاییز و زمستان پرریزی پیدا میکنن که
اصطلاحا میگن تو لک رفته . البته این پرریزی طوطی رو باید از عارضه پرکنی جدا بدانیم .
گاهی اوقات هم طوطی بیماری انگلی خارجی داره که در این مورد بدنش خارش پیدا
میکنه و از بس بدنش میخاره واسه اینکه راحت تر بشه پر های نقاطی از بدنشو میکنه.
البته طوطی سالم هم ممکنه این کارو به دلیل حمام ندادش بکنه. دو نکته بسیار مهم
برای در اوردن پر طوطی مخصوصا در فصول پرریزی این است که :
1)از مولتی ویتامین در جیره غذایی طوطی استفاده بشه که این مورد برای طوطیهایی
که فقط عادت دارن تخمه واب بخورند بیشتر توصیه میشه . چون مولتی ویتامین خواص
فراوانی داره مثلا میتونه کمبود ویتامین بدن طوطی رو رفع کنه و همچنین باعث مقاومتر
شدن بدن طوطی در مقابل بیماری ها بشه و موجب تسریع در امدن پر طوطی شود
و بسیاری فواید دیگر .مولتی ویتامین رو بهتره 1 روز در میان در اب طوطی حل کنید . 2)
یک مورد بسیار مهم برای در امدن پر طوطی و یا مرتب و منظم شدن پرهای طوطی اینه
که بطور مرتب طوطی رو حمام بدید (حداقل هفته ای 1 بار).این کار باعث تمیز شدن و
مرتب ومنظم شدن پرها و همچنین رشد بیشتر پرها و نکندن پرها توسط طوطی میشه.
البته برای حمام دادن طوطی مخصوصا در فصول سرد باید مواظب باشید که طوطی
سرما نخوره .
(کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز است)
یکی از مشهورترین کاسکوهای جهان است که نام ان در کتاب رکوردهای گینس نیز ثبت
شده است . این طوطی در سال ١٩۵٨ میلادی در کشور اوگاندا به دنیا امد و تا مدت ها
به عنوان بهترین پرنده سخنگو در نمایشگاه ملی پرندگان قفسی در انگلستان نگهداری
میشد . این پرنده ١٢ سال متوالی از لحاظ قدرت تقلید صدا و قدرت ادای کلمات در جهان
حائز رتبه اول گردید . پرودل بیش از ٨٠٠ کلمه و جملات فراوانی را که حاوی ٢١ کلمه بودند
به راحتی و بدون جابجا کردن کلمات ان ها را به خوبی تکرار میکرد.
(کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز است)
شاخه های جوان غیر سمی نه تنها از نقطه نظر وسیله بازی ، سرگرمی و تحرک منقار
اهمیت زیادی دارند ، بلکه مواد خام مهمی را در اختیار طوطی قرار می دهند . طوطیها
با علاقه ساقه ها را جویده و از چوب و پوسته ها ، هیدرات های کربن ، اهن ، مس ،
املاح معدنی و ویتامین های لازم را تامین می نمایند . از انجا که تعویض شاخه های
بزرگ درخت خزیدن اغلب پر زحمت است ، از اطراف و جوانب شاخه هایی مخصوص
جویدن طوطی خویش جمع اوری کنید . شاخه درختانی نظیر فندق ، بید ، بلوط ، توسه
، تبریزی ، هتر ، اقطی و ساقه یاس خصوصا مورد علاقه طوطی هستند . طوطیها به
شاخه و جوانه های درختان میوه نیز علاقه خاص دارند . اما ضمن استفاده از شاخه
درختان میوه بایستی از عدم سمپاشی انها اطمینان حاصل کنید . درخت خزیدن بیشتر
برای طوطی اهلی مورد استفاده قرار می گیرد .
(کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز است)
پس از خرید کاسکو و آوردن آن به خانه، ابتدا اسمی به آن بدهید و مرتب کاسکو را با اسم خودش صدا کنید. اگر کاسکو را «کاسکو» صدا بزنید، اولین کلمه ای که یاد می گیرد، «کاسکو» خواهد بود. شما می توانید هر اسم زیبا و ساده ای را به کاسکوی خود بدهید. به خصوص اگر بچه ندارید یا بچه دار نمی شوید، شما می توانید یک کاسکوی سخن گو خریداری کنید یا یک جوجه کاسکوی چشم طوسی سالم و زیبا بخرید و پس از آوردن به خانه، همانند یک نوزاد یا کودک کوچک از آن پذیرایی کنید، با آن سرگرم شوید و سعی کنید که از همان ابتدا با آرامی با جوجه کاسکوی خود حرف بزنید. نگرفتن سخن گویی در 4 ماه اول که جوجه کاسکو هنوز وحشی است، کاملاً عادی است. اما وقتی جوجه کاسکو اهلی می شود، شما می توانید آموزش سخن گویی به آن را جدی بگیرید و با گذاشتن کلاسهای منظم و روش تدریس صحیح، حرف زدن را به کاسکوی خود یاد بدهید.
(2) هرگز در گوشی یا با صدای آرام چیزی را به کاسکو یاد ندهید. زیرا کاسکو اگر هم کلمات در گوشی یا آرام را یاد بگیرد، در هنگام سخن گویی، چنان کلمات را بسیار آرام ادا می کند و شما نمی توانید بفهمید که کاسکو چه می گوید.
(3) در تدریس برای کاسکو، ادا کردن هر درس با صدای بلند، قشنگ تلفظ کردن و آموزش درسهای بامزه، زیبا و پرمعنی؛ اهمیت زیادی دارد. همچنین آرام ادا کردن کلمات، زشت ادا کردن کلمات و تکرار حرفهای رکیک یا زشت و / یا صداهای زشت؛ مثل آروغ زدن و غیره، از جمله نکات منفی یا بسیار منفی در آموزش کاسکو محسوب می شود. هرگز حتی به شوخی هم صدا یا حرف زشتی را در معرض شنود کاسکو تکرار نکنید، چون کاسکو معنی آنها را نمی داند و ممکن است در حافظه اش جای بگیرد و مرتب چنان حرفها یا صداها را تکرار کند و نزد دیگران موجب آبروریزی شما شود. کاسکویی که حرفهای رکیک را تکرار می کند، هرچند در سخن گویی پیشرفته باشد، به علت راغب نبودن عموم خانواده ها در نگهداری چنان کاسکوها در خانه، در مواقع فروش اجباری، صاحبش مجبور می شود که آن را به نصف یا یک سوم قیمت بفروشد. همواره توجه داشته باشید که خوشایندی یا ناخوشایندی ادای برخی از صداها توسط کاسکو و انسان یکسان نیست. ادای برخی از صداها توسط یک فرد در یک جمع ممکن است بسیار زشت و / یا بی معنی باشد، در حالی که ادای همان صدا توسط کاسکو، موجب حیرت و خندیدن جمع حاضر می شود. به طور مثال، اگر فردی در یک جمع صدای خروپف از خودش درآورد، این صدا اگرچه رکیک، زشت یا توهین آمیز نیست، ولی بی معنی و بی ربط است و حاضرین از بی مزه گی چنان فرد حیرت می کنند واین صدا موجب خندیدن کسی هم نمی شود. حال آن که اگر کاسکو در حضور یک جمع صدای خروپف فردی از افراد خانواده را تقلید کند، حاضرین از شنیدن این صدا لذت می برند و کاسکو با سر دادن چنین صداها، همه را می خنداند و به حیرت وا می دارد. اگر در یک جمع یا حتی جمع خانواده، ناگهان کسی بگوید «کیه؟ بفرمایید تو» یا صدایی مثل دزدگیر ماشین، زنگ تلفن، و غیره در بیاورد یا سوتی بلند بکشد و حتی سوتی خوش آهنگ را سر دهد؛ به طور قطع دیگران معترض او می شوند و صدای او را زشت و بی معنی و بی موقع تلقی می کنند و اساساً کسی از یک آدم عاقل انتظار درآوردن چنان صداها یا گفتن کلمات یا جمله ای بی ربط را ندارد؛ حال آن که کاسکوی سخن گو با گفتن همین چیزها و سر دادن همین صداها، حاضرین را غرق در حیرت می کند و هیچ کسی از شنیدن چنان چیزها از کاسکو، آن را ملامت نمی کند!
در یاد دادن حرفها و صداهای خنده دار و بامزه به کاسکو، باید هنرمند باشید و حافظه محدود کاسکو را با کلمات، عبارات، جملات و صداهای زیبا و ترجیحاً خنده دارد یا حیرت انگیز پرکنید ـ نه هر کلام یا صدایی!
(4) وقتی کاسکو اهلی شد؛ زمان آموزش سخن گویی جدی آن آغاز می شود و شما بایست از این پس آموزش سخن گویی به کاسکوی خود را جدی بگیرید و وقت بیشتری را صرف آموزش آن کنید. هر قدر شما در آموزش کاسکو کم حوصله تر باشید یا روش تدریس شما نامنظم تر و ناصحیح تر باشد و وقت کمتری صرف آموزش کاسکو کنید و نیز هر چه کاسکو کم هوش تر باشد، طول مدت یادگیری هر درس بیشتر خواهد شد.
(5) آموزش کاسکو را باید با کلمات ساده شروع کنید و به تدریج که کاسکو توانست کلمات ساده را تقلید کند، کلمات دیگر و سپس عبارات دو کلمه ای، سه کلمه ای و متعاقباً جملات کوچک و ساده، جملات بزرگتر، یک مصرع شعر یا یک بیت شعر به آن آموزش داده شود. در ابتدا، هرگز سعی نکنید کلمات دشوار یا جمله را به کاسکو آمکوزش دهید، دقت داشته باشید که برای بچه های کلاس اول، معلم آموزش را از چه چیزهایی شروع می کند و چقدر حوصله به خرج می دهد تا بچۀ شما اعداد 1 تا 10 یا نوشتن و خواندن الفبا را یاد بگیرد. اگر بچه انسان هوش سرشاری داشته باشد و معلم خوبی هم داشته باشد، این امکان وجود دارد که بچه انسان از 3 یا 4 سالگی آموزش پذیر شود. اما چون تعداد بچه های بسیار باهوش در مقایسه با تعداد بچه های معمولی بسیار اندک هستند، به عنوان یک اصل، پذیرفته شده است که عموم بچه ها با ورود به سن 7 سالگی در مدرسه پذیرش شوند.
(6) آموزش کلمات: مثل نام خود کاسکو، نام افراد خانواده و غیره یا نام اشیاء، سلام، الو، بفرمایید، متشکرم، بیا، برو، متشکرم و غیره.
آموزش عبارات دو کلمه ای یا دو بخشی: مثل، بفرمایید، بیا تو، برو بیرون، بیا بیرون، دوست دارم، عزیز من، عزیز منی،بوس بده، الو بفرمایید، سلام عزیزم، شب بخیر،کاسکو لالا، و غیره.
آموزش عبارات چند کلمه ای یا جملات ساده: مثل، دوستت دارم عزیزم، برو درو وا کن، کیه در می زنه، تلفن زنگ می زنه،، زنده باد ایران، مواظب خودت باش، بیا تو پسر، بوسش کن، نازم کن، زود برگرد و غیره.
آموزش جملات بزرگتر: مثل، من صاحبم را دوست دارم، بچه برو درستو بخون، امروز خیلی زیبا شدی،زود بیا تو و غیره.
آموزش یک مصرع شعر: مثل، توانا بود هر که دانا بود.
آموزش صداها: مثل، صدای شرشر آب، صدای زنگ تلفن، زنگ موبایل، دزدگیر ماشین، سق زدن، صدای قدقد مرغ، قوقولی قوقوی خروس، صدای سگ، صدای گربه و دیگرحیوانات یا پرنده ها؛ صداهایی خنده دار مثل خروپف؛ انواع سوتهای خوش آهنگ، و هر صدای خوشایند دیگری که موجب حیرت یا خنده شما و دیگران شود.
(7) این که چه چیزی را باید به کاسکو یاد بدهیم، قانون خاصی ندارد و به صاحب کاسکو مربوط می شود. فقط باید از کلمات ساده شروع کنید و تا کاسکو به کلمات ساده پاسخ نداده است، کلمات مشکل را برای آن تکرار نکنید. سعی کنید برای آموزش کاسکو برنامه ریزی دقیقی از لحاظ زمان تدریس و نوع درسها تنظیم کنید و به اجرا درآورید. در آموزش کاسکو، چنان شتابزده عمل نکنید که خودتان و کاسکو را خسته کنید. اگر وقت کافی دارید می توانید کلاسهای مختلفی در هر کروز برای کاسکو بگذارید و در هر نوبت حداکثر 20 دقیقه کاسکو را آموزش دهید. در تنظیم مطالب هر درس، آنها را روی کاغذی بنویسید و تا کاسکو مطالب یک درس را تکرار نکرد، درس بعدی را شروع نکنید و در کلاسهای بعد نیز همان درس را بدهید. مطالب هر درس نباید شامل یک کلمه یا دو کلمه ای یا جمله تنها باشد. اگر شما یک کلمه را برای کاسکو مرتب تکرار کنید، حوصله کاسکو را سر می برید و حواسش از کلاس شما پرت می شود. توجه داشته باشید که اگر خود شما سر کلاس باشید و معلم بخواهد در یک جلسه درس عدد یک را به شما یاد بدهد و از ابتدا تا انتهای کلاس مرتب بگوید یک، چه حالتی به شما دست می دهد. لذا هرگز خیال نکنید که یک کلمه را باید آن قدر تکرار کنید تا کاسکو یاد بگیرد و بعد بروید سر درس بعدی.
می توان 4 کلمه + یک عبارت کوتاه / دو کلمه + یک عبارت بزرگ / دو عبارت کوچک / یک کلمه + یک جمله / و امثال اینها را به عنوان محتوای یک جلسه تدریس انتخاب کرد. مثلاً درس یک جلسه ممکن است شامل: «بابا ـ بیا ـ علی ـ سلام ـ بفرمایید تو» / « کجا رفته بودی» / سلام علیکم ـ الو بفرمایید / محمد ـ بچه شیطونی نکن / میازار موری که دانه کشی است ـ که جان دارد و جان شیرین خوش است / توانا بود ـ هر که دانا بود / کاسکو خوشگله ـ بیا تو ـ بیا بالا.
شبیه درسهای فوق یا شیرین تر از آنها را می توانید به میل خودتان روی کاغذی بنویسید و در هر کلاس به مدت 20 دقیقه برای کاسکو تدریس کنید یا روی نوار ضبط کنید و حداکثر به مدت 20 دقیقه آن را برای کاسکو پخش کنید. فراموش نکنید که بین هر کلمه تا کلمه یا عبارت یا جمله بعدی باید یک مکث حدود 5 ثانیه ای داشته باشید. همچنین کلمات، عبارات و جملات را باید شمرده، سلیس، زیبا و با صدای بلند ادا کنید.
سعی کنید در آموزش کاسکو لفظ بچه گانه یا مسخره به کار نبرید، زیرا کاسکو یاد می گیرد که سخن شما را همان طور که ادا کرده اید، تقلید کند، به طور مثال، اگر می خواهید (نازی ـ عزیز بابا ـ عسلی و برو تو) را به کاسکنو یاد بدهید، نگویید: (ناژی ـ عژیژ بابا ـ عشلی ـ بلو تو».
وقتی یک درس ساده را مدتی است تلاش می کنید به کاسکو یاد بدهید و هنوز پاسخی نگرفته اید، سعی نکنید، درس دشوارتری را برای کاسکو تکرار کنید. اگر کاسکو واقعاً از گقتن یک کلمه یا ادای صحیح یک جمله عاجز است، از آموزش آن صرف نظر کنید و سعی نکنید که با تکرار بیش از حد یک درس حوصله کاسکو را سر ببرید.
شاید نتوان الگوی یادگیری کاسکو را به طور کامل با الگوی یادگیری انسان مقایسه کرد، اما به عنوان یک اصل می توان پذیرفت که تدریس ناصحیح و غیراصولی همان طور که برای انسان خسته کننده و آزار دهنده است، برای کاسکو هم می تواند آزاردهنده باشد.
همان طور که خود شما بزرگترین آرزویتان در سر کلاسها این بود که زنگ بخورد و معلم یا استاد کلاس را ختم کند و حداکثر می توانستید تا نزدیکیهای خوردن زنگ سخنان معلم را تحمل کنید و اگر معلم ساعت کلاس را کش می داد، خوشتان نمی آمد؛ سعی کنید این خوشامدها و بدآمدها را در تدریس خودتان برای کاسکو هم رعایت کنید. به عبارت دیگر، خیال نکنید که اگر برای کاسکو در کار آموزش پرحرفی کنید، کاسکوی شما خوشش می آید و بیشتر یاد می گیرد!
ضمن هر نوبت تدریس، حتماً کلمات یا عباراتی را که کاسکو یک معلم داشته باشد. البته وقتی کاسکو در سخن گویی به خوبی راه افتاد، مانعی ندارد که دیگر افراد خانواده هم به آن آموزش دهند. فقط مراقبت باشید کسی حرف زشتی را به کاسکو یاد ندهد.
بیشتر مردم کاسکو را با این خیال خریداری می کنند که این پرنده سخن گو استو هرچه بگویند، فوراً کاسکو همان کلمه یا جمله را تکرار می کند. حال آن که این پرنده علی رغم این که در تقلید صدا و تکرار کلمات با لهجۀ فرد یاد دهنده به آن، بعد از انسان، قدرتمندترین جاندار است، معنای هیچ کلمه یا جمله ای را نمی فهمد. البته به تدریج با تکرار فراوان برخی از کلمات و جملات توسط شما یا کاسکو و عملی که متعاقب چنان گفته ها معمولاً انجام می شود، کاسکو تا حدودی به مفهوم کلی آنها پی می برد و گاه ممکن است کلمه یا جمله ای را تکرار کند که انتظار پاسخ از طرف شما را دارد. به طور مثال: وقتی شما غذایی را مرتب به م نقار کاسکو نزدیک کنید و در همین حال چندین بار بگویید: بخور، بخور... کاسکو کلمه بخور را یاد می گیرد و جالب توجه است که گاه این کلمه را زمانی تکرار می کند که نیاز به غذا دارد و منظور کاسکو از گفتن «بخور یا بخور ـ بخور» ، این است که میل دارد شما غذایی را با دست خودتان به آن بدهید.
(9) وقتی آموزش توسط شما شروع می شود، یک کاسکوی باهوش، گوش خود را تیز می کند و کاملاً واضح است که مشغول شنیدن حرفهای شما است. گاهی ممکن است کاسکو وسط حرفهای شما، کلمه یا کلماتی را تکرار کند یا سوتهایی را سر دهد. در این مواقع شما باید ساکت شوید تا کاسکو حرفهای خودش را بزند و پس از ساکت شدن مجدد کاسکو، شما آموزش خود را دوباره شروع کنید.
(10) در آموزش سخن گویی به کاسکو، باید به نکات زیر توجه داشته باشید:
□ از نوارهایی با صدای نامطلوب برای آموزش کاسکو استفاده نکنید. نوارهای با زمینه ای از صداهای گنگ که یادگیری صدای اصلی را تحت تأثیر قرار می دهد، نامطلوب است.
□ ممکن است صدایی که کاسکو از نوار دیگران می گیرد، مطلوب شما نباشد و شما میل نداشته باشید حافظه و قدرت یادگیری محدود کاسکوی خود را با کلماتی که میل ندارید، پر کنید. شما می توانید یک نوار مطلوب خودتان یا اساساً نواری را که به روش اصولی با صدای خودتان پر شده است طبق برنامه صحیح برای کاسکو بگذارید. اگر میل دارید کاسکو صدای همسر یا بچه شما را نیز یاد بگیرد، از هر فرد یک نوار پر کنید. به خاطر داشته باشید که نباید در یک طرف نوار بیش از یک درس نباید پر شود. اگر کلمات یا عبارات یا جملات بیش از حدی را پشت سر هم برای کاسکو بگویید یا روی نوار ضبط کنید، یادگیری کاسکو بسیار دشوار می شود و کلمات را قاطی می کند. باید هر کلمه، عبارت یا جمله یا مصرع شعر یا بیت شعر که قرار است به کاسکو آموزش داده شود، به طور میانگین 50 بار برای کاسکو تکرار شود. البته برخی کاسکوها به کمتر از 50 بار تکرار و برخی به بیشتر از 50 بار تکرار هر درس نیاز دارند.
□ برای کاسکو یادگیری از نوارهایی که به طور ناصحیح پر شده است، بسیار دشوار است و ممکن است آنها را به صورت بلغور شده یاد بگیرد یا تکه هایی از آنها را یاد بگیرد.
□ شاید شما بخواهید کاسکو کلمات و جملات را از خود شما یا افراد خانواده شما یاد بگیرد و با لهجۀ خود شما صحبت کند. بسیار واضح است که وقتی کاسکو حرف خود شما یا همسر یا بچۀ شما را تکرار می کند، این تقلید صدا برای شما بیسار لذت بخش تر از تقلید صدای دیگران توسط کاسکو خواهد بود.
□ کلماتی را که کاسکو یاد می گیرد، در آینده نیز آنها را تکرار می کند. اگر بخواهید کلمه را کاسکو تکرار نکند، باید هر مقدار هم که کاسکو آن را تکرار کرد، شما آن را تکرار نکنید. این روش باعث می شود که به تدریج کلمات یدگری را که مرتباً برای کاسکو تکرار می کنید، آنها را یاد بگیرد و حافظه اش بیشتر با کلمات جدید پر شود.
□ برای وادارد کردن کاسکو به فراموش کردن کلمات رکیک و زشت، راه چاره تکرار نکردن آن کلمات توسط خود شماست (در این باره به کتاب اول کاسکو مراجعه کنید).
□ صبح که پارچه یا پتو را از روی قفس کاسکو بر می دارید، ملاحظه می کنید که کاسکو سوتهایی را می کشد و اگر کلمات یا جملاتی را بلد باشد، به تکرار آنها می پردازد. مدتی هم ورزش می کند و با استفاده از منقار و پنجه هایش کبه دور قفس می چرخد و سپس به غذا خوردن می پردازد. پس از این مرحله قدری خسته می شود و آمادگی آموزش دیدن پیدا می کند. در حدود ساعت 10 الی 11 صبح کاسکو میل دارد خودش حرف بزند یا سوتهایی را که بلد است، بکشد. این حالت نیز معمولاً تا ساعت 12 الی یک بعد از هر ادامه می میابد. پس از آن قدری غذا می خورد و آماده استراحت می شود. در حدود ساعت 3 تا 4 بعدازظهر کاسکو میل به شنیدن و یادگیری دارد و پس از آن میل به حرف زدن پیدا می کند. وقتی هوا تاریک می شود، کاسکو قبل از خواب علاقه زیادی به یادگیری دارد.
□ شما می توانید در مواقع بیداری کاسکو و زمانهایی که کاسکو مشغول سوت کشیدن یا حرف زدن یا خوردن یا چرخیدن به دور قفس نیست، هر دو ساعت یک بار یک کلاس 20 دقیقه ای برای کاسکو بگذارید.
□ در خصوص ساعات مذکور، باید گفت که این اوقات و مناسبت آنها برای خواب، استراحت، غذا خوردن، ورزش، سخن گفتن یا سوت کشیدن و آموزش دیدن؛ یک قاعده استاندارد ندارد و شما نیز می توانید با استفاده از الگوی ارائه شده، الگویی مشابه طراحی کنید و حرفهای مطلوب خودتان در درسهای مختلف بگنجانید و برای کاسکو تدریس کنید. بنابراین توصیۀ من این است که اوقات تدریس را شما در مورد کاسکوی خودتان تجربه کنید و دریابید که بهترین اوقاتی که کاسکوی شما آماه کلاس می شود، چه اوقاتی از روز است.
(11) سعی کنید کلاس آموزش تقلید صدا را برای کاسکوی خود به طور منظم و در ساعاتی که کاسکوی خود را عادت می دهید، برگزار کنید تا کاسکو عادت کند که سر کلاسها فقط گوش کند و حرف نزند، سوت نکشد و دور قفس نچرخد.
(12) وقتی کاسکو در حال سوت کشیدن، حرف زدن، بازیگوشی، غذا خوردن، آب خوردن، خوابیدن یا استراحت است، سعی نکنید چیزی به آن یاد بدهید، زیرا در این مواقع کاسکو آمادگی تمرکز حواس برای شنیدن و ضبط صداها را ندارد.
(13) اگر دو یا چند کاسکو کنار هم باشند، آنها با هم مشغول ارتباط می شوند و آموختن آنها اگر غیرممکن نباشد، تا حد زیادی ناامیدکننده است. من در این مورد به نتیجه قطعی رسیده ام و هرگز نتوانستم در کلاسهای دسته جمعی حتی یک کلمه را به هر یک از 7 کاسکوی مورد تحقیق خودم یاد بدهم.
(14) اگر یک کاسکوی سخن گوی پیشرفته را در کنار یک کاسکوی تازه به سخن آمده بگذارید، کاسکوی تازه کار تا زمان یکه کنار کاسکوی پرحرف است، چیزی نمی گوید و قطعاً از لحاظ سخن گویی به تدریج برخی از کلمات را از یاد می برد. چنین به نظر می رسد که کاسکوی سخن گوی پیشرفته، باعث احساس حقارت در ک اسکوی تازه به حرف آمده می شود و چنین کاسکویی ترجیح می دهد که در مقابل یک کاسکوی پیشرفته، اگر هم چیزی بلد است، سکوت اختیار کند. وقتی دو یا چند کاسکو در کنار هم باشند، حتی کاسکوی سخن گوی پیشرفته نیز بسیار کم حرف می زند و بیشتر سوت می کشد یا با صداهای طبیعی خود با کاسکوهای دیگر ارتباط برقرار می کند. تحت این شرایط بعید است که هیچ یک از کاسکوها پیشرفت کنند، مگر آن که انها را جوری از هم جدا کنید که صدای یکدیگر را نشنوند. مثلاً آنها را در دو طبقه جداگانه از یک خانه یا دو اتاق دور از هم بگذارید. اما باید توجه داشته باشید که شما چنان وقتی را ندارید که برای هر یک از آنها به طورجداگانه کلاس بگذارید و از آنها مراقبت کنید، مگر آن که بیکاری فراوانی داشته باشید. برخی افراد ممکن است علاقه مند شوند که به جای یک کاسکو، دو یا چند کاسکو خریداری کنند و زحمات لازم برای سخن گو کردن یک کاسکو را به طور همزمان برای چند کاسکو به کار گیرند. براساس تجارب به دست آمده، باید گفتکه رسیدگی، تربیت و آموزش سخن گویی به چند کاسکو به طور همزمان، نتیجه بخش نخواهد بود و شخص به زودی متوجه می شود که کاسکوها در ساعات کلاس درس به جای گوش دادن به مربی خود، هر یک مشغول بازیگوشی خاصی می شوند و / یا سوت می کشند و هیچ علاقه ای به رعایت نظم کلاس ندارند. تحت این شرایط، شما به زودی از آموزش کاسکوها خسته می شوید و تنها راه چاره این است که یکی از آن ها را نگهدارید و بقیه را بفروشید. البته اگر شما از لحاظ تعداد اتاق در خانه محدودیت ندارید، می توانید در هر اتاق یک کاسکو نگهداری کنید و برای هر یک از آن ها به طور جداگانه کلاس بگذارید. به هر حال شرایط محل آموزش کاسکوها باید جوری باشد که کاسکوها نتوانند با هم ارتباط برقرار کنند. کاسکوها علاوه بر ارتباط طبیعی که با هم برقرار می کنند، به شدت حسود هستند و هر یک از آن ها فقط میل دارند که صاحبشان فقط مال خود آن ها باشد و وقتی متوجه شوند که شما علاوه بر آن ها به دیگری هم محبت می کنید، خوششان نمی آید و ناراحتی آن ها به شکل بی توجهی ای به شما سر کلاس و کمتر حرف زدن در سایر مواقع بروز می کند.
(15) کاسکو عبارات دو کلمه ای مثل اللهُ اکبر را بسیار دشوارتر از یک کلمه ای یاد می گیرد. اگر ابتدا شما به کاسکو «الله» را یاد بدهید و سپس «اکبر»، طول مدت یادگیری این دو کلمه کمتر از «اللهُ اکبر» خواهد بود. بنابراین آموزش را موآمو
از کلمات ساده شروع کنید و پس از آن که کاسکو 20 تا 30 کلمه یاد گرفت، عبارات دو کلمه ای را به آن آموزش دهید. وقتی کاسکو توانست چند عبارت دو یا چند کلمه ای را یاد بگیرد، شما می توانید به آموزش جمله برای آن اقدام کنید.
(16) از مجموع مطالب یک درس، کلمه یا عبارتی را که کاسکو یاد گرفت، از درس حذف کنید و کلمه یا عبارت جدیدی جای آن بگذارید و به تکرار مجموع یک درس ادامه دهید و کلمه یا عبارت حذف شده از فهرست را ببرید جزء سخنان یادگرفته که در هر جلسه تدریس یک یا دو بار باید تکرار شود تا از یاد کاسکو نرود. تا وقتی کاسکو یک درس (کلمه ـ عبارت یا جمله) را یاد نگرفته و تکرار نکرده، آموزش درس جدید را برای آن شروع نکنید. هر درس را به هر تعداد جلسه تکرار که نیاز داشت، ادامه دهید. مگر آن که مطمئن شوید کاسکو یک کلمه یا عبارت را نمی تواند بگوید و بهتر است آن را حذف و چیز دیگری را جای آن بگذارید.
ممکن است برای یادگیری هر درس توسط کاسکو، نیاز داشته باشد که شما در روز چند کلاس 15 تا 20 دقیقه ای برای کاسکو بگذارید و ممکن است مجبور باشید که برای یاد دادن یک درس به کاسکو، همان درس را روزانه چند بار و طی چند روز برای کاسکو تکرار کنید. تکرار هر درس برای کاسکو باید به اندازه کافی ادامه یابد تا یاد بگیرد یا شما مطمئن شوید که یاد نخواهد گرفت و درس دیگری را جایگزین آن درس کنید. توجه داشته باشید که اگر درسهای آموخته شده توسط کاسکو، برای آن تکرار نشود، ممکن است کاسکو برخی از آنها را در حین سخن گویی روزانه تکرار نکند و پس از مدتی آنها را فراموش کند. به محض این که کاسکو یک درس را تکرار کرد. فوراً آن را ثبت کنید.
(17) در هنگام تدریس، هر بار که درس را تکرار می کنید، باید 5 ثانیه سکوت کنید و پس از آن دوباره درس را تکرار کنید و به همین شیوه تا پایان جلسه، تکرار درس را ادامه دهید. در انتهای هر جلسه که قصد دارید دروس گذشته را برای کاسکو تکرار کنید، لازم است بین تکرار آن دروس نیز فاصله 5 ثانیه سکوت را رعایت کنید.
(18) اگر در هنگام آموزش، پس از گفتن درس، آن را بلافاصله تکرار کنید، دو مشکل پیش می آید: یکی آن که برای کاسکو حجم یک درس دوبار تکرار شده، دو برابر خواهد بود و یادگیری آن بسیار دشوارتر خواهد بود. دیگر آن که اگر کاسکو درسی را به صورت دو بار تکرار پشت سر هم یاد بگیرد، این شکل یادگیری غلط است. به طور مثال، اگر شما قصد داشته باشید «سلام» را به کاسکو یاد بدهید و در هنگام آموزش، سلام را دوبار بدون فاصله (سکوت 5 ثانیه ای) تکرار کنید (مثل: سلام سلام)، اگر چه یادگیری چنین درسی برای کاسکو بسیار دشوارتر از یادگیری «سلام» خواهد بود، ولی وقتی کاسکو چنان درسی را یاد بگیرد، به صورت «سلام سلام» تکرا رخواهد کرد ـ نه به صورت «سلام» که این یادگیری غلط و نامطلوب است.
(19) اگر قصد دارید «الله اکبر» را به کاسکو آموزش دهید، باید بین هر بار گفتن الله اکبر، 5 ثانیه سکوت کنید. حال اگر پس از گفتن الله اکبر، بلافاصله آن را تکرار کنید، دشواری یادگیری این درس برای کاسکو به اندازۀ یک درس 4 کلمه ای است، ضمن آن که پس از یادگیری، کاسکو دو بار پشت سر هم و بدون مکث درس را می گوید؛ مثل «الله اکبر الله اکبر» که در واقع هدف شما این نبوده و این گونه ادا کردن دروس غلط است.
(20) شاید فکر کنید که اگر کاسکو برای یادگیری یک درس یک کلمه ای: مثل «الله»، به 50 بار تکرار آن توسط شما نیاز داشته باشد. برای یادگیری یک درس دو کلمه ای؛ مثل «الله اکبر»، به 100 بار تکرار نیاز خواهد داشت. اما متأسفانه چنین نیست؛ زیرا هر چه کلمات دشوارتر یا تعداد کلمات یک عبارت بیشتر شود، نیاز به تکرار برای آموخته شدن توسط کاسکو از یک کلمه ای به دو کلمه ای، دو برابر نمی شود، بلکه ممکن است به سه تا چهار برابر تکرار نیاز باشد. مثلاً در مثال فوق برای یادگیری «الله» به 50 بار تکرار؛ برای یادگیری «اکبر» به 50 بار تکرار و برای یادگیری «الله اکبر» ممکن است به 150 بار تکرار نیاز باشد. نیاز شما به تکرار هر درس بستگی به هوش کاسکو، زمان مناسب تدریس، شیوه تدریس و یکنواخت ادا کردن دروس دارد.
(21) اگر شما استاد خوبی نباشید و فقط در آموزش درس «الله اکبر»، سکوت 5 ثانیه ای لازم را بین هر بار تکرار رعایت نکنید، برای کاسکو درس به شکل «الله اکبر الله اکبر» تلقی می شود. در این مورد نیز اولاً عبارت غلطی را به کاسکو یاد داده اید؛ ثانیاً کاسکو برای یادگیری آن، چون یک درس 4 کلمه ای تلقی می شود، به جای 200 بار تکرار، به تکرار بیشتری نیاز خواهد داشت.
(22) اگر کاسکوی شما برای یادگیری یک درس یک کلمه ای؛ مثل «علی» به 50 بار تکرار نیاز داشته باشد، زمانی با 50 تکرار چنین درسی را یاد می گیرد که اولاً بین هر دو تکرار سکوت 5 ثانیه ای رعایت شود، ثانیاً درس با لهجۀ یکنواخت، تون یکنواخت و صدای یکنواخت (از لحاظ بلند و یواش گفتن شما) تکرار شود. حال اگر در تکرارهای مختلف، شما نتوانید بلند و کوتاهی، لهجه یا تون صدای خود را به طور یکنواخت حفظ کنید؛ این جا هم مشکل پیش می آید؛ یعنی این که کاسکو در هر باری کحه شما درس را بلند می گویید، آن را یک درس و وقتی کوتاه می گویید، آن را درسی دیگر تداعی می کند. همچنین اگر نتوانید لهجه خود را در تکرارهای مختلف به طور یکنواخت حفظ کنید، کاسکو در هر بار تغییر لهجه، ادای درس به شکلهای مختلف را به عنوان درسهای مختلف تداعی کند.
به طور مثال، وقتی می خواهید درس «سلام» را به کاسکو آموزش دهید، اگر نتوانید درس را با لهجه و تون یکنواخت تکرار کنید؛ مثلاً در تکرارهای مختلف چنین بگویید: «سَلام ـ سِلام ـ سُلام ـ سیلام ـ سالام یا کاسکو سلام ـ سلام کاسکو» / یا این که درس را با تون های مختلف تکرار ک نید، مثل: «سلام با صدای بلند ـ سلام با صدای متوسط ـ سلام با صدای یواش ـ سلام با صدای بم ـ سلام با صدای زیر» / یا این که مخلوطی از لهجه ها و تون های متفاوت صدا را در ادای هر یک از تکرارهای درس به کار برید؛ به طور قطع چنین طرز بیان و تدریس برای آموزش کاسکو مطلوب نخواهد بود و کاسکو از شما چیز قابل توجه ای یاد نخواهد گرفت.
با درک حقایق فوق ملاحظه می شود که آموزش کاسکو به مهارت و استادی خاص نیاز دارد و اگر مردم بدانند که صاحب یک کاسکوی سخن گو چقدر زحمت کشیده تا توانسته است تعداد زیادی کلمه، عبارت، جمله یا شعر را به کاسکوی خود یاد بدهد، دیگر متعجب نخواهند شد از این که روی یک کاسکوی سخن گوی پیشرفته صاحبش قیمت بالایی بگذارد.
(23) کاسکو نمی تواند مثل آدم با سرعت بگوید «بسم الله الرحمن الرحیم» اما با تمرین فراوان می تواند بگوید «بسم الله ـ الرحمن ـ الرحیم». شما هم مبرای یادگیری آسان تر کاسکو، کلمات هر جمله (درس) را بخش بخش تکرار کنید و بین هر بخش از یک جمله حدود نیم ثانیه فاصله بیندازید. در غیر این صورت ممکن است پس از صدها بار تکرار یک جمله به طور سریع، کاسکو کآن را یاد نگیرد یا فقط بخشی از آن را یاد بگیرد. همچنین اگر قصد دارید جمله را را به کاسکو یاد بدهید و بین کلمات جمله فاصله ای بیشتر از نیم ثانیه بیندازید، کاسکو ممکن است هر یک از کلمات آن جمله را به طور جداگانه تکرار کند و شما به هدف خود نرسید.
اگر می خواهید «بسم الله الرحمن الرحیم» را به کاسکو یاد بدهید، این عبارت را بند و شمرده بگویید. اینطور: «بسم الله ـ الرحمن ـ الرحیم».
(24) در کآموزش جمله به کاسکو، ضمن این که باید بین هر بخش یا کلمه و بخش یا کلمۀ دیگر جمله یک مکث کوتاه نیم ثانیه ای داشته باشید، نباید این مکث از نیم ثانیه تجاوز کند. اگر مکث طولانی تر شود، ممکن است کاسکو هر یک از کلمات جمله را یک درس جداگانه بپندارد و نتواند ضرورت ادای پشت سر هم آنها را تشخیص دهد و نتیجه این شود که در ادای یک جمله چهار کلمه ای، انگار شما از کاسکو می خواهید که چهار درس یک کلمه را به طور همزمان یاد بگیرد که چنین خواسته ای از کاسکو با توجه به روش غلط ادای درس توقع ای بی جا است. زیر ا در آموزش 4 کلمه متفاوت در یک جلسه درس، باید فاصله 5 ثانیه ای را بین کلمات رعایت کنید. حال اگر در آموزش کی جمله 4 کلمه ای به جای 5 ثانیه، فاصله نیم ثانیه ای را بین کلمات رعایت کنید، کاسکو خیال می کند که 4 کلمه ادا شده کلمات یک جمله هستند و با ادا کردن پس سر هم آنها شما به هدف خود نمی رسید. مثلاً وقتی می خواهید کلمات «علی ـ سماور ـ بخور ـ بچه بشین» را در یک درس به کاسکو یاد بدهید و انتظار دارید کاسکو آن کلمات را یاد بگیرد و به طور جداگانه بگوید، اگر به جای 5 ثانیه مکث بین آنها، فقط نیم ثانیه مکث کنید، کاسکو آنها را به صورت یک جمله 5 کلمه ای می فهمد. اما مشکل این جاست که برای یادگیری یک جمله 5 کلمه ای نسبت به هر یک از کلمات مذکور، تازه اگر کاسکو هوش کافی برای یادگیری یک جمله 5 کلمکه ای داشته باشد، دست کم به تکراری بیش از 10 برابر مورد نیاز برای یادگیری آن 5 کلمه نیاز خواهد داشت. جالب توجه این است که اولاً تحت این شرایط شما متعجب می شوید که چرا کاسکو کلمات درس مذکور را سر وقت یاد نگرفته است و ثانیاً اگر هم شما سماجت کنید و کاسکو هم هوش یادگیری چنان جمله ای را داشته باشد، تازه یاد می گیرد که جمله ای به این صورت: «علی سماور بخور بچه بشین» را ادا کند که هم بی معنی است و هم مطلوب شما نیست و هم 10 برابر وقت شما را گرفته است.
حال اگر در یاد دادن یک جمله به کاسکو، به جای مکث نیم ثانیه ای بیشتر مکث کنید، ممکن است کاسکو کلمات هر جمله را مجزا از هم فرض کند. در این مورد، اگر کاسکو چنان کلمات را به طور مجزا یاد بگیرد، قطعاً جمله مطلوب شما را یاد نگرفته است. همچنین به دلیل رعایت نادرست مکث، کاسکو در یادگیر چنان درس هم به صورت جمله و هم به صورت کلمات مجزا مشکل خواهد داشت و اگر کلمات را به طور مجزا یاد بگیرد که بعید است، تکرار هر یک از کلمات آن جمله به تنهایی نیز مطلوب شما نخواهد بود. این امکان وجود دارد که کاسکو یک یا دو کلمه از جمله را یاد بگیرد و فقط آنها را تکرار کند؛ مثلاً از جمله «بسم الله الرحمن الرحیم»، فقط «بسم الله» را یاد بگیرد. البته «بسم الله» به تنهایی عبارت زیبا و با مفهومی است، ولی اولاً هدف شما یاد دادن کامل «بسم الله الرحمن الرحیم» بوده، نه فقط «بسم الله». ثانیاً در جملات دیگر، ممکن است ادای یک یا دو کلمه از جمله، اساساً چیزی از آن جمله را نرساند؛ مثلاً در یادگیری «توانا بود هر که دانا بود»، کاسکو فقط گفتن «توانا» یا «توانا بود» را یاد بگیرد.
بنابراین به خاطر داشته باشید که در آ موزش جملات، هم باید بین هر کلمه نیم ثانیه مکث کنید و هم مکث شما بیشتر از نیم ثانیه نشود. همچنین در آموزش کلمات مختلف باید بین هر دو کلمه یک مکث حداقل 5 ثانیه ای بکنید. مکث کمتر از 5 ثانیه موجب می شود که کاسکو تلاش کند کلمات را به شکل یک جمله یاد بگیرد و مکث بیشتر از نیم ثانیه موجب می شود که کاسکو در یادگیری یک جمله، خیال کند که کلمات آن جمله کلماتی متفاوتند. در هر دو صورت خطای انجام شده هم به صورت کمتر شدن یا صفر شدن توان کاسکو در یادگیری هم به صورت جدا ادا کردن کلمات جمله از هم، هم به صورت پیوسته ادا کردن کلمات متفاوت و نیز مخلوطی از خطاهای ذهنی دیگر برای ک اسکو پیش می آید که نهایتاً به صورت یاد نگرفتن، یاد گرفته تکه ای از یک جمله، یاد گرفتن ادای کلمات مختلف به صورت پشت سر هم در سخن گویی کاسکو بروز خواهد کرد.
توجه: آن چه در این نوشته به صورت باید و نباید ذکر می شود، رعایت دقیق یا بی دقتی در رعایت آنها، باعث کاهش کیفیت یادگیری توسط کاسکو می شود. لذا شما هر چه در این کار جدی تر و مصمم تر باشید، باید این نکات را دقیق تر رعایت کنید.
(25) عباراتی مثل «یا علی» را باید به صورتی تکرار کنید که حالت دو کلمه ای یا دو بخشی پیدا نکند؛ یعنی بین «یا» و «علی» فاصله نیندازید! و نگویید «یا ـ علی» (خط تیر به معنی مکث است). چون ممکن است کاسکو چنین یاد بگیرد که «یا» یک کلمه است و «علی» یک کلمه دیگر و لذا گاهی بگوید «یا» و گاهی بگوید «علی». در این صورت نه تنها کاسکو عبارت مورد نظر را اشتباه یاد گرفته است، بکله طول مدت یادگیری و تعداد دفعات تکرار مورد نیاز برای یادگیری نیز بیشتر می شود و اساساً تکرار یا و علی، هیچ یک یا علی مورد نظر شما نخواهد شد؛ چون «یا» به تنهایی یک صدای بی معنی است و «علی» به تنهایی یک نام معمولی است. اما «یا علی» برای ما مفهومی خاص دارد.
(26) اگر شما به کاسکو بگویید «بخند»، کاسکو نمی خندند. حال اگر چند بار «بخند» را به عنوان یک کلمه تکرار کنید، کاسکو یاد می گیرد که گاهی بگوید «بخند». اما اگر می خواهید کلمۀ بخند را به صورت دستور از شما بپذیرد و وقتی می گویید بخند، شروع به خندیدن کنأ، باید بگویید «بخند» و متعاقباً خودتا بخندید و این حرف و عمل را آن قدر تکرار کنید تا کاسکو یاد بگیرد که در مقابل کلمۀ دستوری «بخند»، همان طوری که صدای خندیدن را از خود شما یاد گرفته است، صدای خنده را تقلید کند. در این صورت پس از مدتی ملاحظه خواهید کرد که وقتی می گویید «بخند»، بدون آن که نیاز باشد خود شما بخندید، کاسکو بلافاصله یا با قدری تأخیر شروع به خندیدن می کند. البته خندیدن کاسکو خنده آن نیست، بلکه فقط تقلید صدای خندۀ شماست.
□ کاسکو در حرف زدن، مستقل عمل می کند و غالباً هر وقت میل داشته باشد حرف می زند. کاسکو معمولاً به دستورات شرطی شده پاسخ می دهد؛ مثلاً اگر درست آموزش دیده باشد، متعاقب دستور «بخند»، می خندد. اما این گفته یک حکم صریح نیست کو ممکن است کاسکو علی رغم یاد گرفتن یک یا چند کلمۀ دستوری، به دستور عمل نکند. مرغ مینا علی رغم ضعف فراوانی که در تقلید صدا نسبت به کاسکو دارد، معملاً در حضور غریبه ها و حتی بنا به دستور یا خواست غریبه ها هم به تکرار کلمه یا عباراتی که یاد دارد پاسخ می دهد، در حالی که کاسکو معملاً نزد غریبه ها حرف نمی زند و در اطاعت از صاحب خود برای حرف زدن یا تکرار یک دستور، چنان که باید مطیع نیست.
(27) در مورد یاد دادن دستورهای توام با عمل، علاوه بر این که کاسکو یاد می گیرد که با این گونه دستورات داخل قفس شود یا بخندد یا کلمه ای را به زبان آورد یا حرکت خاصر را انجام دهد؛ کاسکو کلمنه یا عبارت دستوری را هم یاد می گیرد و گاهی خودش آن دستور را می گوید و خودش هم اجرا می کند؛ مثلاً یاد می گیرد که وقتی روی قفس نشسته و به میل خود می خواهد داخل قفس برود، اول چند بار دستور «برو تو» را تکرار کند و بعد به طرف درب قفس برود.
(28) اگر شما کف بزنید و خیال کنید که کاسکو با شنیدن صدای کف زدن شما می رقصد، کاسکو نخواهد رقصید. اگر جلوی کاسکو بارها کف زدن را تکرار کنید، یاد می گیرد که با دهانش صدای کف زدن شما را تقلید کند. اگر دوست دارید که با کف زدن، کاسکوی شما برقصد، چاره ای ندارید جز آن که بارها جلوی قفس کاسکو بنشینید و همراه با کف زدن، سر و گردن خود را به طرف راست و چپ و بالا و پایین تکان دهید. در این صورت ملاحظه خواهید کرد که پس از مدتی، به محض این که شما کف می زنید، بدون این که نیاز باشد شما خودتان را تکان دهید، کاسکو متعاقب کف زدن شروع به رقصیدن می کند. همچنین اگر می خواهید با دستور «کاسکو برقص»، کاسکو برای شما برقصد باید بارها پس از گفتن «کاسکو برقص»، خودتان شروع به تکان دادن سر و گردن خود کنید. در این مورد نیز پس از مدتی متعاقب گفتن «کاسکو برقص»، کاسکو شروع به رقصیدن می کند.
(29) پاسخ کاسو به برخی از دستورات که توسط کاسکو با عمل یا گفتن کلمه یا جمله ای انجام می شود، پاسخی است که در علم فیزیولوژی به آن پاسخهای شرطی شده گفته می شود. این نظریه برای اولین بار توسط پاولف «فیزیولوژیست مشهور روسی» روی برخی اعمال شرطی شده توسط سگبه اثبات رسید. گاهی ممکن است پاسخهای شرطی شده مربوط به عبارات یا جملات یاد گرفته شده توسط کاسکو باشد. به طور مثال، اگر کاسکو قدرت گفتن «بسم الله الرحمن الرحیم» را داشته باشد. این امکان وجود دارد که وقتی شما می گویید «بسم الله»؛ کاسکو ادامۀ جمله را بگوید: یعنی «بسم الله الرحمن الرحیم». این گونه موارد نیز در ردیف پاسخهای شرطی شده طبقه بندی می شود. در واقع کاسکویی که قادر به گفتن «بسم الله الرحمن الرحیم» است، در مواردی که شما بخواهید «بسم الله الرحمن الرحیم» را تکرار کند، شرطش این است که «بسم الله» را شما بگویید تا کاسکو تمام آن را تکرار کند.
(30) اگرچه قابلیت تقلید صدا توسط کاسکو، تنها دلیل ممتاز کردن آن از دیگر پرندگان و حیوانات خانگی است، اما شیرین ترین و لذت بخش ترین نوع حرف زدن کاسکو وقتی است که متعاقب دستور یا عملی از طرف شما، کاسکو حرفی می زند یا عملی را انجام می دهد. یک مثال ساده برای درک مسئله شرطی شدن برخی دستورات و اجرای آن توسط کاسکو، این است که وقتی کاسکو دور از غذاخوری روی چوب وسط قفس نشسته است، به محض گذاشتن غذاخوری در محل آن، می بینید که حتی بدون این که حرفی بزنید، کاسکو به طرف غذاخوری می آید. بنابراین گذاشتن غذاخوری در محل آن و آمدن کاسکو به طرف آن، یک عمل شرطی شده است که شرط آن یا گرسنگی کاسکو یا قرار دادن غذاخوری در محل آن است و پاسخ کاسکو، آمدن به طرف غذاخوری است.
(31) کاسکو می تواند برخی از صداها یا دستورات را از روی صداهای دیگر تداعی کند و متعاقب شنیدن آن عملی را انجام دهد یا حرفی بزند. به طور مثال، کاسکویی که یاد گرفته است با کف زدن شما برقصد، ممکن است هر صدایی شبیه کف زدن؛ مثل زدن روی قابلمه، بشکن زدن و غیره باعث رقصیدن کاسکو شود.
(32) کاسکو بسیاری از حرکات نمایشی و آکروباتیک؛ مثل رقصیدن، چرخیدن دور قفس، آویزان کردن خود از سقف قفس «به یک انگشت، یک پا، دو پا یا فقط به منقار»، حرکات سریع سر و گردن و غیره را معمولاً در پاسخ به درخواست صاحب خود یا یکی از افراد خانواده یا برای جلب توجه انجام می دهد و معمولاً در پاسخ به درخواست صاحب خود یا یکی از افراد خانواده یا برای جلب توجه انجام می دهد و معمولاً در تنهایی به ندرت چنین حرکاتی را انجام می دهد. این نکته ثابت می کند که کاسکو پرنده ای باهوش و بازیگوش است و هر وقت که بخواهد با چنین ترفندها صاحب خود یا افراد خانواده را وادار می کند که با آن همبازی شود.
ثابت شده است که کاسکو به اندازه یک بچۀ 4 ساله عقل دارد. کاسکو صاحب خودش را از روی چهره او، صدای او، پوست دست او و حتی بوی او می شناسد. بر همین اساس، اگر صاحب کاسکو هر نوع لباس یا کلاهی بر سرش بگذارد، کاسکو او را می شناسد. همچنین به محض شنیدن صدای او قبل از ورود به خانه، نزدیک بودن صاحبش را تشخیص می دهد و ابراز احساسات می کند. همچنین اگر کسی با پوشیدن لباس یا کلاه صاحب کاسکو بخواهد آن را گول بزند و خودش را صاحب کاسکو معرفی کند، کاسکو به سهولت می فهمد و گول کسی را نمی خورد. توجه داشته باشید که یک بچه 4 ساله چه مقدار عقل دارد و آیا کسی می تواند با پوشیدن لباس یا کلاه پدر یا مادر یک بچۀ 4 ساله خودش را جای پدر یا مادر او جا بزند! قطعاً بچۀ 4 ساله فریب تغییر لباس یا صدای کسی را نمی خورد و به همین ترتیب، کاسکو به راحتی می تواند چهره، صدا، پوست دست و حتی بوی صاحب خودش را تشخیص دهد.
بدون خوراک کامل و مقوی نگهداری صحیح از طوطی میسر نخواهد بود .
پر های غیر شکیل اغلب نتیجه تغذیه غلط و ناقص می باشند .طوطی
طبیعتا گیاه خوار بوده وتنها برخی مواقع،خصوصا به هنگام تکثیرازخوراک
حیوانی نیز تغذیه می نماید . در طبیعت خوراک پروتئینی طوطی را اغلب
حشرات یا کرم های کوچک تشکیل می دهند .اما در اسارت می توان
پرنده را با تخم مرغ پخته و یا کرم و یا استخوان مرغ و یا گوشت پخته
تغذیه نمود . طوطی از هر نوع مواد گیاهی که در وطنش رشد کرده و
باب طبعش باشد تغذیه می کند . طوطی ازاد خصوصا به میوه جات ،
پوست شاخه های جوان ، گیاهان ، دانه ها ، گردو ، بادام،فندق، پسته
،توت ها ، شیره برخی گیاهان و شاید هم حشرات یا کرم ها علاقه وافر
دارد . اما در اسارت اجبارا هر انچه را دریافت نماید ، ناچار به تغذیه اش
خواهد بود .
ظرف آب ،دانه وسبزیجات بهتر است که از خارج قابل پرنمودن باشند تادر اثر داخل شدن دست در قفس ،پرنده نترسد.
توجه داشته باشید که فلزات زنگ زده ،ظروف تفلون،پودر ومایعات شوینده،پاک کننده نوک مداد یا خودکار،الکل ،قهوه،ادویه جات،گیاهان سمی ،سموم حشره کش،آفات گیاهی ،دودسیگارو دود اگزوز اتومبیل برای تندرستی پرنده شما زیان آور است.
از چیدن گلها وگیاهان باغچه و یا اطراف جاده وخوراندن آنها به پرنده جدأ خودداری نماییدزیرا برخی از آنها ممکن است مسموم باشندیا ذرات ریز معلق در هوا ناشی از وسایل نقلیه روی آنها نشسته وآنها را مسموم نموده باشد.
هرگونه اعمال زور و یا گرسنه نگه داشتن پرنده برای به آواز در آوردن یا به سخن گفتن به منزله آزار وشکنجه پرنده خواهد بود ونتیجه مطلوب حاصل نخواهد شد.
طوطی ها نیاز جدی به شاخه خزیدن دارند ، شاخه های خزیدن را باید از شاخه های درختانی که ایجاد مسمومیت نمی کنند تهیه نمایید.
دقت کنید که دانه های رنگ نشده ،بو نداده و بدون نمک در جیره پرنده خود استفاده نمایید.
با سلام
باید بگم که تربیت طوطی فقط با صبر و حوصله امکان پذیر هست
چون تربیت طوطی مخصوصا طوطی بالای یک سال خیلی سخت هست و شما اگه خواهان طوطی رام و اهلی (به دست خودتون) هستید نباید به این زودی جا بزنید بلکه با تلاش و امید و علاقه بهش فقط و فقط محبت کنید
به غیر از این با کتک زدن و داد زدن سر طوطی (کلا اعمال زور) طوطی اهلی که نمی شود روز به روز وحشی تر می شود
قبل هر چیزی باید این رو بهت بگم تا تکلیف خودت رو مشخص کنی:
کنار اومدن با طوطی رام و اهلی نشده در چند ماه نخست خوب کار بسیار سخت و طاقت فرسایی هست خیلی ها هم در این مرحله عقب نشینی می کنن و طوطی رو می فروشن و به قول خودشون از شرش خلاص می شن اما اگه شما علاقه به نگهداری طوطی داری و فکر می کنی از پس تربیتش بر می آیی این کار (فروش طوطی) رو بهت پیش نهاد نمی کنم ولی اگر فکر می کنی اعصاب و حوصله اش رو نداری یا بفروشش یا واگذارش کن چون این طوری هم اون طوطی بیچاره از دست شما زجر نمی کشه و هم شما از دست اون زجر نمی کشی.
1.>اول از همه ابراز علاقه است مطمئن باش که طوطی شما حرف زیبا از نازیبا رو به راحتی تشخیص می ده (علم ثابت کرده این موضوع در رابطه با گل و گیاه و حتی آب هم ماثر هست و در گل باعث شکوفا شدن (با ناز کردن برگ ها و حرف زدن و ابراز علاقه به گل) و در آب باعث زیبا شدن شکل ملکولی می شود که من هم کتاب و هم سی دی این مباحث رو دارم) و( برعکس با فحش دادن و دادن القاب بد و ناسزا هم گل (گل ها و گیاهان آپارتمانی) از رشدش کاسته می شود و رو به زردی می رود و هم باعث زشت شدن شکل مولکولی آب می شود) پس با اتکا به این واقعیت ها سعی کن به عصبانیتت تا حد ممکن فائق بشی و سرش داد نزنی و بهش فحش ندی چون تو روحیه اش تاثیری منفی می ذاره .
2.>درحد امکان بذار بیاد بیرون قفس اگر اتاق شخصی داری در اتاق رو ببند تا فرار نکنه و بذار احساس آزادی و راحتی کنه و احساس اسارت نکنه بعد که از قفس اومد بیرون بدون که یک پله از هزار پله رو گذروندی بعد از این سعی نکن به زور با دست غذا بذاری تو دهنش چون اون از شما می ترسه و همین رفتارش(گاز گرفتن) به خاطره ترسش هست نه چیزه دیگه ای چون طوطی ها موجوداتی بسیار باهوش و با محبتی هستند و گاز گرفتن و غار زدن هاشون فقط از روی ترس است پس اصلا از این رفتارش ناراحت نشو
3.>بعد غذاش رو سعی کن برای چند دقیقه بگیری تو دستت و بهش نشون بدی و بعد آروم از بیرون قفس و از لای میله ها بذار توی ظرف غذاش تا وقتی اهلی نشده دستت رو به هیچ دلیلی داخل قفس نکن چون با این کار هم باعث ترس و وحشت طوطی می شی و هم امکان داره به دستت آسیب برسونه
بعد از گذشت مدتی وقتی صبح که بیدار شدی شب مدت زیادی گذشته و طوطی شما صبح بسیار گرسنه است غذا رو با دستتون از بیرون قفس نیم اش رو از لای میله ها بکنید داخل قفس و نیمه دیگه رو با دستتون نگه دارید این کار رو دقیقا همان جایی که طوطی نشسته نکنید کمی آن طرف تر اما اگر دفعه اول نیا مد جلو نا امید نشو و به این کار ادامه بده
4.>قفس طوطی رو در محل عبور و مرور قرار بده تا به شما عادت کنه و حتی گاهی روی اپن آشپز خانه و یا پذیرایی بگذار تا با دیدن شما و خانواده ترسش کم کم بریزد
همونطور که قبل از این هم گفتم تربیت و کنار اومدن با طوطی رام نشده کار سختی هست و وقت و حوصله نسبتا زیادی رو می طلبه
اما بعد از هر سختی آسانی است شما اگه این کارهایی که من گفتم رو نکته به نکته انجام بدی بعد از مدتی خواهی دید که طوطی شما به تدریج باهاتون کنار می آد
و می تونی از وجودش لذت ببری.
(ملنگوی خاکستری)
در صورت مشاهده بیماری درطوطی یا طوطیهای خود به شما توصیه می کنیم که هر چه سریعتر آن را نزد دامپزشک متخصص ببرید.برای انجام این منظور بهتر است پرنده را عینأ در قفسی که در آن زندگی می کرده است به کلینیک حمل نماییدوتا پایان معاینه از نظافت کف قفس خودداری بعمل آورید زیرا یکی از نشانه هایی که تشخیص را آسان می کند نوع،مقدار.کیفیت مواد دفعی است و همچنین بقایای مواد غذایی مورد استفاده پرنده نیز خود گویای وضعیت اشتهای پرنده است.جهت جلوگیری از استرس ناشی از حمل ونقل با قفس وبروز آسیبهای وارده به پرنده توصیه می شود که روی قفس را با یک پارچه سفید نه چندان ضخیم بطور موقت بپوشانیم ،این عمل در حفظ نسبی دمای محوطه قفس نیز تا حدی موثر خواهد بود . در صورت عدم امکانات حمل با قفس توصیه می شود از جعبه مقوای دارای منفذ استفاده نمایید.
هنگام مراجعه به کلینیک توصیه می شود دارنده پرنده یا کسیکه نگهداری پرنده را به عهده داردحضور داشته باشد تا پرسشهای طرح شده از سوی دامپزشک به دقت پاسخ داده شود و تشخیص بیماری به آسانی بیشتری انجام شود.چنانچه دارندگان پرنده اطلاعات زیر را از قبل جمع آوری نموده وآنرا در اختیار دامپزشک قراردهند ،گام مهمی در تشخیص و درمان صحیح وبه موقع برداشته شده است:
1- تاریخ وزمان دقیق شروع بیماری 2- وضعیت اشتها قبل ودر حین بیماری 3- وضعیت وکیفیت دفع فضولات 4- میزان دفع آب قبل و درحین بیماری 5- وضع وحالت تنفس پرنده 6- هرگونه تغییراتی که احتمالأ در قفس محل نگهداری و یا درجه حرارت محیط و همچنین نوع غذای پرنده صورت گرقته است.
از دیگر عوامل سمی میتوان به دود متصاعد شده از ظروف تفلون در دمای بالای 285 درجه سانتی گراد،انواع اسپری ها، مونواکسید کربن،دود ناشی از سوختن غذا و سوختن یا زیاد گرم شدن روغن و کره ، گاز متصاعد شده از چسب موکت و دیگر کفپوشها ،مواد ضد عفونی کننده ، مواد شیمیائی زراعی و باغبانی،حشره کشها،جونده کشها،گلوله نفتالین، واکس کفش،الکل،نفت،گازوئیل،ضد یخ،کافئین،عطر،دئودورانت، تینر،مواد لوله باز کن،بخارات متصاعد شده از نوارهای ضد مگس حاوی دی کلرووس و. . .را می توان نام برد . . . و در نهایت به این جمع ، استفاده نادرست از داروها و ویتامینها را نیز باید افزود.
تربیت و آموزش ( مقدمه )
کاسکوها از حدود 3 تا 4 ماهگی، بهطور کامل پر درمیآورند و از وقتی که رنگ چشم آنها زرد میشود، سن آنها از روی رنگ چشمها و رنگ انتهای پرهای دم قابل تشخیص نیست. همچنین نمیتوان از روی شکل ظاهری کاسکو به نر یا مادهبودن او پی برد. اگر به آنها نزدیک بشویم و قار بزنند و حالت حمله یا ترس به خود بگیرند، معلوم میشود که هنوز وحشی بوده و با انسان انس نگرفتهاند.
اگر با نزدیکشدن به کاسکویی، او حالت مذکور را نشان ندهد و به راحتی اجازه بدهد به او نزدیک شوید و حتی سرش را نوازش کنید یا به منقارش دست بزنید، معلوم میشود که مرحله وحشیبودن و انس نداشتن با انسان را پشتسر گذاشته است.
اگر دستتان را به یک پای کاسکو نزدیک کنید و فشار ملایمی به آن بدهید و کاسکو ابتدا یک پا و سپس پای دیگرش را روی دست شما بگذارد و به عبارتی روی دست شما بیاید، این حالت از لحاظ اهلیبودن پیشرفتهتر از حالت قبلی است اما اگر انتظار داشته باشید که با اولین برخورد حتی یک کاسکوی سخنگو سخنی را بگوید، این انتظار کاملا بیجاست زیرا حتی کاسکوهایی که توسط صاحب قبلی خود سخنگو شدهاند، مدتی طول میکشد تا اولین کلمه را در حضور صاحب جدید به زبان آورند؛ البته کشیدن سوتهای یادگرفته به علت نزدیکبودن تن آنها با تن صداهای طبیعی کاسکو، در اولین روزهای به خانهآوردن یک کاسکوی اهلی و سخنگو، عادی است. اما سخنگویی اغلب کاسکوهای سخنگو زمانی آغاز میشود که با زوایای محیط جدید زندگی و افراد خانواده آشنا شوند. در تمام موارد ذکرشده، بین هر کاسکو با کاسکوی دیگر تفاوت وجود دارد؛ ممکن است شما یک کاسکوی سخنگو را به خانه بیاورید و به محض برداشتن پوشش اطراف قفس، کلمه یا جملهای را بر زبان آورد و ممکن است یک هفته طول بکشد تا کاسکو بتواند کلمات و جملاتی را که آموخته تکرار کند.
هوش کاسکوها نیز با هم متفاوت است. ممکن است یک کاسکو در تمام عمر طولانیاش نتواند تقلید صدای انسان را یاد بگیرد، همچنین ممکن است یک کاسکو پس از به حرفآمدن – درصورت آموزش صحیح روزانه – قادر به یادگیری یک کلمه در روز باشد.
وقتی به کاسکوهای وحشی نزدیک میشوید، عموما قار میکشند. بعضی از آنها بدون اینکه از جای خود تکان بخورند، قار میکشند، برخی خودشان را به دیوارههای قفس میچسبانند و قار میکشند و بعضی هم چنان میترسند که خودشان را به این طرف و آن طرف قفس میکوبند.
اگر شما انگشت خود را به طرف منقار کاسکوی وحشی ببرید، ممکن است دست شما را محکم گاز بگیرد و متعاقبا قار بکشد. شاید هم وحشتزده خود را به دیوارههای قفس بچسباند و قار بکشد یا با پروازهای کوتاه خودش را به دیوارههای قفس بکوبد.
اگر شما غذایی را به منقار کاسکو نزدیک کنید؛ ضمن اینکه قار خواهد کشید، ممکن است غذا را با منقار خود بگیرد و پرتاب کند یا آن را با حالت تهاجمیای بگیرد، تکه تکه کند و کف قفس بیندازد. شاید هم آن را بگیرد و بین انگشتان پای خود قرار دهد و مشغول خوردن آن شود اما قارکشیدن برای تمام کاسکوهای وحشی تازه خریداریشده – کم و بیش – طبیعی و عادی است.
ممکن است اسباببازیهای جدید موجب ترسیدن طوطی شما شود؛ بنابراین قبل از قرار دادن آنها بهعنوان اسباببازی دائم در قفس، سعی کنید در خارج از قفس طوطی را با آنهاآشنا کنید.
چشمهای شفاف و براق نشانه سلامتی طوطی است، طوطیهای بیمار در حالت بیداری چشمانی نیمهباز دارند و اغلب نوعی ترشح از چشم آنها بیرون میآید.
بعضی گیاهان خانگی برای طوطیهای شما سمیاند؛ بنابراین طوطی خود را از هر نوع گیاه خانگیای دور نگه دارید.
در صورتی که کاسکوی شما کاملا اهلی شده باشد در همه حال – از جمله هنگام معاینات – به خوبی با شما همکاری میکند. به این تصویر توجه کنید که طوطی با اعتماد کامل، به پشت و روی دست صاحبش خوابیده است.
بهنظر میرسد که زندگی کاسکو به بازی میگذرد اما از نظر طوطی هرکاری که او را مشغول میکند، یک کار جدی است. این طوطی با جدیت تلاش میکند جاسوئیچی چرمی را از کلیدها جدا کند.
کاسکوها پرندههای بسیار بازیگوشی هستند؛ آنها با اسباببازیهای خود و بهخصوص اسباببازیهای جدید بازی میکنند.
کاسکوها دوست ندارند کسی از جلو به آنها نزدیک شود؛ چنین حرکتی باعث ترساندن آنها میشود، پس بهتر است انگشت خودتان را مستقیما به آرواره پایین طوطی نزدیک کنید و کمی زیر چانه او را بخارانید و سپس مالیدن دست خود را به پشت گردن ادامه دهید.
کاسکوها قبل از اینکه روی چیزی بنشینند، با منقار خود میزان محکمبودن آن را آزمایش میکنند؛ بنابراین وقتی میخواهید کاسکو را روی دست خود بنشانید، ابتدا منقارش را به دست شما نزدیک میکند؛ در این حالت نترسید و دستتان را عقب نکشید.
کاسکوهای جوان دارای پلکهای تیرهاند؛ درحالیکه به تدریج و با افزایش سن، پلکهای آنها روشنتر میشود.
طوطیهای ناخوش معمولا پرهای پف کرده دارند؛ ضمنا کاسکو به محض نزدیکشدن فردی غریبه – و گاهی حتی صاحب خود – بهطور موقتی پرهایش را به حالت پفکرده درمیآورد.
نکات مهم در آموزش سخن گویی به کاسکوها
کاسکوهای وحشی، علاوه بر آن که به تازگی از محیط طبیعی و همنوعان خود جدا شده اند، برای وارد شدن به کشورهای وارد کننده، گاه تا یک ماه مجبورند شرایط تنش زای صیدشدن، انتظار در قفس های دسته جمعی، حمل و نقل، انتظار در کشورهای واسطه، حمل و نقل مجدد به کشور مقصد، انتظار در یکی از شهرهای کشور مقصد برای توزیع یا انتقال به یک شهر اصلی یا دیگر شهرها، ورود به پرنده فروشی های اصلی، انتقال به پرنده فروشی های جزیی در شهرستان ها، ورود به پرنده فروشی های جزء و انتظار در محیط ناخوشایند پرنده فروشی و سرانجام انتقال به خانه خریدار را تحمل کنند. بدیهی است کاسکوهایی که در جعبه یا قفسی کوچک از آفریقا تا کشور واسطه و سپس تا کشور ما حمل می شوند، در هر جعبه تعدادی از آنها ممکن است تلف شوند. کاسکوهای وارداتی در هر سن، اولاً وحشی هستند و ثانیاً تا زمانی که به خانه ای وارد نشوند و چند ماه پس از آن، حالت وحشی خود را حفظ می کنند.
کاسکوهای وحشی، حتی وقتی توسط علاقه مندان آنها خریداری می شوند و به خانه ها وارد می شوند، بر حسب میزان رسیدگی به آنها به نوع رفتارهایی که با آنها می شود، مدت سه تا چهار ماه یا بیشتر طول می کشد تا از حالت وحشی درآیند و اهلی شوند. در این مدت، به محض نزدیک شدن هر کسی به قفس، کاسکو قار می شکد و البته قارکشیدن که در بین تمام کاسکوهای وحشی عمومیت دارد، شدت و ضعف دارد. برخی از آنها زودتر و برخی دیرتر با صاحب خود و محیط جدید زندگی عادت می کنند. طی مدتی که کاسکوها دوره اهلی شدن در خانه ها را می گذرانند، علی رغم تلاش صاحب آنها برای رسیدگی به تغذیه و نظافت آنها، این پرنده تا حدود یکی دو ماه، هر وقت کسی به آن نزدیک می شود، قار می کشد و زمانی آرام می گیرد که شخص از قفس دور می شود.
اگر کاسکوی وحشی توسط یک فرد بی حوصله خریداری شود و به خانه آورده شود، مدت اهلی شدن آن طولانی می شود. چون این پرنده وحشی است و به زندگی در غیر از محیط طبیعت و به همراه والدین و همنوعانش عادت ندارد و چنان عقلی هم ندارد که زحمات صاحبش را درک کند و با وی زود مهربان شود یا در هنگام تغذیه و نظات قفس آرام بماند. پس تنها یک راه باقی می ماند و آن این است که صاحب کاسکوی وحشی از قبل رفتارهای حالت وحشی آن را بداند و پذیرفته باشد که رفتارهای ناشی از ترس کاسکو را تحمل کند و به تدریج آن را اهلی کند تا متعاقب اهلی شدن کاسکو، مرحله تربیت و آموزش سخن گویی را برای آن شروع کند.
هرچه زمان بگذرد و شما با کاسکوی وحشی خوشرفتاری بیشتری کنید، ترس کاسکو از شما زودتر می ریزد و به تدریج سر و صدایش کمتر می شود و سرانجام شما را به عنوان دوست می پذیرد. در مرحله اهلی کردن، اگر می خواهید کاسکو زودتر به شما عادت کند، باید زمان بیشتری را روبه روی قفس در جایی که کاسکو قار نکشد، بشینید. کاسکوی شما هرچه بیشتر شما را ببیند، زودتر با قیافه شما به عنوان یک دوست و پرستار آشنا می شود و هرچه شما را کمتر ببیند، دیرتر با شما آشنا می شود و دیرتر اهلی می شود.
در روزهای اول، وقتی شما آب و غذا و نظافت کاسکوی وحشی را تأمین کردید، دقایقی را در یک متری قفس کاسکو بشینید و کلماتی را بگویید یا سوت های زیبایی بزنید تا کاسکو به صداها و سوت های شما عادت کند. وقتی می خواهید غذا یا آب کاسکو را تعویض کنید، به آرامی کلماتی را به زبان بیاورید یا سوت های ملایمی بزنید. توجه داشته باشید که کاسکو انواع سوت ها و آوازهای پرندگان را به دلیل نزدیک بودن با زبان طبیعی خودش زودتر یاد می گیرد و سخن انسان را از وقتی یاد می گیرد که اولاً اهلی شده باشد، ثانیاً قدرت تقلید صدای انسان را داشته باشد. در مرحله اهلی کردن، توصیه می وشد عجله نکنید، رفتار خشن با کاسکو نداشته باشید و همواره با آن مهربان باشید تا این مرحله هرچه زودتر تمام شود. فراموش نکنید که اگر در مقابل رفتارهای وحشیانه و ناشی از ترس کاسکو، شما هم عصبانی شوید و با کاسکو خشونت کنید، ممکن است کاسکو خودش را به دیواره های قفس بکوبد و حتی سکته کند و بمیرد. باز هم توصیه می شود که در نگهداری و پرورش کاسکو، شما باید این حقیقت را به خاطر داشته باشید که کاسکو عمری کمتر از عمر شما نخواهد داشت و لذا باید چند ماه رفتارهای ترس آلود آن را تحمل کنید. اگر می خواهید معنی این تحمل را خوب بفهمید، به رفتارهای نوزاد انسان توجه کنید و بیندیشید علی رغم آن که یک نوزاد، «بچه آدم» است، تا چند سالگی شما باید پرستاری آن را به عهده داشته باشید و فقط با آن مهربانی کنید، یعنی حتی بچه اناسن هم تا چند سالگی چیزی نمی فهمد که بخواهد مطیع شما باشد. در حالی که تربیت پذیری بچۀ انسان از هفت سالگی شروع می شود، چگونه است که شما توقع دارید که یک کاسکوی وحشی که هیچ تجربه ای در زندگی با شما ندارد، زود رام شما شود و طبق میل شما رفتار کند! در مقایسه با بچه انسان که تا هفت سالگی هرگونه رفتار خشن و تنبیه برای آن قدغن و مضر است، شما کافیست در مورد یک کاسکوی وحشی، فقط حدود دو ماه تحمل داشته باشید تا دیگر قار نکشد و حدود دو ماه دیگر هم تحمل کنید تا آرام شود و به مرحله تربیت پذیری برسد.
زمان سخن گو شدن کاسکوها
کاسکوهای وارداتی کاملاً وحشی هستند و از نزدیک شدن شما یا هر چیز به قفسشان می ترسند و به میزان کم تا زیاد قار می کشند. این کاسکوها (جوجه ها یا کاسکوهای بالغ)، تا زمانی که تحت تربیت انفرادی قرار نگیرند، حالات وحشی خود را حفظ می کنند. وقتی کاسکوی وحشی وارد خانۀ فردی می شود، برحسب این که صاحبش چگونه رفتاری با آن داشته باشد و چه مقدار وقت خودش را صرف آن کند و شیوۀ تربیتی اعمال شده روی آن چه کیفیتی داشته باشد، 2 تا 4 ماه یا بیشتر طول می کشد تا اهلی شود (البته اگر تلاشی برای اهلی کردن آن نشود، ممکن است تا یکی دو سال هم اهلی نشود). پس از اهلی شدن، ملاحظه می شود که به تدریج کلماتی را که بارها شما برای آن تکرار کرده اید، به زبان می آورد. وقتی کاسکو اولین کلمه را به زبان آورد، شما به این نتیجه می رسید که کاسکوی شما قدرت تقلید صدای انسان را دارد. از این پس، میزان فراگیری کلمات تکرار شوند توسط شما به دو عامل بستگی دارد:
عامل اول، هوش کاسکو در یادگیری تقلید صدای انسان است و عامل دوم، روش آموزش شماست. هرچه کاسکو از لحاظ ژنتیکی قدرت تقلید صدای انسان را بیشتر داشته باشد و هرچه روش شما در آموزش کاسکو صحیح تر و منظم تر باشد، سرعت یادگیری کلمات، عبارات و جملات توسط کاسکوی شما بیشتر خواهد بود و هرچه زمان بگذرد و شما در آموزش سخن گویی وقت بیشتری به آن اختصاص دهید، کلمات، جملات، سوتها، صداها و حرکات بیشتری را یاد می گیرد.
یک کاسکوی با هوش ممکن است ظرف مدت کوتاهی کلمات و جملات زیادی را یاد بگیرد. در حالی که یک کاسکوی کم هوش، ممکن است حتی پس از سال ها، فقط چند کلمه بیشتر نتواند حرف بزند. این نکته ثابت می کند که ارزش و قیمت کاکسوهای سخن گو بسیار متفاوت است و شما در هنگام خرید یک کاسکوی سخن گو باید براساس میزان سخن گویی آن پول بپردازید. به هر حال زمان سخن گو شدن کاسکوی شما معمولاً وقتی فرا می رسد که به طور کامل یا نسبتاً کامل اهلی شده باشد. اما هیچ کسی با دیدن یک کاسکوی وحشی یا اهلی نمی تواند به قابلیت سخن گو شدن آن پی ببرد. همچنین نمی تواند تعیین کند که یک کاسکو تا چه حدود قابلیت پیشرفت در سخن گویی را دارد. در واقع فقط با گذشت زمان است که صاحب کاسکو می تواند با توجه به کاری که روی کاسکو انجام داده است، در مورد قابلیت سخن گویی کاسکوی خودش اظهار نظر کند. وقتی یک کاسکوی وحشی در خانه ای اهلی شود و در طول مدت اهلی شدن، صاحبش به میزان کم و بیش کلماتی را برای آن تکرار کرده و پس از اهلی شدن برای آن کلاس های منظمی را گذاشته و با روش صحیح سخن گویی را به آن آموزش داده است، پس از یک ماه که از اهلی شدن و آموزش دیدن کاسکو گذشته باشد، باید بتواند کلمه یا کلماتی را که یاد گرفته است، تکرار کند.
آموزش سخنن گویی به کاسکو موضوعی پیچیده است. به عبارت دیگر نمی توان آموزش کاسکو را جوری بیان کرد که برای تمام کاسکوها و در هر سنی موفقیت آمیزترین شیوه باشد. به طور مثال، اگر جوجه کاسکو در سن 4 تا 6 هفته از والدینش جدا شود و به طور دستی تغذیه و مراقبت شود، چنان چه شخص موفق به زنده نگه داشتن آن شود، تا سه ماهگی یا بیشتر کاملاً پر در می آورد و در طول این مدت خلق و خوی وحشی را از والدین نمی گیرد که صاحبش نیاز به اهلی کردن آن داشته باشد. در این مورد جوجه ها به خوبی با صاحب خود خو می گیرند، اما تا 6 الی 12 ماهگی (جوجه های دم سیاه) و 12 الی 18 ماهگی (جوجه های دم قرمز) قدرت سخن گویی پیدا نمی کنند.
شما باید با رفتارشناسی کاسکوی خود در هر سنی که هست کاملاً آشنا شوید تا بتوانید مراحل اهلی کردن و آموزش سخن گویی به آن را خوب تر پیش ببرید و حوصله شما از تعلیم آن سر نرود. کاسکوی شما اگر سخن گو هم باشد، باید روزانه تحت تعلیم قرا رگیرد تا اولاً کلمات و جملاتی را که یاد دارد، از یادش نرود، ثانیاً بر تعداد لغات و جملاتی که بلد است، افزوده شود. از آن جا که عمدۀ کاسکوهایی که مردم از بازار می خرند، کاسکوهای وارداتی وحشی هستند، آموزش جدی سخن گویی به کاسکو باید از زمانی شروع شود که اهلی می شود و قدرت تمرکز حواس برای آموزش دیدن از مربی خود را پیدا می کند.
قبل از آن که بخواهید برنامه آموزش سخن گویی را برای کاسکوی خود به اجرا درآورید و بهتر بگویم قبل از آن که بخواهید اقدام به خرید یک کاسکو به منظور سخن گو کردن آن کنید یا یک کاسکوی سخن گو بخرید، باید سؤالات زیر را از خود بپرسید:
1ـ آیا اصولاً در تصمیم هایی که می گیرید، فردی مصمم هستید؟
2ـ ایا واقعاً به کاسکو عشق می ورزید؟
3ـ آیا مطمئن هستید که می توانید اصول تغذیه و بهداشت کاسکو را به طور منظم رعایت کنید؟
4ـ آیا از میزان حوصلۀ لازم برای آموزش کاسکو برخوردارید؟
5ـ آیا می توانید وقت لازم از روز را وقف کاسکوی خود کنید؟
6ـ اگر خودتان واجد شرایط لازم برای نگهداری و آموزش کاسکو نیستید، آیا فرد دیگری در خانه شما هست که مایل باشد همچون یک فرزند از کاسکو مراقبت کند و با آن سرگرم شود و به آن آموزش دهد؟
اگر جواب سؤالات فوق مثبت است، می توانید به خرید یک کاسکوی وحشی یا سخن گو اقدام کنید و مطمئن باشید که از داشتن آن لذت خواهید برد. اما اگر دمدمی مزاج هستید و از روی هوس و دیدن سخن گویی کاسکو در خانۀ شخص دیگر، میل لحظه ای به داشتن کاسکو در شما ایجاد شده است، بهتر است از خرید کاسکو تا وقتی کاملاً مصمم نشده اید، صرف نظر کنید؛ زیرا کاسکو وقتی به خانه شما وارد شود و پس از مدتی به شما عادت کند، توقع کدارد که شما جای زن، شوهر، فرزندان، والدین یا همنوعانش را پر کنید و اگر نکنید، دچار افسردگی می شود و اقدام به کندن پرهایش می کند. همچنین اگر یک کاسکوی سخن گوی پیشرفته خریداری کنید یا خودتان یک کاسکوی وحشی را به مرحلۀ بالایی از سخن گویی برسانید و پس از مدتی از حرف زدن با کاسکو و تکرار کلمات یاد گرفته توسط کاسکو خودداری کنید، به تدریج از علاقۀ کاسکو برای حرف زدن کاسته می شود و لغات و جملات آموخته را فراموش می کند و چنان کاسکو ممکن است حتی با شروع آموزش سخن گویی مجدد، قدرت اولیۀ خود را باز نیابد. بنابراین توجه داشته باشید که اگر سخن گویی کاسکو مورد علاقه شماست و به خاطر این ویژگی حاضر شده اید که مبلغ نسبتاً زیادی را بپردازید، این را باید بدانید که کاسکوی سخن گو همچون یک قالیچه نفیس نیست که آن را کف اتاق بیندازید و یکسال هم به مسافرت بروید و پس از بازگشت، نفاست آن حفظ شود و حتی قیمت آن بیشتر شود. وقتی شما یک کاسکوی سخن گوی پیشرفته را خریداری می کنید یا کاسکویی را به مرحله پیشرفتۀ سخن گویی می رسانید، به این نکته توجه داشته باشید که فقط تأمین آب و غذا و نظافت برای آن کافی نیست، بلکه کاسکو به همدمی مشما و بازی با شما و حرف زدن با شما نیاز دارد و اگر به اندازۀ کافی با آن همدم نشوید، نه تنها پیشرفت بیشتری نخواهد کرد، بلکه قطعاً پسرفت خواهد کرد و این امکان وجود دارد که به تدریج از سخن گویی بیفتد و به سمت حالت وحشی پیشرفت کند.
یکی از بزرگترین مشکلات نگهداری دو کاسکو در خانه (حتی یک جفت کاسکوی نر و ماده جور شده با هم) یا داشتن یک کاسکو و یک پرندۀ دیگر یا یک کاسکو و یک حیوان خانگی، سرگرم شدن کاسکوها با هم یا حسادت آن ها نسبت به یکدیگر یا حسادت کاسکو نسبت به پرندۀ دیگر یا حیوان خانگی و پیشرفت نکردن کاسکو در سخن گویی و کم شدن سخن گویی کاسکوی سخن گو است. بنابراین دقت داشته باشید که اگر می خواهید چنین اتفاقی نیفتد، هرگز یک کاسکوی سخن گوی پیشرفته را تحت شرایط حسادت ورزیدن یا سرگرم شدن با کاسکو یا پرنده یا حیوان دیگر یا بی توجه ای قرار ندهید.
ماهیت سخن گویی کاسکوها
کاسکو یا دیگر طوطی ها و سایر پرندگان تقلید کنندۀ صدا تا زمانی که اهلی نشوند و شما به آن ها چیزی یاد ندهید، آن ها هم چیزی یاد نمی گیرند. به عبارت دیگر کاسکو در حالت زندگی در خانۀ شما، اگر تلاشی برای یاد دادن کلمات و جملات به آن نکیند، حتی ظرف چندین سال هم سخن گو نخواهد شد. البته ممکن است شما یک کاسکوی وحشی را به خانه خود ببرید و در مدت چند ماه ضمن مراقبت هایی که از آن می کنید، ترس آن از نزدکی شدن شما به قفسش بریزد و دیگر قار نکشد، سوت ها و صداهای طبیعی خودش را درآورد، روی دست شما بیاید و وقتی درب قفس را باز می کنید، از قفس خارج شود و بالای قفس بنشیند و گاهی پروازهای کوتاه در داخل اتاق داشته باشد و بدون آن که شما آن را تمرین دهید، صداهایی را که می شنودریال مثل صدای زنگ تلفن، موبایل، زنگ خانه و هر صدای دیگر؛ آن ها را به حافظه خود بسپرد و در هنگام سخن گفتن آن ها را تکرار کند. اما باید این حقیقت را بدانید که اگر میل دارید کاسکو کلمات و جملات مورد علاقه شما را بگوید، از وقتی که اهلی می شود، باید آن کلمات و جملات را با روش صحیح به کاسکو یاد بدهید؛ در غیر این صورت نباید از کاسکو انتظار داشته باشید که کلمات و جملات نشنیده یا کم شنیده را برای شما تکرار کند. برای کاسکو زبان فارسی، ترکی، انگلیسی و غیره یا هیچ صدایی غیر از صداهای طبیعی خودش، تفاوت ندارد. کاسکو فقط صداهایی را که به اندازۀ کافی و در شرایط مناسب می شنود، یاد می گیرد و فرقی نمی کند که صدای شُر شُر آب باشد یا زنگ تلفن یا کلمات، عبارات و جملاتی به هر زبان.
اهلی کردن و تربیت کاسکو( قدم به قدم )
وقتی کاسکو را از محیطی که به آن عادت دارد به مکان جدیدی منتقل می کنید، باید به آن قدری زمان بدهید تا به محیط جدید عادت کند. برای این کار بهترین اقدام این است که قبل از ورود کاسکو به محیط جدید، باید قفس آن را کاملاً آماده کنید وبه محض رسیدن کاسکو به محیط جدید، آن را داخل قفس رها کنید.بعد باید کاسکو را تنهابگذارید تابه تدریج بامحیط اطراف خود و افراد خانواده آشناشود. گاهی اوقات یک کاسکوی جدید پس از قرار گرفتن در قفس، به مدت یکی دو روز غذا نمی خورد. در این صورت تلاش شما برای غذا دادن به آن، بیشتر موجب ناراحتی اش می شود.
پس از آن که کاسکو مشغول غذاخوردن شد، شما می توانید به قفس نزدیک شوید تا کاسکو با شما آشنا شود. اگر نزدیک کردن دست به کاسکو آن را ناراحت نمی کند، می توانید این کار را انجام دهید.
شخصیت هر کاسکو خاص خودش است. برخی زود با صاحب خود و افراد خانواده آشنا می شوند وبرخی دیر. کاسکوهایی که قبلاً صاحب دیگری داشته اند، ممکن است مدتی طول بکشد تا صاحب قبلی خود را فراموش کنند و به صاحب جدید عادت کنند.
کاسکوهای وارداتی باید با روشی متفاوت به محیط جدید خود عادت کنند. این گونه کاسکوها به علت صید شدن از طبیعت، عاد به بودن در کنار مدرم ندارند. از آن جا که کاسکو پرنده ای با هوش، عاطفی و بسیار حساس است و عملایت صید و حمل و نقل آن ها با خشونت و بی تفاوتی عوامل دست اندرکار توام است، معمولاً کاسکوهای وحشی وارداتی خاطرات بدی از انسان دارند. به همین دلیل وقتی در قفس قرار می گیرند، به محض نزدیک شدن فرید به آن ها، عکس العمل شدیدی نشان می دهند، رفتارهای ناخوشایندی کهاز هنگام صید کاسکوهای وحشی تا زمان مستقر شدن آن ها در پرنده فروشی های کشورهای وارد کننده با آن ها می شود، شامل: صید آن ها با دستکش چرمی از داخل لانه طبیعی، جدا کردن آن ها از والدین، قیچی کردن خشن پرها؛ انداختن تعداد زیادی از آن ها داخل یک جعبه، واکسن زدن به آن ها؛ حمل و نقل نامناسب، سفر طولانی و گذراندن دوره قرنطینه در کشورهای مقصد می شود (البته واکسیناسیون و قرنطینه مربوط به کاسکوهایی می شود که صید و صادرات آن ها به طور قانونی انجام می شود).
کاسکو وقتی با شما آشنا شود، ممکن است داوطلبانه روی دست شما بیاید و از سر و کول شما بالا رود و با موهایتان بازی کند و اگر حرف زدن یادگرفته باشد، برایتان کلمات یا جملاتی را به زبان می آورد که اگر برای هزارمین بار هم باشد، شما از شنیدن آن ها لذت می برید. اما اگر با شما آشنا نباشد، اجازه دست زدن به هیچ قسمت از بدنش را به شما نمی دهد و در مقابل تلاش شما برای گرفتنش به شدت مقاومت می کند و در حالی که با چنگال هایش محکم سیم های قفس یا چوب نشیمنگاه را گرفته است، با منقارش دست شما را تعقیب می کند که به بدنش دست نزنید و ممکن است گاز سختی از شما بگیرد. کاسکوی وحشی تازه خریداری شده، معمولاً در هنگام نزدیک شدن شما به قفس چنان داد و فریاد راه می اندازد که شما خیال می کنید اگر تلاش خود را برای دست زدن به آن یا گرفتنش ادامه دهید، هم به خودتان آسیب می رسد و هم به کاسکو. لذا باید از عجله کردن و اصرار ورزیدن برای دوست شدن سریع با کاسکوی وحشی به شدت پرهیز کنید. به طور کلی تا کاسکو احساس امنیت نکند، به خواسته شما عمل نمی کند و شما باید فوق العاده صبور باشید و به تدریج اعتماد کاسکو را جلب کنید تا بتوانید یک کاسکو دست آموز، با تربیت و خوب از آن بسازید.
حمام دادن کاسکو
در طبیعت کاسکوها زیر باران دوش می گیرند و اگر نیاز به حمام گرفتن داشته باشند و مدتی باران نباریده باشد، معمولاً لب رودخانه ها آب تنی می کنند. کاسکوها پس از آب تنی، چندین بار بدن خودرا با شدت تکان می دهند و بال می زنند تا مقدار زیادی از آب بدنشان به اطراف پاشیده شود و سپس به کمک منقار خود مشغول پَر آرایی می شوند. کاسکو نیز مانند پرندگان دیگر می تواند سر خودش را از طرف چپ و راست تا 180 درجه بچرخاند. بنابراین در هنگام خشک کردن بدن و پَر آرایی، به راحتی می تواند تمام سطح بدنش را با منقارش آبگیری و خشک کند و نسبت به آراستن پرهای خود اقدام کند.
در انتهای دنبالچه کاسکو یک غده مولد چربی وجود دارد که کاسکو با منقارش از آن غده، چربی می گیرد و تمام پرهایش را چرب و درخشنده می کند. چربی مالیده شده به پرها به همراه چربی طبیعی پوست، به علت قرار داشتن در معرض هوا و دمای بدن، دایماً در حال خشک شدن و تغییر ماهیت است. کاسکو در هر روز حدود یک سوم اوقات خود را مشغول خاراندن نقاط مختلف پوست و شوره برداری از آن می کند و متعاقب چند دقیقه خاراندن، تکان شدیدی به بدن خود می دهد و به این ترتیب، چربی های خشک شده و پوشیرهای کَنده شده از بدنش جدا می شود. این ذرات به قدری سبک است که تا مدتی در هوا معلق می ماند. کاسکو متعاقب هر بار خاراندن بدن و تکان دادن خود، مجدداً از غده چربی انتهای بدنش، چربی می گیرد و چربی تازه را به پرهای خود می مالد و آن ها را درخشان و تازه می کند. این عمل کاسکو، در واقع رعایت نظافت و بهداشت طبیعی پوست و پرها است که باعث تمیز و درخشنده ماندن پرها و پوست بدن کاسکو می شود و به این عمل پَر آرایی گفته می شود.
وقتی از کاسکو در خانه نگهداری شود، با دور افتادن از محیط طبیعت و محروم شدن از حمام گرفتن در زیر باران یا احتمالاً در کنار آب های جاری، شما بایست هفته ای یک بار در زمستان و دوبار در تابستان کاسکو را حمام دهید تا پرهایش همواره حالت شادابی، لطافت و درخشندگی را حفظ کند.
برای حمام دادن کاسکو، هر فرد ممکن است شیوه خاصی را اعمال کند و این کار قاعده خاصی ندارد. فقط باید مراقب بود که به کاسکو آسیب نرسد، سرما نخورد و دچار استرس نشود. حمام دادن یک کاسکوی اهلی یا سخن گو کار ساده ای است و چون چنان کاسکوها بارها توسط صاحب خود حمام گرفته اند، در هنگام حمام گرفتن هیچ مقاومتی نمی کنند و از حمام گرفتن لذت می برند. اما کاسکوهای وحشی به محض پاشیدن آب روی آن ها، شروع یه قار کشیدن می کنند. در ذیل روش تجربه شده در حمام دادن کاسکوهای وحشی و نیز کاسکوهای اهلی و سخن گو تشریح می شود:
(1) حمام دادن کاسکوهای وحشی
قفس جوجه یا کاسکوی وحشی بالغ را به آرامی به داخل حمام ببرید. آشغال های جمع شده روی سینی کف قفس را در ظرف آشغال تخلیه کنید. به سینی کف قفس آب بپاشید تا آشغال ها و فضولاتی که به طول «شُل» به کف سینی چسبیده است، حتی الامکان با داغ جدا شود. سپس داخل سینی آب داغ بریزید و آن را کناری بگذارید تا در طول مدت حمام دادن کاسکو، فضولاتی که به سختی به کف سینی چسبیده است با آب داغ خیس بخورد. پس از حمام دادن کاسکو، آب و فضولات خیس خورده داخل سینی را تخلیه کنید و با آب داغ پرفشار به شستشوی کامل و آب کشیدن سینی اقدام کنید. سپس آن را به دیوار تکیه دهید تا کاملاً خشک شود. در جریان شستشوی سینی، پس از پاک کردن فضولات با آب داغ، می توانید بقایای فضولات چسبیده به سینی را با مایع ظرفشویی و بُرس هم بشویید و بعد اقدام به آب کشیدن و خشک کردن آن کنید.
از همان ابتدا که مشغول خیس دادن فضولات چسبیده به کف سینی قفس می شوید، قدری آب داغ هم به تمام نقاط قفس بریزید تا فضولات خشک یا نمیه خشک چسبیده به سیم های قفس هم خیس بخورد. سپس در قبل یا بعد از نظافت نهایی سینی، سیم های قفس را هم یکبار با برس آغشته به مایع ظرفشویی تمیز کنید و سپس قفس را هم آب بکشید.
کاسکوی وحشی در چند نوبت اول، مانند بچه ها از حمام گرفتن خوششان نمی آید و ممکن است مقاومتی از کم تا شدید در مقابل ریخته شدن آب به بدنش نشان دهد. اما اغلب کاسکوهای وحشی به زودی به حمام گرفتن عادت می کنند. به ویژه اگر سعی کنید آرامش کاسکو حفظ شود و اعتمادش نسبت به شما جلب شود. همین طور که شما مشغول نظافت و آب ریختن به سینی و قفس هستید، کاسکوی وحشی بیشتر آماده ریخته شدن آب روی خودش می وشد. در نوبت های اول که کاسکو عادت به حمام گرفتن ندارد، فقط به پاشیدن آب ولرم روی بال ها، پشت و پرهای شکن آن اکتفا کنید. آب را ملایم به بدن کاسکو بپاشید و از دست زدن به بدن یا تلاش برای ریختن آب به زیر بال های کاسکوی وحشی خودداری کنید. اگر کاسکو زیاد بی تابی می کند، حمام دادن را هر چه زودتر به اتمام برسانید؛ یعین فقط ظرف 20 ثانیه مقداری آب به تمام نقاط بدن به جز سر کاسکو بپاشید. سپس برحسب شرایط هوا از لحاظ میران گرمی و سردی، اجازه دهید کاسکو خودش را خشک کند یا در خشک کردن بدن کاسکو به آن کمک کنید. برای این کار، حوله ای با ضخامت و بزرگی مناسب روی کاسکو بیندازید و سعی کنید قبل از آن که کاسکو واکنش نشان دهد، با سرعت کاسکو را داخل حوله بپیچید. سپس آن را در دو دست خود بگیرید واز حمام خارج کنید و با فشار دادن ملایم دست خود به نقاط مختلف بدن کاسکو، تا حد امکان از پرهای کاسکو آبگیری کنید. متعاقباً کاسکو را داخل قفس یا روی قفس قرار دهید و با حرارت ملایم سشوار اقدام به خشک کردن آن کنید.
در هوای گرم، کاسکو را فقط با حوله قدری آبگیری کنید و بگذارید خشک کردن کامل بدن کاسکو توسط خودش انجام شود. هرگز حوله را روی بدن کاسکو به دو طرف یا به شکل چرخشی نکشید، زیرا موجب شکستن ساقۀ انشعابات پرها و نمدی شدن آن ها می شود. حوله را فقط با ملایمت روی بدن کاسکو فشار دهید و / یا دستتان را در جهت خواب پرها بکشید. اگر هوا گرم و آفتابی باشد، می توانید قفس کاسکو را حداکثر به مدت 5 تا 7 دقیقه در آفتاب بگذارید تا هم کاسکو از نور آفتاب استفاده کند و هم بدنش زودتر خشک شود. قرار دادن طولانی مدت کاسکو در زیر نور خورشید، ممکن است برای کاسکو خطر مرگ به دنبال داشته باشد. اغلب کاسکوها در هر سنی که باشند، پس از حمام گرفتن، چند تکان شدید به بدن خود می دهند و با چند بار بال زدن نسبت به پاشیدن آب پرها به اطراف اقدام می کنند و متعاقباً مشغول پَر آرایی می شوند. اما در هوای سرد باید سعی کنید هرچه زودتر پَرهای کاسکو را با استفاده از حوله و سشوار خشک کنید تا سرما نخورد.
کاسکوی رام نشده در هر نوبت که حمام داده می شود، از نوبت قبل کمتر بی تابی می کند و به تدریج از حمام گرفتن لذت می برد و کار شما بسیار آسان و لذت بخش می شود. البته در خصوص حمام گرفتن نیز رفتار کاسکوها یکسان نیست، ولی بیشتر آن ها پس از مدتی به خوبی از حمام گرفتن لذت می برند و خودشان را در اختیار شما قرار می دهند. باید به خاطر داشته باشید که حمام دادن کاسکوی وحشی باعث می شود که طول مدت اهلی شدن آن کمتر شود و با صاحب خود زودتر صمیمی شود. در خصوص حمام دادن کاسکوهای وحشی به نکات زیر توجه کنید:
(1) کاسکویی که برای اولین بار به خانه ای وارد می شود (خانۀ اولین صاحب)، وحشی محسوب می شود. این کاسکو تا این زمان هیچ تجربه ای از حمام گرفتن ندارد.
(2) کاسکو را پس از وارد کردن به منزل خود، تا مدت 3 هفته حمام ندهید تا در خانه شما آرامش بگیرد و اعتمادش نسبت به شما جلب شود.
(3) در پایان هفته سوم، آن را به حمام ببرید و پس از نظافت قفسش، به آرامی و به مدت بسیار کوتاه دوش آب ولرم را (به جز سرش)، به طرف بدنش بگیرد. کاسکو در این هنگام قار می کشد. برای جلوگیری از به هیچان درآمدن کاسکو، در سه نوبت اول حمام دادن، هر 15 ثانیه به مدت 5 ثانیه آب روی کاسکو بپاشید و سه بار پاشیدن آب روی نقاط مختلف بدن کاسکو را تکرار کنید. یا یکبار به مدت حدود 20 ثانیه به آن آب بپاشید و حمام دادن را تکرار کنید. پس از عادت کردن کاسکو به حمام گرفتن، بی تابی آن تمام می شود و شما می توانید مدت بیشتری آب به بدن کاسکوی وحشی بپاشید. همچنین در هر زمان که کاسکو در مقابل پاشیدن پرفشار آب به بدنش بی تابی نکند، می توانید انگشت خودتان را به جای شیلنگ آب بگیرید و آب را به فشار مناسب (فشاری که کاسکو را ناراحت نکند)، به بدن کاسکو بپاشید.
پس از انمام حمام دادن، کاسکو را داخل حوله ای بپیچید، بدنش را آبگیری کنید و سپس آن را از فاصله 40 سانتی متری خشک کنید. در چند نوبت اول حمام دادن، ممکن است کاسکو بی تابی کند و قار بکشد. اما کاسکو، به زودی به حمام گرفتن عادت می کند و مطمئناً در نوبت بعدی با اشتیاق بیشتر و بی تابی کمتر اجازه می دهد که شما حمامش بدهید. مراحل حمام دادن کاسکوی وحشی نیز مثل کاسکوهای اهلی و سخن گو است، فقط باید به خصوص در دفعات اول، مراعات ترس کاسکوی وحشی را بکنید تا پس از چند نوبت حمام گرفتن به آن عادت کند.
(2) حمام دادن کاسکوهای اهلی و سخن گو
کاسکوهای اهلی ، به ویژه کاسکوهای سخن گو، پرنده های قیمتی هستند و آن ها نیز مدتی طول می کشد تا با خانه شما و خود شما آشنا شوند. لذا نباید انتظار داشته باشید که چون یک کاسکوی اهلی یا سخن گو خریده اید، از همان روز اول، کاسکو با شما صمیمی باش. در واقع هر بار که صاحب یک کاسکوی اهلی یا سخن گو آن را به فرد دیگری می فروشد، مدتی طول می کشد تا کاسکو بتواند صاحب قبلی خود را فراموش کند و با صاحب جدیدش خود بگیرد. البته برخی از کاسکوهای اهلی و سخن گو چنان حساسند که با وارد شدن به خانه ای جدید، شروع به پَرکَنی می کنند. فراموش نکنید که کاسکو حافظه ای قوی دارد و خاطراتش را به زودی فراموش نمی کند. بنابراین تحت شرایط جدید،باید همواره در حفظ آرامش آن بکوشید تا هرچه زودتر به شما عادت کند و دچار تنش روحی و پَرکَنی نشود.
کاسکوهای اهلی و سخن گو بارها و بارها توسط صاحبان خود حمام گرفته اند. لذا در هنگام حمام گرفتن، نه تنها بی تابی نمی کنند، بلکه از استحمام لذت می برند، مشروط بر آن که پاشیدن آب به آن ها با خشونت یا شوخی های ناراحت کننده توام نباشد. در هنگام حمام دادن اغلب کاسکوهای اهلی و سخن گو، شما می تو انید به راحتی به بدن و زیر بال های آن ها آب بپاشید. شما می توانید به اندازۀ یک قاشق چایخوری شامپوبچه در یک ظرف بریزید و روی آن آب گرم اضافه کنید و روی بدن و زیر بال های کاسکو بپاشید و اگر ممکن باشد، با ملایمت دست یا اسفنج آغشته به آب شامپودار را در جهت خواب پرها بکشید. البته استفاده از شامپو ضرورت چندانی ندارد، زیرا هدف از حمام دادن کاسکو بر طرف کردن چرک یا چربی روی پوشت بدنش نیست. کاسکو چنی کاری را به طور غریزی و ضمن عمل پرآرایی روزانه بارها انجام می دهد. در واقع هدف از حمام دادن کاسکو؛ زدودن پوشیرهای کنده شده و سُست و ذرات چربی خشک شده و موجود بین پَرها و شاداب و براق کردن پرها و در هوای گرم، خنک کردن کاسکو است. توصیۀ من برای حمام دادن کاسکوهای اهلی و سخن گو به شرح زیر است:
(1) قفس کاسکو را به داخل حمام ببرید.
(2) درب قفس را باز کنید تا کاسکو روی سقف قفس بیاید.
(3) آبخوری، غذاخوری و سینی کف قفس را بردارید و آن ها را نظافت کنید.
(4) شیر آب گرم و سرد را طوری باز کنید که آب گرم مناسب از دوش سیار یا شیلنگ خارج شود.
(5)اگر از شلینگ بدون آبپاش استفاده می کنید، انگشت شست خود را جلوی شلینگ بگیرید و با ملایمت روی بال ها و زیرشکم کاسکو آب بپاشید.
(6) به تدریج فشار انگشت خود بر دهانۀ خروجی شلنگ را زیاد کنید تا آب با سرعت بیشتر و ذرات ریزتر از شلنگ خارج شود. این کار دو مزیت دارد: اول آن که قدرت شستشوی آب بیشتر می شود. دوم آن که سطح پوست کاسکو با آب خارانده می شود و کاسکو از خارانده شدن پوست خود لذت می برد. اگر در نوبت های اول حمام دادن کاسکوی وحشی، آب را با شدت به آن بپاشید، ممکن است بترسد و بی تابی کند.
(7) در صورتی که کاسکو اجازه می دهد، با دو انگشت یک دست یک بال کاسکو را بلند کنید و با دست دیگر آب را به صورت ریزپاش زیر بال کاسکو بپاشید و همین کار را در مورد بال دیگر انجام دهید.
(8) پس از دو الی سه دقیقه دوش دادن کاسکو، در صورت امکان آن را روی دست خود بیاورید و حوله ای روی آن بیندازید و در جهت خواب پرها دست خود را روی حوله بکشید. یا حوله را به طور ملایم به بدن کاسکو فشار دهید تا پرهای کاسکو آبگیری شود. سپس در هوای سرد و ملایم آن را با سشوار خشک کنید و در هوای گرم، بگذارید کاسکو عمل خشک کردن پرهایش را خودش انجام دهد. در این هنگام اگر می بینید کاسکو در حال لرزیدن است یا بدنش را تکان نمی دهد که زودتر خشک شود، خودتان اقدام به خشک کردن کاسکو کنید.
(9) وقتی با حوله پَرهای کاسکو را آبگیری کردید، برای زودتر خشک شدن پرها می توانید کاسکو را روی انگشت خود بیاورید و با اندکی پایین آوردن سریع دست خود، کاسکو را وادار به پر زدن کنید. این عمل را دو تا سه بار تکرار کنید تا مقدار زیادی از آب موجود در لابه لای پرها در اثر بال زدن به اطراف بپاشد.
(10) بهتر است در هوای گرم، هفته ای دوبار و در زمستان دو هفته یک بار کاسکو را حمام کنید. در هوای گرم، پس از حمام دادن، اگر در جایی از داخل خانه تابش آفتاب دارید یا داخل خانه گرم است و کولر روشن نیست، کاسکو را داخل قفس و ترجیحاً روی بام قفس قرار دهید و اجازه دهید کاسکو خودش را خشک کند. اگر داخل خانه کولر روشن است، برای خشک کردن کاسکو توسط خودش، باید کولر را خاموش کنید، در غیر این صورت، برای جلوگیری از سرما خوردن کاسکو، باید پس از استحمام، آن را با حوله و سپس سشوار خشک کنید. بنابراین در هوای سرد و شرایطی که احتمال می دهید ممکن است کاسکو پس از حمام کردن سرما بخورد (مثل اتاق خنک)، ابتدا کاسکو را برای سه بار وادار به بال زدن کنید و سپس با حوله پرهای کاسکو را آبگیری کنید و متعاقباً آن را با سشوار خشک کنید.
در هر حالت، قبل از اقدام به خشک کردن کاسکو، ابتدا اجازه دهید کاسکو بال بزند تا مقدار زیادی از آب بدنش بریزد. اگر کاسکو بال نزد و با بدن خیس بی حرکت ماند، اگر می توانید کاسکو را روی دست بیاورید. کاسکو به محض روی دست آمدن بال خواهد زد. ا گر روی دست هم بال نزد و بی حرکت نشست، در حالی که کاسکو را روی دست و مقابل سینۀ خود گرفته اید، دستتان را با کمی سرعت پایین بیاورید. در این صورت تعادل کاسکو به هم می خورد و از ترس افتادن چند ثانیه بال خواهد زد. این کار را می توانید سه بار تکرار کنید تا عمده آب پرها بر اطراف بپاشد.
(11) بد نیست ماهیانه یک بار کاسکو را ضمن حمام دادن، شامپو کنید. برای شامپو کردن کاسکو، یک قاشق چایخوری شامپوبچه در نیم لیتر آب ولرم بریزید و به هم بزنید و اسفنج حمام را به آن آغشته کنید و حداکثر تا 5 بار اسفنج را از گردن تا انتهای دُم به طرف خواب پرها بکشید و مابقی آب شامپودار را روی پرها بریزید و سپس روی کل بدن کاسکو، به جز سر، آب با فشار مناسب بپاشید تا شامپو به طور کامل پاک شود. تحت هیچ شرایط نباید مالش پرهای کاسکو را دو طرفه انجام دهید.
ب ـ تربیت کاسکو
برحسب این که کاسکوی شما، وحشی، رام یا سخن گو باشد، تربیت آن در هر یک از این مراحل متفاوت است. بنابراین بهتر است ترتبیت کاسکو در هر یک از این مراحل شرح داده شود تا شما بتوانید کاسکوی خود را در هر مرحله ای که هست، خوب تربیت کنید و آموزش دهید.
وقتی شما یک جوجه کاسکوی وحشی 4 تا 12 ماهه خریداری کردید و با دقت و آرامش آن را به خانه آوردید، قفسش را در گوشه ای از اتاق بگذارید و تا 48 ساعت اول، فقط در مواقع تغذیه و تعویض آب آبخوری به قفس نزدیک شوید. طی این مدت جوجه کاسکو با محیط جدید زندگی اش آشنا می شود و قدری به پرستار خود عادت می کند. در ابتدای مرحله رام کردن جوجه کاسکو، هر مقدار شما عجول تر باشید که کاسکو را به خود عادت دهید، کاسکو بیشتر از شما می ترسد و ممکن است تلاش شما نتیجه معکوس دهد. در واقع تا زمانی که کاسکو به شما و خانه شما عادت نکند، همواره به شما به چشم یک دشمن می نگرد و خیال می کند که شما با نزدیک شدن به قفسش قصد حمله به آن را دارید. بنابراین هیچ عجله نکنید و اجازه دهید جوجه کاسکو به تدریج به شما عادت کند. مهم ترین نشانۀ عادت کردن کاسکو به شما و نترسیدن از شما این است که وقتی شما به قفسش نزدیک می شوید و در حال پر کردن غذاخوری یا آبخوری آن هستید، قار نکشد و از حضور شما وحشت نکند. باید دانست که طول این مدت در کاسکوهای مختلف متفاوت است. برخی از آنها زودتر به صاحب خود عادت می کنند و برخی دیرتر. برخی از کاسکوهای وحشی با نزدیک شدن شما به قفس و به خصوص با نزدیک کردن دست خودتان به طرف آن، حالت تهاجمی ناشی از ترس پیدا می کنند و اگر مواظب دست خود نباشید، گاز محکمی از شما می گیرند و برخی از آنها چنان می ترسند که به دیواره های قفس می چسبند و از شما دور می شوند یا خودشان را به دیواره های قفس می کوبند و قار می کشند.
وقتی کاسکوی وحشی به حضور شما در جلوس قفسش عادت کرد، شما می توانید مدت بیشتری رو به روی قفسش بنشینید. از این پس می توانید با حرف زدن ملایم، کاسکو را به آرامش و دوستی با خودتان دعوت کنید. همچنین می توانید با احتیاط و به تدریج دست خودتان را به طرف منقار کاسکو نزدیک کنید. سعی کنید در انجام این عمل زیاده روی نکنید و هر بار قدری دست خود را به منقار کاسکو نزدیکتر کنید. البته خیال نکنید که می توانید ر یک روز 10 یا 20 بار به قفس کاسکو نزدیک شوید و هر بار قدری دست خود را به آن نزدیکتر کنید و ظرف یکی دو روز م وفق به لمس منقار کاسکو شوید. همین عمل ممکن است یک تا دو ماه طول بکشد تا جوجه کاسکو از نزدیک شدن دست شما به منقارش وحشت نکند و دست شما را گاز نگیرد. فراموش نکنید که شما برای اهلی کردن یک کاسکوی وحشی وقت زیادی دارید و حدوداً 2 ماه طول می کشد تا ترس کاسکو از شما بریزد و اجازه لمس منقارش را به شما بدهد. وقتی برای اولین بار توانستید دست خودتان را به منقار کاسکو بزنید و خطر گاز گرفتن تقریباً برطرف شد و کاسکو قار نکشید، از این پس شما می توانید با آرامش این عمل را تکرار کنید.
در این مرحله، معمولاً کاسکوی وحشی از دست شما غذا می گیرد و به تدریج اجازه می دهد که منقارش را لمس کنید. اما به یاد داشته باشید که در این مرحله هرگز نباید تلاش کنید که به جز منفار کاسکو، جای دیگری از بدنش را لمس کنید، زیرا کاسکو به لمس بدنش توسط دست شما عادت ندارد و می ترسد که شما قصد گرفتن و آسیب رساندن به آن را داشته باشید. لذا ممکن است کاسکو به عنوان یک واکنش دفاعی قار بکشد و شما را گاز بگیرد.
مراحل اهلی کردن کاسکو هر چه تدریجی تر و با آرامش بیشتر پیش رود، کاسکو زودتر اهلی می شود و هر چه شما عجولتر باشید، بیشتر باعث ترس کاسکوی وحشی می شودی و خاطره های ترسناک بیشتری از شما در ذهن کاسکو نقش می بندد و مدت بیشتری طول می کشد تا خاطره های بد را فرامنوش کند و به شما اجازۀ دست زدن به بدنش را بدهد.
اگر می بینید که کاسکو در مراحل اولیۀ اهلی شدن فقط به شما اجازه می دهد که با دست غذا به منقارش نزدیک کنید یا به تدریج اجازه دست زدن به منقارش را به شما می دهد؛ به این دلیل است که کاسکو منقارش را تنها وسیلۀ دفاعی خودش می داند و چنین می پندارد که اگر شما بخواهید با لمس منقارش آسیبی به آن برسانید، می تواند با گاز گرفتن از خودش دفاع کند. اگر کاسکو در همین مراحل به شما اجازه می دهد که سرش را بخارانید، اولاً به این علت است که کاسکو خوش نمی تواند سرش را بخاراند و از خارانده شدن سرش توسط شما بی نهایت لذت می برد، ثانیاً کاسکو می داند که انگشت شما در حالت خاراندن سرش در فاصله ای بسیار نزدیک به منقارش است و اگر قصد آزارش را داشته باشید، می تواند با یک حرکت برق آسا با گرفتن گاز محکمی از انگشت شما از خودش دفاع کند. لذا به طور معمول تا حدود دو ماه پس از خرید یک کاسکوی وحشی، چنان چه شما در حد متعارف با کاسکوی خود وقت بگذرانید، اهلی شدن آن تا مرحله ای پیش می رود که به شما اجازه می دهد با دست به آن غذا بدهید؛ سرش را بخارانید و به منقارش دست بزنید.
وقتی کاسکو به شما عادت کرد، باید هر چه بیشتر اوقات خود را با آن بگذرانید و در هنگام پر کردن غذاخوری، تعویض آب آبخوری یا نظافت قفس؛ با آن حرف بزنید. فراموش نکنید که از همین هنگام جوجه کاسکو قادر است برخی از صداهای نزدیک به صداهای طبیعی خود را به خاطر بسپارد و در اوقاتی که میل دارد، آنها را تکرار کند. بنابراین اگر سوتهای دلنشینی بلد نیستید، بهتر است سوتهای دلخراش یا بد آهنگ یا صداهای ناهنجار را جلوی کاسکو تکرار نکنید، چون کاسکو به تدریج این جور صداها را یاد می گیرد و اگر سوتهای خشنی را یاد بگیرد، با کشیدن چنان سوتها موجب آزار شما می شود.
کاسکو تا مرحله نیمه اهلی، همواره حالت تهاجمی یا تدافعی ناشی از ترس دارد و این حالات را با قار کشیدن بروز می دهد. اما وقتی به محیط عادت کرد و ترسش از نزدیک شدن شما ریخت، اگرچه هنوز حالت وحشی دارد و ممکن است هنوز قار بکشد، ولی آمادگی یادگیری و تقلید صداها را پیدا می کند. بنابراین همواره سعی کنید جوجه کاسکو را در معرض شنیدن صداهای ناخوشایند قرار ندهید و هرگز حرف زشتی را جلوی کاسکو تکرار نکنید. توجه داشته باشید که اگر کاسکو حرف زشت یا رکیکی را بلد باشد، از ارزش نگهداری و قیمت آن به شدت کاسته می شود.
کاسکوها همانند بسیاری از پرندگان دیگر، قادرند به غیر از سر خود، تمام نقاط بدنشان را با منقار خود تیمار و پرآرایی کنند. کاسکوها روزانه 4 ساعت یا بیشتر مشغول خاراندن و پرآرایی نقاط مختلف بدن خود می شوند. اما چون سرشان را نمی توانند با منقار خود بخارانند، این قسمت را به شدت به ناحیه پشت خود می مالند یا با ناخن یکی از انگشتان می خارانند. به نظر می رسد که مالیدن سر به پشت یا خاراندن آن توسط ناخن، علاقه یا نیاز کاسکو به خارانده شدن را کامل نمی کند. به همین دلیل است که وقتی کاسکو به شما عادت کرد، پس از مدتی که به شما اجازه می دهد غذا یا انگشت خود را به منقارش نزدیک کنید، به تدریج به شما اجازه می دهد که ناحیه بالایی سرش را بخارانید. در این مرحله، ابتدا با انگشت سبابه خود فرق سر کاسکو را بمالید و آرام آرام با ناخن خود سرش را بخارانید. کاسکو از خارانده شدن سرش بی نهایت لذت می برد و اگر شما با خشونت عمل نکنید، هر چه این عمل ادامه یابد، اعتماد کاسکو به شما بیشتر جلب می شود. البته در این مرحله، شما باید مواظب باشید که کاسکو شما را غافلگیر نکنید و با حرکت سریع سرش، انگشت شما را گاز نگیرد. گاز گرفته شدن انگشت شما توسط کاسکوی وحشی یک امر طبیعی است و اگر خیال می کنید که چنان سریع هستید که کاسکو نمی تواند شما را گاز بگیرد، سخت در اشتباهید. بسیاری از کاسکوها حتی پس از اهلی شدن و فراتر از آن، پس از سخن گو شدن، دستت افرادی غیر از صاحب خود را گاز می گیرند. باید اعتراف کرد که کاسکو در عین حال که با صاحب خود بی نهایت خودمانی و صمیمی است، گاهی اوقات در نهایت بی چشم و رویی از صاحب خود نیز گاز جانانه ای می گیرد. اما صاحب کاسکو چون به گاز گرفته شدن توسط کاسکو در طول مدت اهلی کردن آن عادت کرده است، اگر هم توسط کاسکویش گاز گرفته شود، چندان دردش نمی آید و اصولاً یاد گرفته است که وقتی کاسکو با مهارت و در نهایت سرعت قصد گاز گرفتن دارد، او هم در نهایت سرعت و به شکل یک پاسخ شرطی شده، دستش را برق آسا عقب بکشد. بنابراین به خصوص در مورد کاسکویی که در مرحله رام شدن است، باید احتیاط کنید و جوری سر و گردن آن را بخارانید که تحریک به گاز گرفتن نشود.
همواره در مواقعی که با کاسکو مشغول کار کردن هستید، به آرامی حرف بزنید. حرف زدن شما با کاسکو به آموزش و یادگیری سخن گویی آن در آینده کمک می کند و چه بسا ممکن است در مرحله رام کردن، کاسکو قادر شود سوتهای دلنشینی را از شما یاد بگیرد و چند کلمه را هم تکرار کند. توجه داشته باشید که کاسکو در این مرحله قادر به یادگیری حرفهای دو یا چند کلمه ای یا جمله نیست و اگر شما میل دارید در این مرحله چیزی به کاسکو یاد بدهید، بهتر است حرفهای یک کلمه را برای آن تکرار کنید. بهتر است از همان روز اول که کاسکو را به خانه می آورید، نام قشنگی روی آن بگذارید و هر وقت به قفس آن نزدیک می شوید، ابتدا نام آن را صدا بزنید. سپس بگویید «سلام». بنابراین اولین کلماتی که کاسکو یاد می گیرد و تکرار می کند، نام خودش و کلمه «سلام» است. کاسکو معنای کلمات را نمی فهمد و فقط کلماتی را تقلید می کند که به کرات برایش تکرار شده است. اما برخی کلمات یا جملاتی که با عمل توام باشد، به عنوان یک واکنش شرطی شده، در حافظۀ کاسکو جای می گیرد. مثلاً وقتی می خواهید سر کاسکو را بخارانید، اگر دست خود را به طرف سر کاسکو نزدیک کنید، و چیزی نگویید، کاسکو به تدریج یاد می گیرد که با نزدیک شدن دست شما به قفس، سرش را پایین بیاورد و این عمل نشانه آن است که کاسکو میل دارد شما سرش را بخارانید. اما اگر وقتی می خواهید سر کاسک را بخارانید، کلمۀ خاصی را بگویید؛ مثلاً بگویید: «سر تو بخارونم»، پس از مدتی وقتی به قفس نزدیک می شوید، به محض آن که بگویید «سر تو بخارونم«، حتی اگر دستتان را به طرف قفس دراز نکنید، کاسکو سرش را پایین می آورد که شما بخارانید. این جور جملات، چون مواره در گذشته با عمل (مثلاً خاراندن سر) همراه بوده است، در حافظه کاسکو شرطی می شود. کاسکو معنای این جملات را نمی فهمد، ولی چون همواره ادای چنین جملات با یک عمل خاص؛ مثل خاراندن سر توام بوده است، کاسکو با یادگیری آهنگ این جملات، عمل شرطی شده را انجام می دهد. در نتیجۀ تکرار متمادی این جمله به همراه نزدیک کردن دست و خارندن سر کاسکو؛ این گفته و عمل در حافظه کاسکو شرطی می شود. به عبارت دیگر، پس از شرطی شدن چنین موضوع؛ به محض آن که دستتان را به سر کاسکو نزدیک کنید، کاسکو سرش را برای خارانده شدن پایین می آورد و اگر فقط بگویید سر تو بخارونم، باز هم کاسکو سرش را برای خارانده شدن پایین می آورد و به این پدیده که حیوان، هم به حرف و هم به عمل پاسخ خاصی را می دهد =اسخهای شرطی شده می گویند.
برخی مدعی هستند که کاسکو دارای چنان شعوری است که معنی بسیاری از کلماتی را که می گوید، می فهمد برخی نیز مدعی هستند که کاسکو می تواند با کلماتی که تکرار آنها را یاد گرفته است. جمله سازی کند. برخی هم گفتن جملاتی را به کاسکوی خود نسبت می دهند که اغراق آمیز بودن چنان گفته ها توسط کاسکو در نظر افراد مجرب آشکار است. اصولاً صاحبان کاسکو عادت دارند که توانمندی کاسکوی خود در سخن گویی را بیشتر از آن چه هست، جلوه دهند. یک محقق آمریکایی به نام دکتر ایرن پیربرگ از دانشگاه آریزونا، میزان عقل و هوش کاسکو را به اندازۀ شامپانزه، دلفن و بچۀ 4 سالۀ انسان قلمداد کرده است. او گفته است که کاسکوی تحقیقاتی اش قادر است نام 50 شیئی را ببرد و آنها را درخواست کند؛ 7 رنگ و شش شکل را تشخیص دهد و از یک تا شش بشمرد و دلیل خود را چنین بیان داشته استکه کاسکوی مذکور با نشان دادن یک جسم زرد، می گوید «زرد» و به همین ترتیب می تواند 6 رنگ دیگر را تشخیص دهد و نام آنها را بگوید. من احتمال می دهم که نتیجه این تحقیق توسط محقق مذکور اشتباه برداشت شده است. او به جای عنوان کردن مسئلۀ پاسخهای شرطی شده در کاسکو، این موضوع را به شعور کاسکو ارتباط داده است. شما هم می توانید با تمرین کافی با کاسکوی سخن گوی خود، از طر یق نشان دادن مثلاً یک توپ زرد به آن و گفتن کلمه «زرد»، به کاسکو یاد بدهید که به محض نشان دادن همان توپ یا چیزی به شکل همان توپ، کاسکو بگوید «زرد». اما ملاحظه خواهید کرد که اگر به جای توپ که یک جسم کروی است، مثلاً یک خط کش زرد را به کاسکوی مورد آزمایش نشان دهید، کاسکو هرگز نخواهد گفت «زرد». به عبارت دیگر، گفتن کلمه زرد توسط کاسکوی وی منوط به این است که یک جسم کروی شبیه توپ به آن نشان داده شود و این گونه پاسخها در علم رفتارشناسی، پاسخهای شرطی شده نامیده می شوند که محصر به کاسکو، دلفین یا شامپانزه نیست، بلکه این پاسخها را می توان از بسیاری حیوانات مورد آزمایش دریافت نمود. بنابراین کاسکو نسبت به عملهای شرطی شده پاسخ می دهد، اما پاسخهای شرطی شده کاسکو دقیقاً در تناسب با شرطی خاص، یادگیری شده و اگر تغییری در شرط ایجاد شود، کاسکو نمی تواند منظور شما را درک کند. مثلاً وقتی به جای توپ زرد رنگ، شما یک خط کش زردرنگ را به کاسکو نشان دهید، کاسکو نمی فهمد که مظور مشا از نشان دادن خط کش این است که رنگ آن را بگوید یا شکل آن را یا تعداد آن را.
وقتی ترس کاسکو از شما ریخت، مراحل بعدی رام کردن کاسکو بستگی به این دارد که چقدر شما در رفتار با کاسکو مهارت دارید و چقدر وقت خود را با آن می گذرانید. فراموش نکنید که چون کاسکو همنوعات خود را از دست داده است، هر چه شما وقت بیشتری را با آن بگذرانید، لذت بیشتری می برد و زودتر رام می شود. در این مرحله گاز گرفته شدن توسط کاسکو اجتناب ناپذیر است و تنها کاری که شما می توانید بکنید، حفظ آرامش و احتیاط است. اما احتیاط شما نباید چنان باشد که با هر حرکت کاسکو دست خودتان را به سرعت عقب بکشید، زیرا این عمل شما کاسکو را می ترساند و خیال می کند که شما قصد حمله به آن را دارید و ا عتمادش نسبت به شما سست می شود و در نوبت بعدی که دست خود را به آن نزدیک می کنید، ممکن است بیشتر بترسد. به هر حال برای تربیت کاسکو نباید از گاز گرفته شدن توسط آن وحشت داشته باشید (همان طور که اصول اولیه زنبورداری این است که از نیش زنبورها نباید بترسید و اصول اولیه گاوداری این است که از بوی تاپاله پیف پیف نکنید و اصول اولیه بچه داری این است که در هنگام تعویض پوشک بچه، هم با دو دست کار کنید و هم صحنه را به دقت نگاه کنید).
قطعاً هر چه در موقع گاز گرفته شدن توسط کاسکو، شما نترسید و عصبانی نشوید، کاسکو در آینده کمتر اقدام به واکنش گازگیری می ک ند. چرا که اگر شما در هنگام حمله کاسکو واکنش سریع و تندی از خود نشان دهد، کاسکو این عمل شما ر یک حمله به خودش تلقی می کند و دیرتر نسبت به شما اعتمادش جلب می شود. برعکس اگر شما اجازه دهید که کاسکو به دست شما حمله کند و واکنشی نشان ندهید، ترس کاسکو از شما زودتر از بین می رود و به تدریج گازهایش ملایم تر می شود و به جایی می رسد که کاسکو انگشت شما را بین فک بالا و پایین خود می گیرد و فشاری لذت بخش به آن وارد می کند. از انی پس هم کاسکو از فشردن ملایم انگشت شما بین دو منقار خود لذت می برد و هم شما لذت می برید که انگشتتان بین منقار قدرتمند و برندۀ کاسکو است و کاسکو به آن فشار وارد نمی کند.
در انتهای مرحله رام کردن، شما بایست بتوانید احتمالاً کاسکو را روی انگشت خودتان بنشانید. در این مرحله که حالت هاجم و گاز گرفتن کاسکو مبدل به دوستی با شما شده است، کار نشاندن کاسکو روی انگشت چندان مشکل نیست. برای این کار، انگشت سبابه خودتان را به آرامی به طرف پای چپ کاسکو نزدیک کنید. چند روزی این حرکت را تکرار کنید. اگر کاسکو داوطلبانه پای راست خود را روی انگشت شما گذاشت، چند ثانیه بعد پای چپش را هم روی انگشت شما خواهد گذاشت و چون این عمل را برای اولین بار انجام می دهد، باید مواظب باشید که باعث ترس آن نشوید. چند بار که این عمل تکرار شود، ترس کاسکو می ریزد و می توانید در حالی که کاسکو روی انگشت شما نشسته است، دست خود را از قفس خارج کنید. در این هنگام هر گونه حرکت شما ممکن است کاسکو را بترساند و موجب شود که کاسکو از روی انگشت شما پایین بیاید یا بپرد. به هر حال باید صبور باشید و با احتیاط و پشتکار، پس از چندین نوبت که کاسکو را روی انگشت خود نشاندید، ترس کاسکو از حرکات دست شما می ریزد و می بینید که کاسکو از روی انگشت به طرف آرنج شما می رود و سپس وی شانه شما می نشیند. در ابتدای این مرحله نیز خطر گاز گرفته شدن گوش، گونه ها یا گردن شما وجود دارد و باید آن را تحمل کنید (البته در این مرحله، گاز گرفتن توسط کاسکو چندان دردناک نیست). پس از چندی ملاحظه خواهید کرد که کاسکو روی شانه شما می نشیند و با منقارش با سر و گوش شما بازی می کند.
در ابتدای نشستن کاسکو روی شانهف بهترین راه برای پایین آوردن کاسکو این است که شانه خودتان را به آرامی به سقف قفس نزدیک کنید تا کاسکو قدم بردارد و از روی شانه شما روی سقف قفس برود. اما وقتی کاسکو با صمیمیت و اعتماد روی شانه شما نشست، وقتی می خواهید آن را پایین بیاورید، کافی است انگشت سبابه یک دست خود را به پای آن نزدیک کنید تا کاسکو روی انگشت شما بنشیند و سپس شما می توانید به آرامی کاسکو را به داخلقفس برگردانید یا اجازه دهید روی سقف قفس بنشیند.
برخی از کاسکوها برای روی انگشت نشستن مقاومت می کنند و داوطلبانه پای خود را جلو نمی آورند. در این گونه موارد، شما باید انگشت سبابه دست خود را به یکی از پاهای کاسکو نزدیک کنید و با ملایمت به پای کاسکو فشار دهید. کاسکو ممکن است این عمل شما را با یک گاز ملایم یا نسبتاً دردناک جواب دهد. در این مورد هم شما راهی ندارید جز آن که با سوت زدن یا حرف زدن، فشار ملایم به انگشت کاسکو را تکرار کنید که ممکن است همان روز یا در روزهای بعد، سرانجام کاسکو روی انگشت شما بنشیند. هر چه این اعمال تربیتی با آرامش بیشتر توام باشد، کاسکو کمتر می ترسد و خاطرۀ بد کمتری در حافظه کاسکو باقی می ماند و انجام آنها در نوبتهای بعدی با سهولت و دردسر کمتری مواجه خواهد بود. به هر حال پایان مرحله رام شدن (اهلی شدن) کاسکو زمانی است که:
1ـ با نزدیک شدن شما به قفس، کاکو قار نکشد.
2ـ به راحتی بتوانید سر و گردن کاسکو را بخارانید.
3ـ کاسکو به راحتی از دست شما غذا بگیرد.
4ـ کاسکو شما را گاز نگیرد.
5ـ کاسکو احتمالاً روی دست شما بیاید و روی شانه شما بنشیند و حرکات بدن شما باعث ترس یا تحریک آن به گاز گرفتن یا پریدن نشود و وقتی روی شانۀ شما می نشیند، حرکات و رفتارش صمیمی باشد و شما نگران گاز گرفتن گوش و گونۀ خود نباشید. البته تا اهلی شدن کامل کاسکو و جلب اعتماد متقابل، شما باید مواظب چشم خود باشید.
در این مرحله، کاسکو تعدادی سوت و احتمالاً چند کلمه، به خصوص نام خودش را ممکن است بتواند تقلید کند و رفتار آن با صاحبش بسیار صمیمی است. لذا از این پس، اعتماد متقابل بین کاسکو صاحبش به وجود آمده و کاسکو در یک جو صمیمی آماده آموزش پذیری برای شروع مرحله سخن گویی است. اما نکته مهم این است که یک کاسکوی تازه رام شده فقط برای رام کننده اش که هر روز مدتی را با آن سرگرم بوده است، رام است و ممکن است با افراد غریبه و حتی دیگر اعضای خانواده صمیمی نشده باشد. بنابراین اگر سایر افراد خانواده هم میل دارند که با کاسکو صمیمی شوند، بهتر است صبر کنند تا کاسکو کاملاً اهلی شود و سپس به تدریجح با آن دوست شوند. البته آنها نیز حتی پس از اهلی شدن کاسکو و در مراحل دوست شدن با کاسکو باید منتظر گاز گرفته شدن توسط کاسکو باشند. سایر افراد خانواده باید بدانند که اگر کاسکو با پدر یا مادرشان انس گرفته است، به آن معنا نیست که با آنها نیز به همان میزان صمیمی باشد. به عبارت دیگر، هر یک از افراد خانواده فقط در صورتی انتظار صمیمیت از کاسکو را می توانند داشته باشند که همانند رام کنندۀ اصلی کاسکو، پس از اهلی شدن، به اندازۀ کافی برای دوست شدن با کاسکو تلاش کرده باشند.
توجه ـ نکته لازم به ذکر دیگر این است که کاسکوهای مختلف در فرآیند صمیمی شدن، همانند یکدیگر عمل نمی کنند. برخی از کاسکوها با یکی از افراد خانواده صمیمی می شوند و با بقیه یا فرد خاصی از خانواده حالت دشمنی پیدا می کنند. برخی از کاسکوها با پسربچه یا دختر بچه، برخی با خانم خانه و برخی با مرد خانه زودتر صمیمی می شوند. برخی نیز با تمام افراد خانواده و حتی با غریبه ها صمیمی رفتار می کنند و برخی نیز از محیط جدید زندگی و تمام افراد یک خانواده خوششان نمی آید و در این صورت ممکن است از خوردن و نوشیدن اجتناب کنند یا به علت استرس وارد شده به آنها، شروع به پرکنی کنند. اما «به عنوان یک اصل کلی، به نظر من، کاسکو در دوست شدن با افراد؛ زن و مرد و پیر و جوان و دختر و پسر و کوچک و بزرگ و زشت و زیبا نمی شناسد، بلکه کاسکو با کسی از همه بیشتر دوست می شود که بیشتر با آن بازی کند و وقت بیشتری را به سرگرم شدن با آن اختصاص دهد. طبعاً همۀ افراد یک خانواده به طور یکسان با کاسکو همدم نمی شوند، لذا کاسکو فردی را که بیشترین محبت را نسبت به آن دارد و بیشترین اوقات را با آن می گذراند، به عنوان صاحب یا دوست درجه یک قلمداد می کند و پس از او اولویت دوستی را به ترتیب به افرادی می دهد که با آن وقت بیشتری را به بازی و تفریح می گذرانند.
به کاسکویی که در ارتباط با افرادی غیر از صاحب خود، رفتار صمیمی نشان نمی دهد، «کاسکوی خجالتی» اطلاق می شود و به کاسکویی که قدرت ایجاد ارتباط با افراد بیشتری، حتی غریبه ها را داشته باشد، «کاسکوی پررو» می گویند. کاسکوهای پررو، قدرت انطباق با شرایط جدید محیطی و آدمهای جدید را به مراتب بیشتر از کماسکوهای خجالتی دارند. این گونه کاسکوها قدرت آموزش پذیری بیشتری دارند و کمتر دچار استرس می شوند و پرکگنی نیز بین آنها کمتر شایع می شود.
اگر یک کاسکوی غیرخجالتی (پررو) به دستتان رسید، باید خوشحال باشید از این که کاسکویی باهوش دارید و این کاسکو با هوش بالای خوأ، مراحل اهلی شدن را زودتر و راحت تر پشت سر می گذراند و زودتر سخن گویی را می آموزد. به هر حال کاسکو چه پررو باشد و چه خجالتی، وقتی رام شد، حدود 80% آنها آمادگی آموزش سخن گویی را پیدا می کنند و از این پس می توان روزانه طبق یک برنامه صحیح، لغات تک کلمه ای، لغات دو کلمه ای و سپس جملات را به کاسکو یاد داد.
اثر تشویق و تنبیه در تربیت کاسکوها
براساس تجربیات موجود، هیچ تنبیهی برای کاسکوها توصیه نمی شود. داد کشیدن سر کاسکو یا بدتر از آن، زدن کاسکو، نه تنها موجب ترک یک عادت بد کاسکو یا اطاعت کاسکو از شما نمی شود، بلکه باعث نفرت آنها از فرد تنبیه کننده می شود. در واقع کاسکو به فردی که سرش داد کشیده یا کتکش زده است، به چشم یک دشمن می نگرند و طبیعی است که رفتار کاسکو متعاقب تنبیه شدن، بدتر خواهد شد.
توجه داشته باشید که شما می خواهید از یک پرندۀ وحشی، موجودی بسازید که بتواند برخی کلمات را همانند خود شما تکرار کند. پس اگر می خواهید چنان کاسکوی ارزشمندی را داشته باشید، هیچ راهی ندارید جز آن که همواره در تربیت و آموزش سخن گویی به آن صبور باشید و همواره راه تشویق کاسکو را پیش بگیرید! توصیه می شود هر وقت کاسکو دستوری را خوب انجام داد، تکه ای از یک غذای مورد علاقۀ آن را به منقارش نزدیک کنید.
_________________
آموزش گام به گام سخن گویی به کاسکو
دورۀ از زمان خارج شدن جوجه کاسکو از تخم تا سن حدود 3 یا 4 ماهگی یا بیشتر است. در این سن پرهای جوجه کاسکو به طور کامل درآمده و قدرت پرواز دارد. اگر کسی خودش به جوجه کشی از کاسکو موفق شود یا به هر صورت جوجه کاسکوی بسیار جواین به دستش برسد و موفق به زنده نگهداشتن و پرورش آن شود، چنین جوجه ها چون زندگی در حالکت وحشی را تجربه نکرده و تقریباً از ابتدای زندگی، انسان از آنها پرستاری می کند، حالت توحش و ترس از انسان را ندارند و لذا از لحاظ تربیتی یک مرحله جلوتر از کاسکوهای وحشی هستند. البته تغذیه و نگهداری از چنین جوجه ها کار دشواری است و به علت حساس بودن آنها به عوامل بیمای زا، اگر فرد غیرمجربی اقدام به نگهداری آنها کند، بیشتر آنها تلف می شوند. گاهی عوامل وارد کننده، چنین جوجه کاسکوها را نیز وارد می کنند و در بازار پرنده فروشی یافت می شوند. حال اگر کسی موفق به خرید جوجه کاسکوی بسیار جوان شود، نگهداری این جوجه ها یک مزیت و یک عیب بزرگ دارد. مزیت آن این است که اگر موفق به زنده نگهداشتن آن شود، مراحل تربیتی آنها حدوداً سه ماه جلو می افتد. اما عیب بزرگ پرورش چنین جوجه ها این است که به صرف وقت و پرستاری شدید نیاز دارند و ممکن است شما چنین وقتی را نداشته باشید که روزانه در چندین نوبت به تغذیه و نظافت آنها بپردازید. دیگر آن که هنوز بدنشان نسبت به بیماریها مقاومت کافی پیدا نکرده و بسیار زود بیما و تلف می شوند.
براساس اطلاعات موجود، تمام یا اغلب جوجه هایی که تاکنون در چنین سنی خریداری شده اند، در خانۀ خریداران آنها در مدت کوتاهی تلف شده اند. بنابراین توصیه می شود عوامل وارد کننده اقدام به وارد کردن جوجه کاسکو در سنین کمتر از یکسال نکنند و مردم نیز اگر چنین جوجه هایی را یافتند و خریداری کردند، بدانند که امکان زنده نگهداشتن آنها بسیار اندک است.
دوره دوم، از سن 4 الی 5 ماهگی یا بیشتر تا زمانی است که در خانۀ خریدار یا صاحبش اهلی می شود.
دوره سوم از زمان سخن گو شدن کاسکو تا پایان عمر آن است.
کاسکوهای وارداتی وحشی اند و هیچ تجربه ای از زندگی در کنار انسان ندارند. کاسکو تا وقتی حالت وحشی دارد، قدرت تعلیم پذیری اش بسیار اندک است و اصولاً از زمانی قدرت تقلید صدای انسان را پیدا می کند که اهلی شده باشد. بنابراین کسانی که اظهار داشته اند؛ کاسکو هر چه جوان تر باشد، زودتر سخن گویی را می آموزد، نظرشان باید به این شکل اصلاح شود: «کاسکو هر چه جوان تر باشد، زودتر اهلی می شود و هر چه زودتر اهلی شود، زودتر تقلید صدا را می آموزد.» ـ البته مشروط به آن که حداقل به سن 12 ماهگی رسیده باشد.
نظرات در مورد زمان یادگیری سخن گویی کاسکوها متفاوت است. در کتب خارجی آورده شده است که جوجه کاسکوهای دم سیاه از نژاد تیمنه و نیز طوطی های آمازون حتی در سن 6 ماهگی ممکن است سخن گویی را یاد بگیرند، اما جوجه کاسکوهای دم قرمز از نژاد لامینیت، زودتر از 12 ماهگی و براساس نظر برخی افراد زودتر از 18 ماهگی سخن گو نمی شوند. در ایران به طرز نادرستی روی قابلیت یادگیری سخن گویی جوجه کاسکوها اظهار نظر شده است، به طوری که چنین شایع است که جوجه کاسکوهای شم سیاه حتی در شش ماهگی یا کمتر قدرت یادگیری سخن گویی دارند و به همین دلیل بسیاری از مردم ناآگاهانه به دنبال خرید جوجه های چشم سیاه هستند. به طور کلی براساس میانگین نظرات باید گفت که جوجه کاسکوهای دم سیاه به طور متوسط در سن 10 ماهگی و جوجه های دم قرمز به طور متوسط در سن 14 ماهگی قابلیت یادگیری سخن گویی پیدا می کنند.
متأسفانه به دو دلیل نمی توان اظهار نظر دقیق تر از زمانهای فوق ارائه کرد: یکی به علت انجام نشدن تحقیقات قابل قبول و تعیین سن متوسط قابلیت سخن گو شدن جوجه کاسکوها و دیگری به علت تفاوتهای فردی موجود میان جوجه کاسکوهای مختلف. به عبارت دیگر ممک ناست فردی یک جوجه کاسکوی دم سیاه داشته که در سن 6 ماهگی سخن گو شده و ممکن است جوجه دم سیاه فرد دیگری در یکسالگی یا بیشتر سخن گو شده باشد. همچنین جوجه های دم قرمز ممکن اکست در خانه ای در سن 12 ماهگی و در خانه دیگر در سنین 14 تا 18 ماهگی سخن گو شده باشد. بنابراین هیچ یک از زمانهای فوق را نمی توان به عنوان زمان دقیق قابل سخن گو شن جوجه ها عنوان کرد. اما براساس متوسط نظرات باید سن سخن گو شدن جوجه های دم سیاه را 6 تا 12 ماه و جوجه های دم قرمز را 12 تا 18 ماه ذکر کرد. بدیهی است تاکنون هیچ اظهار نظری مبنی بر سخن گویی جوجه کاسکوهای دم سیاه در کمتر از 6 ماهگی و دم قرمزها در کمتر از 12 ماهگی نشده است.
این امکان هم وجود دارد که شما یک کاسکوی فوق العاده جوان را مراقبت و تربیت کنید، ولی هرگز قادر به تقلید صدای انسان نشود. حال اگر چنین کاسکویی قدرت تقلید صدا داشته باشد، طبعاً زودتر از یک کاسکوی مسن تر اهلی می شود و زودتر تقلید صدا را شرع می کند. به همین ترتیب، ممکن است شما یک کاسکوی چشم زرد جوان در سنین 7 تا 15 سالگی خریداری کنید و چنین کاسکویی هوش و حافظۀ زیادی داشته باشد. لذا چنین کاسکویی با یکی دو ماه تأخیر نسبت به جوجه های جوان اهلی می شود، ولی پس از اهلی شدن، به دلیل داشتن هوش و حافظه بالا، تقلید صدای انسان را نسبت به یک کاسکو جوان، اما کم هوش و حافظه با سهولت و سرعت بیشتر بیاموزد.
کاسکویی در سخن گویی پیشرفت بیشتری می کند که هوش و حافظۀ بیشتری داشته باشد. به ندرت اتفاق می افتد که جوجه کاسکوها تا سن کمتر از یک سال بتوانند صدای انسان را تقلید کنند. در ایران شایع بود که جوجه کاسکو هر چه جوان تر باشد، قدرت یادگیری تقلید صدای انسان را بیشتر دارد. بر همین اساس، عموم علاقه مندان سخن گویی کاسکو، در هنگام خرید کاسکو تمایل داشتند جوجه کاسکموهای چشم سیاه را خریداری کنند. اما این افراد باید بدانند که بدن این جوجه ها هنوز نسبت به بیماریها مقاوم نشده و امکان تلف شدن آنها زیاد است. حدود 20 درصد این جوجه ها از زمان صید شدن از طبیعت تا قبل از ورود به خانۀ خریداران تلف می شوند و حدود 40 درصد دیگر در خانه های مردم می میرند. این در حالی است که مردم به خاطر تصور غلطی که از قدرت یادگیری جوجه های چشم سیاه دارند، نه تنها در خرید آنها ریسک تلف شدنشان را باید بپذیرند، بکه به علت تقاضای زیاد برای چنین جوجه ها، عوامل واسطه این جوجه را نسبت به کاسکوهای چشم زرد و حتی جوجه کاسکوهای چشم طوسی که بهترین انتخاب هستند، گران تر می فروشند. خلاصه بحث فوق به شرح زیر است:
(1) جوجه کاسکوها غالباً تا یک سالگی و گاه تا 2 سالگی قدرت یادگیری سخن گویی پیدا نمی کنند.
(2) هر چه جوجه کاسکوها جوان تر باشند، مقاومت بدن آنها نسبت به بیماریها کمتر است و تلفات آنها قبل از رسیدن به دست مردم و نیز در خانه های مردم بیشتر است.
(3) سن متوسط جوجه کاسکوهای چشم سیاه 8 ماه؛ سن متوسط جوجه کاسکوهای چشم دودی حدود 14 ماه؛ سن متوسط جوجه کاسکوهای چشم طوسی حدود 5/2 سال؛ سن متوسط کاسکوهای چشم سفید حدود 5 سال؛ سن رسیدن جوجه کاسکوها به بلوغ جنسی 3 سال؛ حدود سن قادر شدن کاسکوهای بالغ به جفتگیری بیش از 6 سال؛ سن زرد شدن چشم کاسکوها 7 تا 8 سال؛ متوسط سن کاسکوهای چشم زرد موجود در بازار 15 سال؛ جوان ترین کاسکوهای چشم زرد وحشی موجود در بازار 7 سال و پیرترین آنها 40 سال یا بیشتر سن دارند.
جوجه های چشم سیاه دم قرمز علاوه ر مقاوم نبودن در مقابل بیماریها و بالا بودن تلفات آنها، تا 12 الی 18 ماهگی و جوجه های دم سیاه تا 6 الی 12 ماهگی قدرت تکلم زبان انسان را پیدا نمی کنند.
(4) رنگ چشم جوجه کاسکوها در سن حدود دو سالگی مایل به طوسی می شود. بدیهی است مقاومت جوجه ها به بیماریها در این سن نسبت به سنین پایین تر بیشتر و نسبت به کاسکوهای چشم سفید و چشم زرد کمتر است و در این سن است که جوجه کاسکو نسبت به آموزش سخن گویی بهترین پاسخ را می دهد.
(5) کاسکو در سه سالگی بالغ می شود و به تدریج رنگ چشم آن از طوسی متمایل به سفید می شود. از حدود 7 سالگی رنگ چشم کاسکو متمایل به زرد می شود و هر چه سن آن بالاتر می رود، رنگ زردی چشم پررنگ تر می شود و از 8 سالگی تا پایان عمر، رنگ چشم کاسکو زرد باقی می ماند و هیچ مشخصۀ قابل اعتمادی برای تشخیص تقریبی سن کاسکو، به خصوص برای مبتدیان از لحاظ ظاهری وجود ندارد. به نظر می رسد که کاسکوهای بالغ از 7 تا حدود 25 سالگی چشمانی به رنگ زرد کمرنگ و از 25 سالگی تا آخر عمر چشمانی به رنگ زرد پررنگ دارند.
کاسکوهای چشم زرد مقاومت بسیار بالایی نسبت به بیماریها دارند و چنانچه در حالت وحشی خریداری شوند، مشروط به جوان بودن (8 الی 15 ساله)، قدرت یادگیری آنها در هنگام آموزش سخن گویی در درجه بعد از کاسکوهای چشم سفید قرار دارد.
جوجه کاسکوهای دم سیاه در سنین 6 تا 12 ماهگی و به طور متوسط در سن 9 ماهگی و جوجه های دم قرمز در سنین 12 تا 18 ماهگی و به طور متوسط در سن 15 ماهگی قابلیت یادگیری سخن گوی پیدا می کنند. بنابراین اگر یک جوجه دم قرمز را در سن 5 ماهگی خریداری می کنید، باید تا 18 ماهگی انتظار تکرار سخن انسان را از آن نداشته باشید. البته برخی از جوجه ها ممکن است تا 2 سالگی هم به آموزش سخن گویی جواب ندهند. پس ملاحظه می کنید که جوجه های چشم سیاه، از زمان خرید تا قادر شدن به گفتن اولیه کلمه، به طور متوسط به حدود یکسال زمان نیاز دارند که شما در طول این مدت باید از آنها پذیرایی کنید و هیچ انتظاری برای سخن گویی از آنها نداشته باشید. این مسئله مرا خریدار ممکن است بتواند تحمل کند، اما مسئله مهم و اصلی در مورد جوجه کاسکوها این است که تا رسیدن به سن 2 سالگی، مقاومت بدنشان در مقابل عوامل بیماری زا بسیار کم است و احتمال تلف شدن آنها تا قبل از رسیدن به سن سخن گویی بسیار زیاد است. جوجه های چشم دودی که سن آنها بین 1 تا 2 سال است، هم مدت انتظار کمتری برای سخن گو شدن دارند و هم به خاطر مسن تر بودن، مقاومت آنها نسبت به بیماریها و تلف شدن در درجه بالاتری قرار دارد و لذا برای خرید مناسب تر از جوجه های چشم سیاه هستند، اما جوجه های چشم دودی هم هنوز مقاومت بدنشان در مقابل بیماریها کامل نشده و امکان تلفات آنها در خانه ها وجود دارد. مضاف بر این که یک کاسکوی چشم دودی، امکان دارد تا 5/1 الی 2 سالگی به حرف نیاید و شما مجبور باشید که یکسال از آن پذیرایی کنید تا اولین کلمه را بتوانید از آن بشنوید و در طول این مدت، باید ریسک تلفات آن را هم بپذیرید.
جوجه کاسکوها از دو سالگی به بعد، رنگ چشمشان به طوسی تغییر می کند و از لحاظ مقاومت نسبت به بیماریها به مراتب مقاوم تر از جوجچه های چشم سیاه و چشم دودی هستند و هیچ زمان انتظاری برای قادر شدن به تکلم زبان انسان ندارند. به عبارت دیگر، جوجه های چشم طوی را شما می توانید به محض اهلی کردن، از آنها انتظار یادگیری سخن گویی داشته باشید و مقاومت آنها در مقابل بیماریها نسبت به جوجه های جوان تر هم بسیار بیشتر است. بنابراین فردی که قصد خرید کاسکو برای خسن گویی دارد، بهترین انتخاب او یک جوجه چشم طوسی سالم و سرحال با سن 2 تا 3 سال است.
جوجه کاسکوها در 3 سالگی به بلوغ جنسی می رسند، ولی تا حدود 7 سالگی و شاید کمتر، تمایلی به انتخاب جفت و جفتگیری ندراند. از 3 سالگی تا حدود 7 سالگی چشم کاسکوهای بالغ بسیار جوان، متمایل به سفید می شود. مسلماً کاسکوهای بالغ چشم سفید که 3 تا 7 سال سن دارند، مقاومتشان در مقابل بیماری ها بیشتر از سنین پایین تر است و از لحاظ قدرت یادگیری سخن گویی هم «هیچ تفاوتی با جوان ترها» ندارند. در حدود 7 سالگی، کاسکوهای بالغ، طبق غریزۀ ذاتی مایل به داشتن جفت می شوند. حال اگر برای آن ها جفت تهیه شود، وارد فاز جوجه کشی می شوند و به خصوص اگر ماده باشند، از علاقه آن ها به یادگیری سخن گویی کاسته می شود و اگر سخن گو باشند، از میزان سخن گویی آن ها کم می شود. به هر حال، کاسکوها از 7 سالگی به بعد، با داشتن جفت به تولید مثل مشغول می شوند، اما اگر در حدود 7 سالگی برای آن ها جفت تهیه نشود، به خصوص اگر ماده باشند، دچار «تنش جنسی» می شوند و در اثر این تنش، پَرکنی می کنند. البته نرها در این سن بسیار کمتر از ماده ها پر کنی می کنند. برخی می گویند که نرهای بالغ چشم زرد بیشتر پرهای دم خود را می جوند. اما ماده ها ممکن است پرهای تمام بدن خود را بکنند و خودشان را تا مرز لخت کردن تمام بدن، به جز سر و گردن ضایع کنند. البته بین ماده ها نیز تفاوت فراوانی وجود دارد. برخی از ماده ها فقط اندکی از پرهای سینه و دیگر قسمت های بدن خود را می کنند و برخی با شدت بیشتر پر کنی می کنند.
بنا به دلایل فوق، کسی که یک کاسکوی چشم سفید را خریداری می کند، کاسکوی او بسیار زودتر از یک کاسکوی چشم طوسی وارد فاز تولید مثل و کاهش قدرت سخن گویی می شود. لذا به منظور تربیت کی کاسکوی سخن گوی خوب، با توجه به مسشکلات جوجه های چشم دودی و چشم سیاه از لحاظ کم بودن مقاومت آن ها در مقابل بیماری ها و نیز مشکل کاسکوهای بالغ چشم سفید و چشم زرد از لحاظ وارد شدن به فاز جوجه کشی یا نزدیک بودن به مرحله تولید مثل؛ بهترین انتخاب برای یک خریدار علاقه مند سخن گویی کاسکو، یک جوجه 2 تا 3 ساله «چشم طوسی» است. جوجه های چشم طوسی پس از چند ماه که طول می کشد تا اهلی شوند، قابلیت یادگیری سخن گویی پیدا می کنند و قادرند تا رسیدن به 7 سالگی به خوبی یادبگیرند و صحبت کنند. حال اگر جوجه شما نر باشد، حتی پس از 7 سالگی هم به سخن گویی خودش با ظرفیت بالا ادامه می دهد و اگر جفتی برای آن تهیه شود، هم با جفت خود به مرحله تولید مثل وارد می شود و هم به سخن گفتن ادامه می دهد واگر ماده باشد، بعد از 7 سالگی دچار تنش جنسی و پرکنی ناشی از این نوع تنش می شود و اگر جفت باری آن تهیه شود، جفتگیری می کند، تخم گذاری می کند، روی تخم هایش می خوابد و متعاقباً به مراقبت و پرورش جوجه هایش مشغول می شود و طبیعی است که از یک کاسکوی مادری که وظیفه مذکور را به عهده دارد، کسی نباید همانند گذشته انتظار سخن گویی از آن داشته باشد. کاسکوی مادر در ماههایی از سال که مشغول تولید مثل و پرورش جوجه هایش نباشد، سخن گویی می کند. اما مسئله این است که دوباره به زودی وارد فاز جوجه کشی بعدی خواهد شد.
با توضیحات فوق، این موضوع نیز کاملاً روشن می شود که اگر فردی علاقه مند جوجه کشی از کاسکو باشد؛ باید حتی الامکان اقدام به خرید جوان ترین کاسکوهای بالغ چشم زرد کند. این کاسکهونا تازه چشمشان زرد شده و از لحاظ قدرت تولید مثل؛ مشابه انسان در سنین جوانی هستند. بدیهی است همان طور که در مورد انسان، بچه دار شدن تا سن متوسط 45 سالگی برای زن ها و 75 سالگی برای مردها امکان پذیر است؛ در مورد کاسکوها نیز تولید مثل از الگویی کم وبیش شبیه انسان پیروی می کند. اما همان طور که بچه دار شدن انسان در سنین بالا مشکل آفرین است، اگر فردی یک جفت کاسکوی چشم زرد مُسن یا خیلی پیر را برای جوجه کشی خریداری کند، ممکن است کاسکوی ماده چنان پیر باشد که دیگر نتواند تخم گذاری کند یا بعد از یکی دو سری جوجه کشی، قدرت تولید مثل را از دست بدهد. بنابراین خردیدار کاسکو باید از ابتدا هدفش را از خرید کاسکو مشخص کند. اگر عمدۀ هدف فرد از خرید کاسکو، لذت بردن زا سخن گویی آن باشد، باید یک جوجه کاسکوی حتی الامکان چشم طوسی خریداری کند که بتواند پس از 3 تا 5 ماه که آن را اهلی می کند، آن را تحت آموزش سخن گویی قرار دهد و تا 7 سالگی بهترین لذت را از سخن گویی آن ببرد.
(6) کاسکوها نیز مانند انسان از هوش و حافظۀ متفاوتی برخوردارند و هوش آن ها هیچ ارتباطی به سن آن ها ندارد؛ اما حافظه آن ها با افزایش سن از 30 سالگی به بعد کاهش می یابد. هوش و حافظه در انسان و حیوانات ژنتیکی است، نه اکتسابی. در مورد انسان، قدرت یادگیری از حدود 7 سالگی شکوفا می شود و به تدریج تا 35 تا 40 سالگی به موازات بیشتر شدن آموخته ها، فراگیری نیز آسان تر می شود و از آن پس به علت فرسوده شدن مغز، فراگیری چیزهای جدید دشوارتر و حافظه کمتر می شود. به طور مثال، بچه انسان اگر هوش و حافظۀ معمولی داشته باشد و شرایط محیطی برای تحصیل وی فراهم باشد، از زمانی که مدرسه رفتن را شروع می کند تا وقتی که از دانشگاه فارغ التحصیل می شود و در رشتۀ تحصیلی خود دکترا می گیرد (در سن حدود 30 سالگی) و تا حدود 40 سالگی، هرگز از یادگیری احساس خستگی نمی کند و از قدرت یادگیری اش کاسته نمی شود. اما از حدود 40 سالگی به بعد، از قدرت یادگیری موضوعات جدید توسط انسان به تدریج کاسته می شود. از 40 سالگی تا حدد 70 الی 80 سالگی، به موازات کاهش قدرت یادگیری و به علت دشوار شدن یادگیری، از تمایل انسان به یادگیری موضوعات جدید کاسته می شود. در این سنین، انسان با تکرار آموخته هایش در حرفه یا تخصصی که دارد، بر میزان مهارت و تجربه اش افزوده می شود. به طور مثال، یک استاد دانشگاه مُسن، به علت تکرار آموخته های خود طی سال های متمادی و صدها بار تجربه کردن موضوعات تخصصی خود ، از توانمندی و تسلط بیشتری نسبت به یک استاد جوان با همان تخصص برخوردار است. از طرف دیگر، یک استاد جوان به علت داشتن قدرت یادگیری بیشتر به یک استاد مُسن، قادر است موضوعات جدید را به سهولت یادبگیرد که استاد مُسن چنین قدرتی را ندارد. حال اگر بخواهیم در فرآیند یادگیری، هوش و حافظه را نیز دخالت دهیم، طبیعی است که انسان از اوان کودکی هرچه هو ش و حافظه اش بیشتر باشد، قدرت یادگیری اش بیشتر می شود و در صورت داشتن پشتکار، می تواند نسبت به افرادی با پشتکار مساوی و هوش و حافظۀ معمولی، اطلاعات بیشتر و طبعاً مهارت بیشتری را کسب کند.
حال اگر فرض کنیم که فرآیند یادگیری در کاسکو از الگویی کم و بیش مشابه انسان تبعیت کند و فرض کنیم که کاسکو در 3 سالگی که بالغ می شود، از لحاظ قدرت یادگیری معادل انسان در سن 10 سالگی باشد؛ می توان نتیجه گرفت که کاسکو از بدو تولد تا 12 ماهگی، از لحاظ یادگیری سخن گویی، دوران نوزادی را طی می کند؛ از 12 ماهگی تا 15 ماهگی دوران کودکی را طی می کند و در 18 ماهگی از لحاظ یادگیری معادل بچه انسان در 7 سالگی خواهد بود؛ یعنی از این سن به بعد کاسکو آماده می شود تا از محیط خود صداها، حرکات و رفتارهای غیر غریزی را یاد بگیرد.
میزان هوش کاسکو به عنوان مهم ترین عامل در سرعت یادگیری تقلید صدا و ظرفیت حافظۀ کاسکو به عنوان مهم ترین عامل در محفوظ نگهداشتن کلمات و جملات یادگرفته؛ دو صفت ارثی هستند که تا میان سالی (حدود 40 سالگی)، به سن بستگی ندارند. اما یک موضوع باعث می وشد که کاسکوها از 7 سالگی به بعد، دیگر به خوبی جوجه ها به آموزش سخن گویی جواب ندهند و آن موضوع رسیدن کاسکوها به سن زناشویی و علاقه آن ها به تشکیل خانواده است. به عبارت دیگر هوش و حافظه کاسکو به هیچ عنوان از وقتی که چشم هایش زرد می شود (7 ساله به بعد) کم نمی شود، همان طور که هوش و حافظه انسان از وقتی که بالغ می شود کم نمی شود، اما کاسکوهای چشم زرد به سنی رسیده اند که حدود 4 سال از بلوغ جنسی آن ها می گذرد و در این سن نرها همواره جفت می خواهند و ماده ها سالیانه چندین بار نیاز به جفت پیدا می کنند. بنابراین به دلیل همین نیاز است که کاسکو دچار تنش جنسی می شود و در این حالت که تحت فشار روحی است، طبیعی است که تمایلش به تمرکز روی آموزش مربی کم شود؛ یعنی در حالی که شما خیال می کنید مشغول آموزش کاسکو هستید، کاسکوی بالغ چشم زرد، عملاً میلی ندارد که به شما گوش بدهد.
بنابراین شما باید در کاسکوداری، از این پس برنامه ریزی کنید و از کاسکو در هر سنی که هست، مطابق اقتضای غرایزی توقع داشته باشید و موضوع هوش و حافظه را در رابطه با یادگیری سخن گویی توسط کاسکو اشتباه به کار نبرید؛ یعنی هرگز نگویید جوجه کاسکوها هوش بالایی دارند و وقتی چشمشان زرد می شود، هوششان کم می شود که اگر چنین بپندارید مثل آن است که بگویید بچه ها تا 7 سالگی هوش بسیار بالایی دارند و وقتی سن آن ها به 15 سالگی برسد، از هوششان کم می شود. با این طرز فکر، لابد باید نتیجه گیری کرد که در سن 18 یا 19 سالگی که جوانان وارد دانشگاه می وشدند، هوش آن ها چنان کم می شود که یادگیری برای آن ها بسیار دیر است!
به هر حال آن چه سبب کم شدن قدرت یادگیری کاسکو پس از 7 سالگی یا زرد شدن چشم هایش می شود، کم شدن هوش کاسکو نیست، بلکه قرار داشتند آن تحت استرس یا تنش جنسی است؛ یعنی این که جفت می خواهد و میل ندارد که شما برای آن کلاس بگذارید و وادارش کنید که مثل شما حرف بزند. خُب در این سن تکلیف صاحب کاسکو روشن است. اگر دارندۀ کاسکو معترف است که کاسکو جزیی جدانشدنی از خانواده اش شده و به عنوان عضو خانواده به آن می نگرد، حالا باید بداند که این فرزند بزرگ شده و باید ازدواج کند و لذا باید برای کاسکوی خودش یک جفت تهیه کند و اگر نکند، هم از حرف زدنش کم می شود و هم پرهایش را به میزان کم تا زیاد می کَند. اما اگر برایش جفت تهیه کنید، آن ها به زودی صاحب 3 تا 5 فرزند می شوند. وقتی جوجه ها از تخم خارج شدند، شما باید آن ها را در سن 4 تا 6 هفتگی (ترجیحاً 6 هفتگی) از والدین جدا کنید و آن ها را با دست تغذیه کنید و نیز غذا در ظرف مناسب در اختیار آن ها بگذارید تا به میل خود هم غذا بخورند و غذاخوردن بدون کمک را یاد بگیرند. جوجه های خوب تغذیه شده در 3 ماهگی به خوبی پر در می آورند و قادرند خودشان به خوبی تغذیه کنند. در این سن، شما می توانید یک جوجه را برای خود نگهدارید و بقیه را بفروشید. بدیهی است که این جوجه اگر دم سیاه باشند از حدود 6 تا 12 ماهگی و اگر دم قرمز باشند از حدود 12 تا 18 ماهگی قابلیت آموزش پیدا می کنند.
زودتر اهلی شدن یک کاسکوی جوان تر، هیچ تضمینی برای سخن گو شدن آن یا قدرتمندتر شدن آن در سخن گویی نسبت به کاسکوهای دیگر نخواهد بود.
معمولاً معادل صفر است، مگر این که کاسکو بسیار زیاد در معرض شنیدن چنان صداها قرار گیرد و اگر هم چیزی یاد بگیرد، به صورت بلغور شده و غیرواضح ممکن است تکرار کند.
اگر یک کاسکوی سخن گو در خانه داشته باشید و صدای زنگ تلفن و موبایل را یاد گرفته باشد، اما این بار حس گرهای شنوایی اش را متوجه مکالمه تلفنی شما می کند و چون حرفهای طرف مقابل شما را نمی شنود و حرفهای شما هم غالباً به صورت به صورت تعارف و خنده و گوشه وکنایه است، کاسکو با چند بار گوش دادن به مکالمات تلفنی شما، حرفهای یک طرف؛ یعنی خود شما را ممکن است ضبط کند. اما وقتی می خواهد آن را تقلید کند، مجموعه ای از کلمات و جملات را بلغور می کند. البته همین موضوع هم حیرت آور است، به ویژه آن که کاسو جوری مکالمۀ تلفنی را تقلید می کند که انگار تمام آن را فهمیده است. به طور کلی نباید از کاسکو انتظار یادگیری سخن گویی از منابعی مثل تلوزیون، رادیو، مکالمات تلفنی و گفتگوی بین افراد داشت. کاسکو ممکن است کلامی را به صورت بلغور شده از چنین گفتگوها یاد بگیرد، اما تکرار آنها به دلیل نامفهوم نبودن و واضح نبودن بی ارزش است.
(2) یادگیری صداهایی غیر از سخن انسان توسط کاسکو
تحت شرایط تکرار کافی، کاسکو صداهایی که بیشتر شبیه تن صدای طبیعی خودش باشد؛ مثل انواع سوتها، بوقها، زنگها، آژیرها، صدای پرندگان و حیوانات و غیره را به خوبی یاد می گیرد. به طور کلی دشوارترین صدا برای کاسکو، یادگیری کلمات و زبان انسان است.
(3) یادگیری سخن گویی توسط کاسکو از صاحب خودش
کاسکو از صاحب خودش به مراتب بهتر از دیگران سخن گویی را یاد می گیرد. علت آن است که به صاحب خودش اطمینان کامل دارد و می تواند حواسش را کاملاً به او متمرکز کند. اما به علت اعتماد نداشتن به دیگران، بخشی از حواس کاسکو در شنیدن آموزش از دیگران پرت می شود و به مراقبت از خودش مشغول می شود.
(4) یادگیری سخن گویی توسط کاسکو از افراد خانواده
بر حسب آن که کدام یک از افراد خانواده به چه میزان با کاسکو دوست شده باشد، به همان میزان به او اعتماد می کند و از او چیز یاد می گیرد.
(5) یادگیری سخن گویی توسط کاسکو از غریبه ها
کاسکو بسیار به ندرت از غریبه ها چیزی یاد می کیرد. چون در برخورد با غریبه ها مدتی طول می کشد تا او را شناسایی کند و به او اعتماد کند و تا به کسی اعتماد نکند، حواسش به گفته های او متمرکز نخواهد شد و چیزی از او یاد نخواهد گرفت.
(6) یادگیری سخن گویی توسط کاسکو در مکان یا شرایط نامناسب یا شلوغ
مکان آموزش کاسکو باید مناسب باشد، در غیر این صورت کاسکو قدرت تمرکز حواس در مکان نامناسب پیدا نمی کند. کاسکو فقط در محیطی می تواند از صاحب خودش چیزی یاد بگیرد که هیچ صدا، شیئی، پرنده، حیوان، تلوزیون، مکالمه تلفنی یا چیز دیگر و حتی رفتارهای نامناسب صاحب خودش یا وجود کاسکویی دیگر حواسش را پرت نکند.
نکات مهم در آموزش سخن گویی به کاسکوها
لامپ اشعه مادون قرمز یک لامپ معمولا قرمز رنگه که اشعه مادون قرمز تولید می کنه و معمولا در کارهای فیزیوتراپی انسان به کار میره .. قدرت اشعه مادون قرمز در اینه که جریان خون رو بهتر می کنه در نتیجه سرعت رسیدن ویتامین و مواد غذایی به سلولها بیشتر میشه و مواد زائد و سموم بدن هم زودتر دفع میشه .
در اکثر بیماریهای مرغ عشق و پرندگان دیگر ، غیر از فلج ، باید از این لامپ استفاده بشه . 3-2 بار در روز و از فاصله 30 سانتی به مدت 30-20دقیقه در هر نوبت .
جاهایی که کالاهای پزشکی رو می فروشن دارن
از فروشگاههای کالای پزشکی ، یک لامپ اشعه مادون قرمز تهیه کنید ( با ولتاژ کم ) . این لامپو به یک چراغ مطالعه ببندید و همیشه یه جای مطمئن تو خونه داشته باشید. در 90 درصد بیماریهای پرندگان تزئیینی این لامپ معجزه می کنه .
چطور ؟ طوطی مریض رو روزی 3-4 مرتبه در فاصله 30 سانتی متری لامپ قرار بدین ( اگه نزدیکتر باشه ، آتیش می گیره ! ) ، به مدت 20 دقیقه تا نیم ساعت . بعد لامپ رو خاموش کنید ولی جای طوطی رو همچنان گرم نگاه دارید . بهتره پس از خاموش کردن لامپ یک پارچه نه چندان ضخیم رو قفسش بیاندازید ( هواکش رو فراموش نکنید.) این اشعه گردش خون پرنده رو تقویت می کنه و در نتیجه هم مواد زائد بهتر دفع میشه و هم داروهایی که بهش دادین بهتر جذب میشه.
(کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز است)
گروهای معروف:
_طوطی کوتوله دم تیز (psittaculirostis)
_طوطی کوتوله سر رنگی (opopsitts)
انواع معروف:
طوطی کوتوله صورت قرمز (opopsitta diophthalma)
لوری براق (chalcopsitta)
لوری دم تیز ((trichoglossus
لوری کوهستان ((trichoglossus
لوری قرمز (eso)
لوری پشت گردن قرمز (haematodus rubritorquis)
لوری دم پهن (domicella)
لوری جواهر (trichoglossus ornatus)
لوری خانمها (domicella lory)
لوری پالتو زرد (domicella garrula)
لوری زینتی (charmosyna)
وطن اصلی:
جنوب شرقی استرالیا-گینه جدید و جزایر اطراف ان.
خصوصیات:
لوری ها از جمله طوطیان رنگی می باشند.برخی انواع انها دارای رنگ امیزن جالبی بوده وگروهی دارای رنگهای خنثی و یا سیاه رنگ هستند.بسته به نوع انها طول بدنشان از 12 تا40 سانتی متر می باشد.
لوری ها بر خلاف سایر طوطیان فاقد زبانی ضخیم و عضله دار بوده و برای تطابق با خوراک عمده شان که از نیشکر..دانه تازه گیاهان و میوه جات تر تشکیل یافته...زبانی زبر و پرز دار دارند.لوری ها که از میان انها 61 نوع وحدود160 زیر نوع شناخته شده اند...جانورانی اجتماعی بوده و حتی در طبیعت ..وحشت چندانی از آدمی ندارند.
مناسب بودن به عنوان جانور خانگی:
بسیاری از انواع لوری ها بخاطر زیبایی خاص خود توسط علاقه مندان در پاسیو نگهداری می شوند.آنها به ادمی خو گرفته و ترسشان ریخته .ولی او را به عنوان همدم بدلی به رسمیت نخواهند شناخت.
انواع مختلف لوری را بایستی مجزا از هم نگهداری کرد.همچنین نگهداری لوری ها با دیگر پرندگان نیز مناسب نیست.اغلب لوری ها خصوصا" نوع کوهستان در پاسیو سر حال بوده و به بازی با یکدیگر می پردازند.علاوه بر آن آنان علاقه وافر به حمام کردن دارند.
استعداد حرف زدن:
در صورتیکه لوری پالتو زرد(domicella garrula)ولوری خانمها(domicella lory)در پاسیو تماس زیادی با نگهدارنده خود داشته باشند به او خو گرفته و حرف زدن نیز خواهد اموخت.انواع دیگر لوری به ندرت استعداد حرف زدن دارند.صدای طبیعی انها را سوت ممتد تشکیل می دهد.
تغذیه:
نان سوخاری اب زده یا نان تخم مرغ با عسل ویتامین غذای انها را تشکیل می دهد.پوره ی مخلوط میوه ها .میوه های شیرین.انواع توت.هویج پخته.برنج پخته و بیسکویت از جمله دیگر خوراک این پرنده هستند.تخمه سیاه افتاب گردان کم جوانه و دانه جو جوانه زده را می توان رفته رفته با دیگر غذاهایش مخاوط کرده.لوری ها علاقمند به خوردن غذا از رمین هستند لذا باید خوراک انها در ارتقاع منفار از سطح قفس داده شود.
(برای اطلاعات بیشتر به مطالب قبلی رجوع کنید)
کاکادو ها طوطی های استثنایی هستند که بیشتر جنبه آکروباتیک بودنشون جذابیت داره تا سخن گوییشوناز جمله خصوصیاتشون عشق ورزیدن به صاحبشون هست
صداهاشون تقریبا مثل طوطی خاکستری ( به اصطلاح کاسکو ) هست البته با اندکی سوت زدن های بیشتر و به سوت زدن علاقه زیادی داره
سختی نگهدارشون شبیه طوطی خاکستری ( به اصطلاح کاسکو ) هستش
یعنی احتیاج به حمام کردن دارند که حالا میتونید خودتون حمومشون کنید یا بهش آموزش حمام کردن بدید در زمستان هفته ای 2 بار لازمه حمام کنه
نیاز به توجه زیادی داره و اگه بهش بی محلی بشه ممکنه پرکنی کنی و یا غارهای شدید بزنه بنابراین اگر وقت کافی برای نوازش و توجه کردن بهش ندارید بهتره نگیرید چون با قیمت نسبتا بالایی که داره اگر بهش به اندازه ی کافی اهمیت ندید ممکنه سر خودش بلا بیاره
طوطی ها کلا کثیف کاری زیاد دارند یعنی لازمه هر روز کف قفسشون یا اگر روی میله نگهداری میکنید زیر میله شون تمیز بشه . هر روز ظرف آب باید تعویض بشه و چون اصولا فروشنده ها زیاد به وضعیت غذایی این پرنده ها اهمیت نمیدن باید رژیم غذاییشون را تغییر بدید و سعی در میوه خوار کردنشون کنید . چون اصلا فروشنده ها فقط تخمه در اختیار پرنده قرار میدن و پرنده هم عاشق تخمه هست و اگر همیشه فقط تخمه بخوره بیماری هایی چون قلوه نرمی میگیره
بنابراین مطمئنا سختی های خودش را داره . هر حیوانی این سختی ها را حالا کمتر و یا بیشتر داره نگهداریش . مهم اینه که حیوانی که میگیری رو بهش عشق بورزی و اینها برات سختی به حساب نیاد .
کاکادوها موکداً و به شدت به صاحب خودشون وابسته می شن، به شدت نیاز شدید به نوازش و جوریدن سر و گردن دارن. اونها حتی تحمل دوری چند ساعتۀ صاحبشون رو ندارن وقتی ازشون دور بشی مثل بچه ها حالتی ملتمسانه به خودشون می گیرن و صدایی مثل التماس بچه ها از خودشون در میارن که خودت دلت براش می سوزه.
کاکادو به علت هوش فوق الاده و طبیعت فعال و شادابی که دارد، به صورت یکی از محبوبترین پرندگان زینتی درامده است. برای نگهداری این پرنده زینتی همیشه با یک کاکادو جوان اغاز کنید.
با توجه به صدای ناهنجار ، جثه بزرگ و منقار قوی انها که می تواند به وسایل مختلف اسیب وارد کند، اسان نخواهد بود. باوجود این اگرتوجه کافی به این پرنده دارید، به شما علاقه زیادی نشان می دهد و به پرنده ای بسیار رام و اهلی تبدیل می شود.در صورتی که به این پرنده توجه کافی نشود به عارضه کندن پرها دچار می گردد. در صورت بروز این حالت، بر طرف کردن ان بسیار دشوار خواهد بود.
جمع شدن از روی ترس:
عوامل گوش خراش در محیط زیست نا بسیترند.مسلما" این عوامل موجب وحشت پرنده نیز می شود.پرنده نیز زمانی که هواپیمای جتی دیوا طوتی را بشکند به وحشت خواهد افتاد.در چنین لحظه ای پرنده مطمعنا"خود را جمع کرده است.پرهای خود را به بدن چسبانده و گردن خود را می کشد.به محض حصول ارامش...پرهایش را بصورت اول دراورده و با عادی کردن پرها باد کرده تر به نظر می اید.
گرد شدن و پف کردن از روی سر حالی:
در صورتی که طوطی پف کرده وخود را مدور ساخته و یک پایش را جمع کرده و منقارش را به ارامی به هم می زند...در این صورت کاملا" سر حال و راضی است.
رفع خستگی:
در صورتی که خواب نیم روزی یک ساعته خانمه یافته باشد...پرنده سر حال امادگی لازم جهت فعالیتهای جدید را خواهد داشت.برخی مواقع مبادرت به کشیدن یک بال وپای همان طرف می نماید.شاید هم دو بال خود را به عقب بکشد.این عمل ممکن است چمد بار پی در پی تکرار شود:در این صورت پرنده به روال طوطیان رفع خستکی می کند.
حالت بازی تهاجم گونه:
طوطی معمولا"پس از خواب ظهر سر حال شده و میل به بازی تهاجمی را با بلند کردن پرهای پشت گردن...سر و بدن نمایان خواهد ساخت.پرنده نود را ظاهرا" قوی جلوه گر می سازد.این وضعیت به وضوح از حالت سر حالی قابل تمایز است زیرا اکنون پرنده گرد و مدور نیست.
خشونت:
در وضعیتی که پرنده بالهایش را بالا برده و منقارش را باز کرده و حرکاتی چپ و راست انجام می دهد عصبانی و ناراحت است.یک چنین رفتار خشونت امیزی می تواند به عنوان اخطار ر یا حمله ای در حال تکوین تلقی شود.
ترساندن_جلب توجه کردن:
برخی مواقع طوطی مبادرت به بر هم زدن شدید و ناگهانی بالهای خود نموده و این عمل را با جیغ بلند همراه می سازد.این رفتار خشونت امیز ناگهانی باید موجبات ترساندن را فراهم سازد و چنین نیز هست.و گاهی برای جلب توجه شما به خود.
خواستن_خواهش کردن:
در صورتی که ما حضور داشته و طوطی مایل به داشتن چیزی باشد با سوتی یک نواخت توام با لرزش مخصوص ان را طلب می کند.در این میان ناخنی نیز به منفار می گیرد.
چند نکته:
_بازی با انگشت و گاز گرفتن ارام ان نوعی ابراز علاقه از جانب طوطی است.
_معمولا" تمام طوطیان علاقه به جوراندن سر خویش دارند.برای این منظور تنها از یک انگشت و نه تمامی دست خویش استفاده نمائید.
_هر گاه طوطی شما حواس خود را کاملا"جمع تمیز ساختن پرهایش نماید..این امر نشانه رضایت و احساس امنیت خواهد بود.
از علائم مهم سرما خوردگی اغلب چشمان ملتهب ، قرمز شدن و تورم پلک ها
خواهد بود . پرنده های تازه ی وارداتی به علت خو نگرفتن به محیط جدید دچار
سرما خوردگی می گردند.اما به ندرت این بیماری به چرک شش ها که خطرناک
است بدل خواهد شد.مراقبت های لازم را بایستی انجام داد ، زیرا التهاب چشم
و تنگی نفس اغلب مقدمه ی بیماری های جدی خواهد بود.به هر تقدیر بایستی
در صورت مشاهده این علائم ، طوطی را در دمای ثابت حدود 24 درجه سانتی
گراد مراقبت نمود . بایستی از جریان هوا و خوراک سرد پرهیز نموده و چای
بابونه ی ولرم به عنوان نوشیدنی به طوطی ارائه گردد . اشعه محتاطانه با نور
قرمز می تواند موجب تسریع بهبودی گردد .
(برای اطلاعات بیشتر به مطالب قبلی رجوع کنید)
(کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز است)
نام علمی : Poicephalus senegalus
نام معمولی : طوطی سنگالی senegal parrot
نامهای دیگر :
Yellow-bellied Senegal Parrot (P.s. senegalus); Yellow-vented Senegal Parrot (P.s. mesotypus); Orange-breasted Senegal Parrot, Orange-bellied Senegal Parrot, Red-vented Senegal Parrot, Scarlet-bellied Senegal Parrot (P.s. versteri)
زیر گونه ها :
P. s. senegalus
P. s. mesotypus
P. s. versteri
خانواده : Psittacidae
طول بدن : 23 سانتیمتر
وزن : 155 گرم ( 125 تا 170 گرم )
زادگاه : غرب آفریقا ، از شرق سنگال تا کشور چاد
طول عمر : 25 تا 30 سال در طبیعت و تا 50 سال در اسارت زندگی کرده است .
میزان صدا : پرصدا ، با دامنه گسترده ای از صدا ها و جیغهای بلند
توانایی یادگیری : خیلی خوب
حداقل اندازه قفس : 45 در 45 در 45 سانتیمتر
تغذیه : غذای طوطی به همراه میوه و سبزیجات
تعیین جنسیت : تفاوت ظاهری بین دو جنس نر و ماده وجود ندارد .
ویژگیها و جذابیتهای پرنده : زود اهلی شده و رنگ بسیار زیبایی دارد . نگهداری و تغذیه آن با توجه به جثه کوچک آن آسان است .
بلوغ پرنده : پرندگان نابالغ با منقار سیاه خود از پرندگان بالغ مشخص میشوند.
تولید مثل : در سوراخ درختان لانه ساخته و سه تا چهار تخم سفید به طول 3 سانتیمتر و عرض 2.5 سانتیمتر میگذارند . نوزادان پس از 27 تا 28 روز متولد میشوند .
رفتار و حرکت طوطی سنگالی شبیه طوطی خاکستری است و اگر در سنین جوانی خریداری شود میتوان آن را به یک مونس بسیار خوب تبدیل کرد. چرا که پرندگان پیر هیچ گاه با محیط جدید خو نمیگیرند و تا پایان عمر عصبی و ناراحت باقی میمانند.
بنابر این برای تشخیص اینکه پرنده خریداری شده جوان است یا پیر به دقت به رنگ عنبیه پرنده نگاه میکنیم ، رنگ عنبیه طوطی سنگالی بالغ زرد رنگ و رنگ عنبیه طوی سنگالی جوان سیاه است .
طوطی سنگالی نیز مانند سایر گونه های طوطی به بادام زمینی علاقه خاصی دارد. از اینرو دسته های آزاد این پرندگان برای بدست آوردن بادام زمینی به روستاهای اطراف محل زندگی خود هجوم میبرند .
اصولا طوطیهای خانواده پویسفالوس پر سر و صدا نیستند و صدای طبیعی آنها نیز شبیه صدای ناشی از سوهان زدن فلزات است که چندان خوشایند نیست .
جنس پویسفالوس در بر گیرنده 8 گونه دیگر نیز است که هر چند به اندازه طوطیهای سنگالی فراوان نیستند اما گاه و بیگاه ممکن است تعدادی از آنها مشاهده شود.
از جمله این گونه ها ، طوطی مایر است که در رنگهای متنوع در قسمتهای جنوبی قاره آفریقا یافت میشود.
طوطی مایر meyers parrots
در واقع رنگ پرهای طوطی سنگالی فقط زرد نیست ، بلکه از نارنجی تا قرمز در تغییر است . به همین علت ممکن است این طوطی با طوطی شکم قرمز اشتباه شود.اما این طوطی را میتوان از روی بالهای قهوه ای رنگ آن از طوطی سنگالی که بالهای سبز رنگی دارد تشخیص داد.
طوطی شکم قرمز red-bellied parrots
در مواردی از طوطیهای پویسفالوس با موفقیت در خانه جوجه گرفته اند.چون این طوطیها در این دوره بسیار تهاجمی میشوند به یک جعبه آشیانه محکم نیاز دارند.این پرنده در هر دوره معمولا 4 تخم میگذارد و تخمها پس از 28 روز به جوجه تبدیل میشود .
جوجه ها پس از طی 9 هفته قدرت پرواز پیدا میکنند.
کاسکوی تیمنه معروف به دم شکلاتی در ایران معمولا ارزان تر می باشد و از نظر هوش می تونم بگم دم شکلاتی اگر جوجه اش را بخرید خیلی زود تر اشتیاق به آشنایی داره و زود تر بحرف میاد و حرکات شیرین وآکروباتیکی زیبا تری بلده فقط کمی کوچک تر و تیره تر می مونه که این تفاوت او رو از دم قرمز که روشن تر و خوش اندام تر است جدا می کنه
نکته:کاسکوی تیمنه که به این اسمها معروف است در بین مردم ایران (دم سبزـدم شکلاتی ـ دم جگری ـ دم سیاه) به چند دسته تقسیم می شوند سخنگو و غیر سخنگو !!!!!! چرا 
خوب بهتون می گم چرا عزیزان ابن نوع نژاد معمولا ۱۰ دسته هستند از (آفرقا با هوش ترینن ـ پاکستان که ممکنه اصلا به حرف نیان لال باشن ـ سوریه و گینه و ... ـ که باهوشترینشان آفریقا و گینه هستند اما شما نمی تونید تشخیص بدین چون تقریبا به هم شبیه هستند و بعضی هاشون اصلا به حرف نمی آیند و تفاوت قیمت دارند که خیلی ها چون گونه خوبش را نداشتند و برایش زحمت کشیده اند و سخن گو نشده است همه گونه های این نژاد را به یک چشم نگاه می کنند و گویند که ۱هزار تومان هم نمی ارزد اما اشتباه نکنید این نژاد هم در سخن گویی استاد است من خودم ۱ نمونه دارم که باهاش کار کردم جهت تست هوش و با اینکه خیلی کم باهاش کار کردم هنوز چشم طوسی هست و ۴۰ کلمه بعد از ۸ ماه یاد گرفته فقط باید از شخص مورد اطمینان خرید کنید و برای پرنده زحمت بکشید و احساس بگذاریداشتباه نکنید.
(منبع:www.kasku-amozesh-forosh.blogfa.com)
به استثنای خوراک خیلی تند و با ادویه زیاد ، می توانید از خوراک خود
انچه را که طوطی ها مایل به خوردن ان هستند به انها بدهید .البته
شرط ان این است که در مقدار ان حد تعادل حفظ شده و زیاده روی
نشود . اما از دادن شکلات و قند و گوشت خام و پنیر باید اجتناب گردد.
اغلب طوطی ها علاقه زیادی به پنیر گاوی دارند . اما بروز اختلالات
گوارشی و عوارض ناشی از ان لا اقل در برخی از انها دیده شده است.
(کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز است)
آنها همواره به یکدیگر عشق می ورزند
رژیم غذایی
رژیم غذایی مناسب برای آنها علاوه بر دانه باید شامل میوه و سبزیجات تازه مانند موز، هویج، انواع برگ سبزی و ... باشد، همچنین آب سالم و بدون کلر برای خوردن یا حمام کردن. دقت کنید که هرگز نباید به این پرندگان کوچک هسته میوه هایی مانند هلو، گلابی و ... داد. در مواردی نیز مشاهده شده که برخی از مردم به آنها شکلات، چای و حتی الکل می دهند که واقعا" برای آنها مضر می باشد.
غذا دادن
اگر پرنده شما عادت به خوردن دانه های خشک کرده است بدون شک باید به تدریج رژیم غذایی آنرا تغییر داده و غذاهای تازه را وارد رژیم غذایی او کنید. هر روز مقدار کمی از میوه یا سبزیجات تازه به او بدهید و دقت کنید که به کدام یک بیشتر علاقه نشان می دهد، همچنین هرگز نگذارید که این مواد غذایی تازه در قفس مانده و فاسد شود. این نکته را هرگز فراموش نکنید : "مرغ عشق به تنوع غذایی و غذای تازه عشق می ورزد."
شرایط زندگی
مرغ عشق بسادگی در شرایط عادی که مازندگی می کنیم از لحاظ دما و رطوبت می تواند زندگی کند. حداقل ابعاد قفس برای یک یا دو مرغ عشق باید 45 (عرض) در 45 (طول) در60 (ارتفاع) سانتیمتر باشد، هرچند نباید فراموش کرد که هر جانداری از جمله خود انسان از منزل بزرگتر استقبال می کند.
همچنین محلی که مرغ عشق را نگهداری می کنید نباید جایی باشد که سرو صدای ناگهانی تولید شود. مثلا" ناگهانی صدای افتادن ظروف آشپزخانه و ...، تمام این موارد به حیوان استرس منتقل می کند و باعث بیماری و کوتاهی عمر او می شوند.
قفس این پرندگان را حداقل هفته ای یکبار تمیز کنید و آب و دانه تازه را هر روز در اختیار آنها قرار دهید. قرار دادن اسباب بازی های ساده در قفس برای آنها از مفید ترین چیزهایی است که می تواند آنها را خوشحال کند. توپ کوچک، حلقه آویزان شده از سقف قفس و ...
رفتار عادی
اگر پرندگان کوچک شما به غذاهای تازه نوک می زنند، با آب تازه حمام می کنند و تحرک کافی دارند می توانید مطمئن باشید که سالم هستند. آنها معمولا" علاقمند به برقراری ارتباط عاطفی هستند لذا اگر تنها یک مرغ عشق دارید حتما" هر روز وقتی را برای پرداختن به او بگذارید، پس از مدتی مشاهده خواهید کرد که شما را بخوبی می شناسد و حتی در بیرون قفس به راحتی روی انگشت شما می نشیند.
همواره به بدن، منقار، پاها و دیگر قسمت های مرغ خود دقت کنید، یک مرغ عشق سالم همواره آنها را تمیز نگاه میدارد و این می تواند خود نوعی کنترل سلامت این پرنده زیبا باشد.
علائم بیماری
- تغییر رنگ دادن یا باد کردن نوک (منقار) پرنده
- خسخس کردن هنگام تنفس یا صرفه کردن
- تغییر حالت چشم
- از بین رفتن طراوت پرهای بدن
- بی رنگ شدن مدفوع
- نشستن بر روی کف قفس
- بی اشتهایی
با مشاهده این رفتارها حتما" با یک متخصص مشورت کنید و هرگز راسا" اقدام به درمان پرندگان خود نکنید.
اگرچه باید همیشه مقداری دانه ی خشک در ظرف غذای پرنده ها موجود باشد ، اما اگر دانه های خیسانده را نیز در اختیار پرنده ی خود قرار دهید ، پرنده ی شما با علاقه ی زیادی آنها را خواهد خورد . در اینجا ، منظور از دانه های خیسانده دانه هایی است که به مدت ۱ روز در آب گرم خیس خورده اند تا روند جوانه زدن در آن تحریک شود . با آغاز این روند ، تغییراتی در ارزش غذایی دانه به وجود می آید . برای مثال ، تغییرات شیمیایی به وجود آمده سبب افزایش میزان پروتئینهای موجود در دانه می شود . دقیقا به همین علت ، بخصوص در دوره ی پر ریزی و تولید مثل که ذخایر پروتئینی بدن پرنده به حداقل رسیده است ، از این نوع دانه ها بیش از سایر مواقع استفاده می شود .
از آنجا که محیط گرم و مرطوب محیط بسیار مناسبی برای رشد قارچها است ، زمانی که دانه های خیسانده را بخصوص در یک اتاق گرم در اختیار پرنده ی خود قرار می دهید ، مراقب باشید که آنها کپک نزنند . هر روز ، پیش از آنکه دانه های خیساده را در اختیار پرنده ی خود قرار دهید ، آب روی آنها را خالی کنید و دانه ها را در ظرفشویی و با استفاده از آب جاری بشویید . سپس بگذارید دانه ها کاملا خشک شوند و بعد دانه های خشک شده را در یک ظرف غذای جداگانه که به همین منظور در داخل قفس طوطی قرار داده اید ، بریزید . اگر این ظرف غذا را هر روز صبح پر می کنید ، باید عصر همان روز دانه های باقیمانده را از ظرف خارج کنید و آن را فردا صبح پیش از پر کردن از دانه های خیسانده کاملا بشویید . همزمان با شستشوی ظرف غذای حاوی دانه های خیسانده ، کف قفس را نیز تمیز کنید تا مطمئن شوید حتی یک دانه ی خیسانده در کف قفس باقی نمانده باشد .
مدتهاست که از میان دانه های روغنی ، شلغم سیاه و از میان دانه های غلات ، دانه ی قناری ساده و خوشه ی ارزن را پس از خیس کردن و در واقع به صورت دانه های خیس کرده در اختیار قناریها قرار می دهند . تخم آفتابگردان ، چه واریته ی سفید و چه مخطط آن ، را نیز می توان به صورت خیسانده در اختیار پرنده قرار داد . از خیساندن تخم آفتابگردان سیاه خودداری کنید ، چون این دانه رنگ سیاه را به داخل آب پس زده و به عقیده ی بعضی از پرورش دهندگان پرندگان زینتی برای پرنده ها مضر است .
اخیرا در میان کسانی که در منزل طوطی نگه می دارند ، تمایل بیشتری به استفاده از حبوبات برای تامین بخشی از نیازهای غذایی پرنده به وجود آمده است . مخلوطی از نخود ، لوبیا و عدس را که قبلا در آب خیس خورده اند، می توان به عنوان غذای طوطی مورد استفاده قرار داد . دانه های مانگ (mung beans) را ، حتی اگر در فروشگاه محل نزدیک شما یافت نشود می توان به مقدار زیادی از بازرگانانی که مخصوصا در کار تهیه و توزیع غذای پرنده هستند ، تهیه کرد . اگر مقدار دانه ی مصرفی پرندگان شما چندان زیاد نیست ، بهتر است آن را از فروشگاه های شهر خودتان تهیه کنید . مگر آنکه مایل باشید دانه ی مورد نظر را از طریق پست از یک فروشنده ی با سابقه و متخصص در امر تهیه ی دانه های مخصوص تغذیه ی پرندگان تهیه نمایید .
از دانه های جوانه زده ی حبوبات که جوانه های آنها کاملا مشخص شده و دارای برگ و ساقه گردیده است نیز می توان در تغذیه ی پرنده استفاده کرد . پیش از آنکه از این دانه ها برای تغذیه ی پرنده ی خود استفاده کنید ، تمام جوانه ها و برگهای آن را کاملا با آب بشویید . اصولا دانه های جوانه زده خیلی زود فاسد می شوند و خراب می شوند و به محض آنکه کوچکترین اثری از کپک یا پلاسیدگی در آنها مشاهده شد ، باید از دسترس پرنده خارج شده و دور ریخته شوند.
senegal parrot با نام علمی (poicephalus senegalus)
این طوطی سنگالی پرنده جذابیست که قادر به تقلید اصوات و سخن گفتن میباشد . اندازه اش 10 اینچ بوده که بدین لحاظ برای نگهداری در خانه مناسبند و همانند سایر طوطی های آفریقایی دمی کوتاه دارد. تشخیص نر وماده آنها ساده است ماده ها همانطور که در تصویر نمایان است طوق گردنی وی شکلی دارند که به رنگ سبز است و تا زیر بدن پرنده امتداد دارد (البته این روش 100 درصد قابل اطمینان نیست)
( اطلاعات بیشتر از طوطی سنگالی در مطالب بعدی)
بیشتر پرندگان زینتی و از ان جمله طوطی ها روی میله پلاستیکی احساس راحتی نمی کنند . برای این پرندگان شاخه درختان مناسب تر است . یک شاخه درخت مناسب انتخاب کنید که عاری از مدفوع پرندگان وحشی ، قارچ و سموم ناشی از سم پاشی باشد . سپس برگ ها و شاخه های اضافی انرا قطع کرده و در قفس قرار دهید . قطر میله برای طوطیهایی مثلا کاسکو یا طوطی بزرگ اسکندر یا کاکادو بایستی ۵/٢ سانتی متر باشد . بهتر است شاخه های طبیعی نیز هر چند وقت یکبار تعویض شوند.
Red-Bellied Parrot:یک نوع طوطی سنگالی
(کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز است)
