رژیم غذایی: برنج پخته- میوه جات- حبوبات و غلات
زادگاه : آمریکای جنوبی و بعضاْ هندوستان
مشخصات ظاهری: طول بدن ۳۰cm و دارای پرهای رنگین کمانی آبی سبز زرد و قرمز
وزن : ۱۲۰gr
قیمت : درحدود ۴۵۰ هزار تومان
عمر : ۲۵ تا ۳۰ سال در قفس
یادگیری : پرندگان فوق العاده باهوش و با قابلیت صحبت کردن
این نژاد از طوطی های جز زیباترین خانواده طوطی ها بشمار می رود و مانند همه طوطی سانان علاقه دارد جفت خود را خودش انتخاب کند. این بدین معنی است که اکثر طوطی ها و بخصوص طوطی خورشیدی همسران خود را خودشان انتخاب می کنند. پس در نتیجه ما نمی توانیم با انتخاب دو عدد نر و ماده بتوانیم یک جفت طوطی مولد داشته باشیم.
sun conureها خیلی پر سرو صدا و شلوغ هستند. و باید قبل از خرید این نوع پرنده زیبا تحمل جیغ های بلند آن را داشته باشیم.
بطور کلی خورشیدی ها تنوع غذایی خوبی دارند و دایره جیره غذایی شان گسترده می باشد.
جیره غذایی این پرندگان درون قفس باید شامل آب- تخمه- سیب- هویج شاهدانه- نخود فرنگی- فلفل- هلو- پرتقال- بادام زمینی خام- کربوهیدراتها- پروتئینها- انواع ویتامینها- و مواد معدنی بخصوص کلسیم می باشد.
خطرات
بطور کلی برای طوطی ها و بخصوص طوطی های خورشیدی موادی مانند شکلات- نمک- قهوه- کاکائو الکل- نوشابه مضر می باشد و باعث مرگ پرنده زیبا شما می شود.
گازهای تفلون دود و یا بخار طبخ غذا و یا پاک کننده ها هم می تواند به سلامت پرنده شما آسیب وارد نماید.
جنسیت
برای تشخیص نر و ماده بهترین راه حل آزمایش PCR می باشد. اما بطور تفریقی می توان نر وماده را از هم تفکیک کرد بدین صورت که صورت نرها پرنگتر و قرمز تر از ماده هاست.
( منبع : http://www.redbirds.blogfa.com )
( جهت اطلاعات بیشتر از طوطی خورشیدی به آرشیو آبان ٨٧ مراجعه کنید )
برخی طوطی ها بعضا با کمبود کلسیم مواجه هستند و این سبب می شود که به طور
ناگهانی به بیماری یا سایر مشکلات مربوط به سلامتی دچار شوند . به همین دلیل باید
از غذاهای غنی از کلسیم مانند کلم بروکلی و بادام در تغذیه آن ها استفاده گردد.برخی
افراد کلسیم را برای پرنده از طریق استخوان یا قرار دادن بلوک های معدنی در قفس
تامین می کنند . ولی اغلب طوطی ها بجای آن که واقعا آن ها را ببلعند،فقط می جوند.
یک دامپزشک متخصص با تجربه می تواند در صورت نیاز ، استفاده از مکمل های غذایی
را پیشنهاد کند .
( کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز می باشد )
چرک یا گرفتگی سر را از تورم آن می توان تشخیص داد . علت اصلی بروز چرک در سر ،
غذاهای فاسد و دانه های کپک زده می باشد . برای درمان ، پرنده را در قفس تمیزی
قرار می دهیم و به آب آشامیدنی آن به میزان 10 درصد آبلیمو اضافه می کنیم . پرنده را
یک روز گرسنه نگه می داریم . سپس پرنده را با برنج یا ارزن پخته تغذیه می کنیم البته
بایستی مواظب بود که برنج چرب نباشد . این رژیم را هنگامی می توانیم به حالت
عادی بازگردانیم که تورم سر کاملا از بین رفته باشد . در طوطی های بزرگ می توان این
مشکل را با جراحی مداوا نمود که این امر می بایست توسط جراح دامپزشک انجام گیرد.
البته متاسفانه این گونه دامپزشکان در کشور ما معمولا یافت نمیشوند یا اینکه اگر پیدا
شوند تعداد آنان بسیار کم است . پس از جراحی درمان با آنتی بیوتیک یا کورتیزون
ادامه می یابد .
چرک مجاری بینی یا چشم ها معمولا در اثر کاهش ناگهانی دما و ابتلا به بیماری های
باکتری زا بوجود می آید . پرنده بیمار را می بایست گرم نگهداری نموده و سوراخ های
بینی آن با محلول نمک طعام شستشو داده شود . ورم پلک چشم ها معمولا با پماد
چشمی آیرومایسین یا ترامایسین مداوا می گردد .
چرک ریه و کیسه های تنفسی که ناشی از باکتری هستند می بایست مطابق دستور
دامپزشک با آنتی بیوتیک مداوا شوند.در طوطی هایی که از خوردن دارو امتناع می کنند
می توان آنتی بیوتیک را تزریق نمود و یا اینکه دارو را به مقدار لازم در آب آشامیدنی
پرنده حل کرد که البته نمیتوان مطمئن بود که به مقدار لازم از ظرف آبش بخورد . ولی با
تزریق می توان مطمئن بود که دارو به بدن پرنده تجویز شده است . انجام تزریق به
پرندگان بزرگتر معمولا در عضله و کوچکتر ها به زیر پوست انجام می گیرد .
بیماری نقرس در طوطی های مسن مشاهده می شود . علت غیرمستقیم بروز این
بیماری ، فشار زیاد بر روی کلیه ها می باشد . معمولا طوطی هایی مبتلا به این
بیماری می شوند که تغذیه ای یکنواخت داشته و از تحرک و فعالیت کافی برخوردار
نیستند .
( کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز می باشد )
اغلب اوقات در روزهای اول ، صاحبان جدید پرنده ها قدری عصبی شده یا اینکه ممکن
است اندکی بترسند . آن ها فقط طوطی را در رویاهای خود دیده اند و نمی خواهند
کاری انجام دهد که تصوراتشان را مخدوش کند.در هر حال،انجام آموزش ها با حساسیت
و توجه زیاد و قدری صبر و حوصله ، باعث خواهد شد که هم طوطی و هم صاحب پرنده
از زندگی در کنار یکدیگر لذت ببرند . اولین روزها و هفته ها در خانه جدید ، فرصت
مناسبی است تا رفتار های مناسب را در پرنده تقویت نموده و احساس امنیت را در
نهاد پرنده بنیان نهاد که این خود ، پایه ای برای اعتماد به نفس طوطی به شمار
می رود . محیطی که به خوبی طراحی شده باشد و در آن ارتباط متقابل مداوم با
طوطی و تقویت رفتار های مناسب به بهترین نحو صورت می گیرد ، طوطی خاکستری
را قادر می سازد که شخصیت خود را رشد داده و اجازه می دهد که پرنده روابط
گوناگونی را با اعضای جدید گروه برقرار سازد . خاکستری جوان زمانیکه می فهمد
صاحب جدیدش قابل پیش بینی و قابل اعتماد است ،احساس امنیت بیشتری می کند.
تمرین قدم برداشتن و استفاده از علائم و نشانه ها می تواند قابلیت پیش بینی را در
محیط افزایش دهد . ارتباطاتی که بر روی دست صورت می گیرد ، مانند بازی با حوله
که در مطالب قبلی وبلاگ توضیح داده شد که باعث افزایش اعتماد به نفس طوطی
می شود ، می تواند احساس ایمنی را هر چه بیشتر در پرنده تقویت کند . دوستان
همانطور که قبلا نیز اشاره شد نکته بسیار اساسی در نگهداری طوطی صبر و حوصله
صاحب طوطی می باشد پس اگر صبر و حوصله کافی را برای نگه داشتن آن در خود
نمی بینید بهتر است که از نگهداری آن صرف نظر کنید .
( کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز می باشد )
پرنده ای که در اسارت است به اندازه پرنده ای که در محیط وحش زندگی می کند ،
فعالیت و تحرک ندارد . طوطی های جوان خیلی سریع شروع به تمرین و فراگیری پرواز
می کنند . آن ها بر روی نشیمنگاه و یا هر جای دیگری ایستاده و شروع به بال زدن
خواهند کرد . آنان می بایست این کار را آنقدر ادامه بدهند تا از نفس بیفتند . اغلب
طوطی ها مدتی پس از شروع به انجام این کار ، کم کم علاقه ای به انجام آن بصورت
داوطلبانه نشان نمی دهند و می بایست به هر طریق ممکن پرنده را به انجام این عمل
تشویق کرد . فعالیت طوطی باعث تقویت جریان اکسیژن در بدنش می گردد که این
عامل مهمی برای رهایی پرنده از استرس و کسالت است و همچنین برای سلامتی
پرنده نیز مفید می باشد . بخش اعظم اعتماد به نفس طوطی ها از این نشات می گیرد
که آن ها مقاومت هوا در مقابل پرهای بالشان را حس کرده و در می یابند که بالهایشان
به نحوی کار می کند . این مورد را در نظر داشته باشید که طوطی هایی که پرهای
اولیه آن ها در حال رشد است ، نباید بر خلاف تمایل آنان مجبور به بال زدن شوند . شما
می توانید با چرخاندن و یا بالا و پایین کردن دست خود در هنگامی که طوطی روی آن
نشسته است ، او را مجبور به بال زدن کنید ، طبعا پرنده بال خواهد زد تا تعادل خود را
حفظ کند . معمولا نمی توان طوطی ها را مجبور کرد تا به آن اندازه ای که برای آن ها در
نظر گرفته اید ، فعالیت کنند . ولی بحرحال می بایست شما آن ها را مجاب کنید که
حداقل روزی یکبار ، تا حدی که به نفس نفس بیفتد تمرین بال زدن را انجام دهد . البته
نکته بسیار مهم این است که هنگام بیرون آوردن پرنده از قفس در صورتیکه بال آن
قیچی نشده ، بایستی از بسته بودن درها و پنجره ها اطمینان حاصل کرد تا یکوقت
خدای نکرده طوطی دلبندتان فرار نکند و پشیمانی شما و خانواده تان را به بار نیاورد .
( کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز می باشد )
برخی از صاحبان طوطی های بزرگ نظیر کاسکو ، آمازون و اسکندر و ... از وجود یک
قفس مستقل به منظور خوابیدن پرنده بهره می برند . لزومی ندارد که این قفس بزرگ
یا پر زرق و برق باشد . بلکه فقط مکانی آرام به منظور خوابیدن و دور بودن از جنب و
جوش و هیاهو برای پرنده کافی خواهد بود . این قفس می تواند برای طوطی آرامش و
آسایش لازم را فراهم آورد . به هر حال توجه داشته باشید که برای طوطی ها ١٠ الی
١٢ ساعت خواب شبانه با در نظر گرفتن شرایط فوق توصیه شده است .
( کپی برداری بدون ذکر منبع مجاز می باشد )
